บทที่1470

เขาแยกทางกับพ่อแม่มาสิบแปดปีแล้ว!

ตอนนี้เย่เฉินก็กังวลเช่นกัน

อันที่จริงตั้งแต่เขาได้รับ "ตำราเก้าเสวียนเทียน" เขาไม่รู้สึกถึงความตื่นตระหนกและความกระตือรือร้นนี้มาเป็นเวลานาน

พ่อแม่ของเขาถูกฝังอยู่ในสุสานที่งดงามแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก แค่ก้าวขึ้นไปบนบันไดหินมากกว่าหนึ่งร้อยขั้น ก็สามารถไปที่หลุมศพของพ่อแม่และเติมเต็มความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบสิบแปดปีที่ผ่านมาได้

แต่ถ้าคนเหล่านี้ไม่ปล่อยเขาไป เขาก็ไม่สามารถบุกฆ่าขึ้นไปหรอกมั้ง?

หรือต้องระบุตัวตนให้ตระกูลเย่?

แต่แม้ว่าวิธีนี้สามารถทำให้ตัวเองไปกราบไหว้พ่อแม่ แต่หลังจากนั้นผลที่ตามมาเป็นปัญหาที่แท้จริง

ในขณะนี้มีเสียงดังขึ้น "ปล่อยเขาขึ้นไปเถอะ!"

เสียงใครสักคนดังขึ้น เพียงแต่เห็นชายชราคนหนึ่งซึ่งแก่มากแล้ว ผมเคราและคิ้วของเขาขาวโพลนไปหมด เดินมาอย่างช้าๆด้วยไม้เท้า

เมื่อเย่เฉินเห็นคนๆนี้ เขารู้สึกว่าเขาน่าจะอายุได้ร้อยปี แม้ว่าเขาจะแก่มากแต่ท่าเดินของเขาก็มั่นคงอย่างน่าประหลาดใจด้วยความช่วยเหลือของไม้ค้ำยัน

วันนี้เดือนที่สิบสองของฤดูหนาวและชายชราสวมชุดแบบสมัยราชวงศ์ถังสีขาว แต่ไม่เห็นว่าเย็นชาครึ่งหนึ่ง

และไม้ค้ำของเขาดูเหมือนจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย

เย่เฉินเคยเห็นไม้เท้าของคนแก่หลายคน โดยมีหัวมังกรแกะสลักอยู่ด้านบนแต่มีงูหลามแกะสลักอยู่บนไม้เท้าของเขา

หลังจากเหลือบมองอีกฝ่ายหนึ่งเย่เฉินอดไม่ได้ที่จะสงสัยในใจ "หรือว่า คนนี้เป็นคนที่ลุงกู้พูดถึง อาจารย์ฮวงจุ้ยจีนคนเก่าที่ตระกูลเย่เชิญจากสหรัฐอเมริกามา?"