บทที่556

บทที่556

หลิวกว่างหัวเราะเยาะ และพูดอย่างเย่อหยิ่ง:"แน่นอนว่าคือประธานอู๋ของตระกูลอู๋พากูเข้ามา! จะบอกให้นะ ตอนนี้ข้าเป็นคนของตระกูลอู๋ เท่าที่กูรู้ ไม่มีใครในที่นี้มีความแข็งแกร่ง ที่จะสามารถเทียบได้กับตระกูลอู๋สินะ? แม้ว่าพวกนายจะรวมกัน ก็ไม่อาจเทียบได้กับตระกูลอู๋! พวกแกใครกล้าทำกู เท่ากับต่อต้านตระกูลอู๋! "

พูดจบ ใบหน้าของหลิวกว่างเต็มไปด้วยชัยชนะ

เขารู้ว่า ถ้าเขาเอาตระกูลอู๋ออกมา ก็จะไม่มีใครกล้าทำอะไรเขา

ในขณะที่เขามองรอบ ๆอย่างภาคภูมิใจ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงเงาดำแวบผ่านมา หลังจากนั้น เขาก็ตบหน้าอย่างแรง!

แต่ตบหน้า ก็ทำเอาเขามึนได้

เขาเดินโซซัดโซเซจนเกือบถึงจุดสิ้นสุด หยุดนิ่ง และพบว่าเย่เฉินคือคนที่ตบเขา

ตอนนี้เย่เฉินมองเขาด้วยรอยยิ้ม และพูดเบาๆว่า:"ถ้านายไม่พูดถึงตระกูลอู๋ ฉันก็ขี้เกียจจะทำนาย แต่ในเมื่อนายพูดถึงมันแล้ว ฉันจะไว้หน้าให้ตระกูลอู๋!"

"มึงกล้าตบกูเหรอ?อยากตายรึไง!"

หลิวกว่างไม่คาดคิดมาก่อนว่า เขาพูดชื่อตระกูลอู๋แล้วยังถูกตบอีก แม้ว่าที่ตบจะเป็นใบหน้าของเขาเอง แต่จริงๆแล้วมันคือใบหน้าของตระกูลอู๋!

เย่เฉินก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าความสามารถในการหลอกผู้คน แต่อย่าลืมว่า ที่มึงทำผิดต่อเขา มันคือตระกูลอู๋ซึ่งเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน!

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย ยกมือขึ้นแล้วตบเขาอีกครั้ง พูดด้วยรอยยิ้มว่า:"นายคิดว่านายเป็นสุนัขรับใช้ของตระกูลอู๋ ฉันก็จะไม่กล้าเอาทำนายเหรอ? จะบอกให้นะ ที่ฉันก็คือสุนัขของตระกูลอู๋! ถ้านายไม่พอใจล่ะก็ กลับไปบอกนายของนาย ให้เขามาหาฉันสิ! "

ในความเป็นจริงเย่เฉินคิดอย่างเข้าใจอยู่แล้วในใจของเขา