บทที่1469

สุสานของตระกูลเย่นั้นเข้มงวดมากเสมอมา

ตามระเบียบของตระกูลเย่ นอกเหนือจากสมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิด ญาติทางสายเลือดที่ต้องการมาที่สุสานบรรพบุรุษจะต้องได้รับอนุญาตจากตระกูลเย่

ข้อกำหนดสำหรับบุคคลภายนอกมีความเข้มงวดมากขึ้น

ต้องเป็นตระกูลหรือบุคคลที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตระกูลเย่ก่อน ถึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปได้

เช่นเดียวกับกู้เย้นจงเขาและเย่ฉางอิงเป็นพี่น้องร่วมสาบาน ดังนั้นทั้งสามคนจึงได้รับการอนุญาตให้มากราบไหว้

แต่ผู้ติดตามของเขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าใกล้หลุมศพของตระกูลเย่

พูดตามตรง บอกตรง ไม่คู่ควร

ตระกูลเย่ที่ฝังอยู่ที่นี่ คนไหนที่อยู่ด้านนอกนั่นเท่ากับว่าเป็นคนโดดเด่น และใครคือคนขับรถ ผู้ติดตามและผู้ช่วยที่มีคุณสมบัติที่จะกราบไหว้

ไม่ต้องพูดถึงคนรับใช้คนอื่น แม้แต่คนรับใช้ของตระกูลเย่และยามของตระกูลเย่ก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปในสุสาน

พื้นที่นี้ได้รับการทำความสะอาดและบำรุงรักษาสามครั้งต่อวัน ทั้งในตอนเช้าเที่ยงและเย็นทุกวัน และบุคคลที่รับผิดชอบในการทำความสะอาดและบำรุงรักษาไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาของตระกูลเย่ แต่เป็นญาติของตระกูลเย่

แน่นอนว่าถึงแม้จะเป็นญาติ ก็ต้องเป็นคนที่มีนามสกุลเย่

ดังนั้นด้วยเหตุนี้ยามจึงหยุดเย่เฉินตาม

กู้เย้นจงเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะหยุดเย่เฉินก็กล่าวทันทีว่า “หนุ่มน้อย ฉันเพิ่งหายจากอาการป่วยหนักและร่างกายของฉันยังมีผลที่ตามมา ไม่สะดวกที่จะเคลื่อนไหวจริงๆ ให้คนขับรถของฉันช่วยพาฉันขึ้นไปเถอะ เมื่อก่อนสุสานของตระกูลเย่ก็ไม่ได้เข้มงวดขนาดนี้ ตอนนั้นผู้ติดตามสามารถเข้าไปข้างในได้”

สีหน้ายามรู้สึกเสียใจ แต่พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ฉันขอโทษคุณกู้ นี่เป็นกฎใหม่ที่กำหนดโดยผู้นำตระกูล หลังจากที่สุสานบรรพบุรุษย้ายเข้ามาอยู่ในภูเขาเย่หลิงซาง เราต้องปฏิบัติตามและไม่สามารถละเลยได้ โปรดยกโทษให้ฉันด้วย”