บทที่261

บทที่261

หลังจากที่ซือเทียนฉีฟังคำพูดของเฉินเสี่ยวจาวเสร็จแล้ว หวาดผวาจนตาค้างปากค้าง!

เขาถามด้วยความประหลาดใจว่า： “คุณบอกว่า อี้เชียนล่วงเกินอาจารย์เย่?!”

“ใช่！”เฉินเสี่ยวจาวพยักหน้าติดต่อกัน พูดว่า： “และดูเหมือนจะล่วงเกินร้ายแรงเลยทีเดียว เขายังพูดคำหยาบคายกับภรรยาของอาจารย์เย่ พูดว่าจะให้ภรรยาอาจารย์เย่10ล้านแลกกับการร่วมหลับนอนกับเขา！”

ซือเทียนฉีจู่ๆก็โมโหขึ้นมา เซียวอี้เชียนคนนี้กินหัวใจหมีดีเสือมาหรือไง ถึงได้กล้าไปล่วงเกินอาจารย์เย่?

อาจารย์เย่มีพระคุณกับตัวเองมาก เทียบกับเขาแล้ว แกเซียวอี้เชียนถือว่าเป็นตัวอะไร?

ใช่ ปีนั้นพ่อของนายเคยช่วยฉันไว้ แต่หลายปีมานี้ฉันช่วยรักษาพ่อของนาย ฉันได้ตอบแทนบุญคุณในครั้งนั้นไปหลายพันเท่าแล้ว！

ยิ่งไปกว่านั้น พ่อของนายไม่อยู่แล้ว ฉันยิ่งรู้สึกว่าไม่มีอะไรติดค้างกับนายอีก

ถ้าหากว่าตัวนายเองก่อปัญหาขึ้น ฉันสามารถช่วยนาย และแน่นอนว่าช่วยนายเพราะหน้าที่！

แต่นายล่วงเกินอาจารย์เย่ งั้นก็ต้องขอโทษด้วย！ ศัตรูของอาจารย์เย่ ก็คือศัตรูของฉัน！

คิดมาถึงจุดนี้ ซือเทียนฉีหน้าดำ เดินเข้ามาตรงหน้าเซียวอี้เชียน

เซียวอี้เชียนเห็นหน้าเขาจมลงแล้วเดินเข้ามา อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ไม่รอให้เขาเอ่ยปากถาม ซือเทียนฉีชิงเอ่ยปากถามก่อน ถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา： “ฉันขอถามนายหน่อย วันนี้นายได้ล่วงเกินคนที่ชื่อเย่เฉินหรือเปล่า?”

เซียวอี้เชียนพยักหน้า พูดว่า： “คุณลุงซือก็รู้จักเขาด้วย? ไอ้ยาจกนั่น ในเมื่อมันทำให้ฉันอับอายต่อหน้าผู้คนมากมาย ไม่ช้าก็เร็วฉันจะฆ่ามันให้ตาย เขามีชีวิตอยู่ได้ไม่กี่วันหรอก คุณลุงซือไม่ต้องห่วง”