บทที่557

บทที่557

เมื่ออู๋ซินได้ยินเย่เฉินดูถูกตระกูลอู๋ เขาก็โกรธมากทันที

ดังนั้น เขาจึงหันหลังลงบันไดทันที เตรียมที่จะเจอกับเย่เฉิน

และในขณะนี้ ซ่งหวั่นถิงมองไปที่หลิวกว่างที่หน้าแดงและบวมเพราะถูกเย่เฉินตบอย่างโมโห และเรียกบอดี้การ์ดที่บ้านมา

ทันทีที่บอดี้การ์ดมาถึง เธอก็ชี้ไปที่หลิวกว่างและสั่งว่า:"โยนผู้ชายคนนี้ออกไป! ถ้ากล้าเข้ามาอีก ก็หักขาของเขา!"

"ครับ!คุณหนู!"

เมื่อบอดี้การ์ดได้ยินดังนั้น พวกเขาก็รีบวิ่งไปด้านหน้า และจับหลิวกว่าง โยนเขาออกจากตระกูลซ่ง

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้จู่ๆเสียงอันเยือกเย็นก็ดังขึ้น

"กูจะดูว่าใครกล้าโยนเขาออกไป!"

อู๋ซินเดินลงบันไดไปทีละขั้น พร้อมกับความเฉยเมยและความโกรธบนใบหน้าของเขา

เดิมที เขาให้หลิวกว่างมาหาเรื่องเย่เฉิน ให้เย่เฉินอับอาย ก็เพื่อจะตบหน้าเย่เฉินแรงๆ และทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าซ่งหวั่นถิง

แต่คาดไม่ถึงว่า เย่เฉินคนนี้จะหยิ่งผยองขนาดนี้ เขาไม่เห็นตระกูลอู๋อยู่ในสายตาของเขาเลย เขาตบหลิวกว่างสองครั้งและตบหลิวหว่างจนเกือบเป็นหมาตาย

นี่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด!

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เย่เฉินคนนี้กล้าหาญมาก ถึงขนาดกล้าด่าตระกูลอู๋ว่าขยะด้วยซ้ำ!

มันทนไม่ได้จริงๅ!

เมื่อบอดี้การ์ดเห็นอู๋ซินลงมา พวกเขาก็ลังเลอยู่พักหนึ่ง เพราะยังไงพ่อลูกตระกูลอู๋ก็อาศัยอยู่ในตระกูลซ่งหลายวันแล้ว บอดี้การ์ดก็รู้มานานแล้วว่าพวกเขาเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูล