บทที่ 44 ผมเป็นลูกเขยของตระกูลเจียง!

เมื่อร่างของหัวหน้าบอดี้การ์ดค่อยๆ ไถลลงมาจากด้านหน้าของรถออฟโรด ใบหน้านั้นโชกเลือด เป็นที่น่าสยดสยอง

ภาพนี้ทำให้บอดี้การ์ดทั้งห้าที่กำลังทุบตีอย่างบ้าคลั่งต้องหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่ แล้วมองไปที่ฉินเฟยที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันด้วยความประหลาดใจและสงสัย

มีบอดี้การ์ดสองคนยังคิดว่าตัวเองตาฝาดไป พวกเขาขยี้ตาอย่างแรงเพื่อยืนยันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าคือเรื่องจริง!

บอดี้การ์ดหยุดทุบตี เพียงครู่เดียวห้องโถงวิลล่าที่มีเสียงดังอึกทึกก็ไม่มีเสียงใดๆ ราวกับว่ามีใครไปดึงเวลาให้หยุดนิ่งไว้

แขกที่มาฉลองวันเกิดก็พากันประหลาดใจเช่นกัน มีเพียงเซียววี่ที่ดูเฉยเมย เธอยังจำภาพที่ฉินเฟยทุบตีฮั่วจงเหยียนได้ติดตา ไม่ว่าบอดี้การ์ดเหล่านี้จะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่แข็งแกร่งไปกว่าพวกเขาก็ยังไม่แข็งแกร่งไปกว่าแชมป์สานต่าแห่งซงไห่ไปหรอกนะ?

เรื่องฉินเฟยทุบตีฮั่วจงเหยียน ตระกูลเจียงไม่ถือว่าเป็นความลับใดๆ แค่ข่าวถูกปิดกั้นในช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น การสื่อสารช้ามาก สำหรับฮั่วจงเหยียนแล้ว การเสียหน้าแบบนี้ เขาก็ไม่กล้าเอาไปเล่าที่ไหน

ชั่วขณะหนึ่ง เด็กรุ่นหลังของตระกูลเจียงมากมายได้เห็นฉินเฟยแสดงฝีมือ ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที!

บอดี้การ์ดทั้งห้ามองไปที่ฉินเฟยด้วยความประหลาดใจ พ่อบ้านซุนก็เช่นกัน เพราะเขารู้ดีที่สุดเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของสวีเฟิ่งลี่ที่เป็นหัวหน้าบอดี้การ์ด แม้ว่าสวีเฟิ่งลี่จะเป็นทหารปลดประจำการธรรมดา แต่ความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งกว่ากองกำลังพิเศษมาก เหตุผลที่เขาไม่ได้เข้าร่วมกองกำลังพิเศษตลอดระยะเวลาห้าปีที่เป็นทหาร ก็เพราะสวีเฟิ่งลี่มีนิสัยจองหองเกินไป เคยทำผิดพลาดมากมายในกองทัพ

เมื่อสองปีที่แล้ว ในภารกิจกวาดล้างผู้ค้ายาเสพติด สวีเฟิ่งลี่ถูกเบื้องบนพบว่ามีการยักยอกยาเสพติด เขาถูกไล่ออกจากกองทัพทันที

สวีเฟิ่งลี่เป็นคนจองหอง ไม่เคยมีพื้นฐาน แต่กลับฉลาดมาก อย่างน้อยก็รู้ว่าใครควรยั่วยุและใครไม่ควรยั่วยุ เขาเป็นคนเชื่อฟังมากเมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลซุนอันยิ่งใหญ่

ส่วนตระกูลซุนก็ต้องการคนอย่างสวีเฟิ่งลี่ คนแบบนี้ไม่มีพื้นฐานแต่เชื่อฟังมาก เป็นนักสู้ที่ต้องการเงินอย่างไม่คิดชีวิต แม้ว่าสวีเฟิ่งลี่จะไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลซุน แต่ก็นับฉายานามได้!

โดยทั่วไปแล้ว ในทุกตระกูลจะยกนักสู้ที่มีความแข็งแกร่งหนึ่งถึงสองคนให้ดูแลตระกูล ดังนั้นการที่พวกเขามาก่อเรื่องที่ตระกูลเจียงในครั้งนี้ พ่อบ้านซุนจึงเลือกสวีเฟิ่งลี่มาเป็นพิเศษ

แต่ว่า…

พ่อบ้านซุนมองไปที่ฉินเฟยด้วยความประหลาดใจและสงสัย

เขาไม่รู้จักฉินเฟยเลย ไอ้เด็กบ้าบิ่นนี่มาจากไหน?

“แม่งเอ๊ย มัวรออะไรกันอยู่? เข้าไป เข้าไปจัดการมันซะ!” พ่อบ้านซุนตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวใส่บอดี้การ์ดรอบๆ ที่กำลังตกตะลึง

เมื่อครู่เขาก็ไม่ได้สังเกตว่า ฉินเฟยฆ่าสวีเฟิ่งลี่ได้อย่างไร แต่ในเมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้แล้ว การที่ตระกูลซุนมาก่อเรื่องอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่ในครั้งนี้ จะถูกบังคับให้ล่าถอยอย่างหงอยเหงาเศร้าซึมแบบนี้ไม่ได้!

เมื่อเผชิญหน้ากับบอดี้การ์ดทั้งห้าที่เดินเข้ามา ฉินเฟยก็ตั้งสมาธิรอรับมือ!

เมื่อครู่ที่เขาฆ่าสวีเฟิ่งลี่ได้อย่างง่ายดาย นอกจากเรื่องความสามารถอันแข็งแกร่งของเขาแล้ว สวีเฟิ่งลี่ก็ประมาทศัตรูเกินไป ในเวลานี้เห็นได้ชัดว่านักสู้ที่แข็งแกร่งทั้งห้าไม่ได้เตรียมรับความขายหน้า ทั้งห้าคนรุมตีตนคนเดียว

ในเวลานี้ ตระกูลเจียงอันยิ่งใหญ่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มีความสามารถเช่นนี้ ฉินเฟยจะพ่ายแพ้ไม่ได้

เพราะผลของความพ่ายแพ้ไม่ใช่แค่เขาตาย แต่ก็จะไม่เป็นผลดีต่อเจียงเฟิ่งหยุนผู้เป็นพ่อตาด้วย เพราะหากถึงขั้นนั้น ตนในฐานะพ่อตาจะไม่ทนเห็นตัวเองต้องตายอย่างแน่นอน!

แต่ฉินเฟยก็ยังคงมั่นใจ หลังจากที่เขาได้พูดคุยกับผู้เฒ่าเซียวเฟิ่งกาง เขาก็มีความคิดบางอย่างเกี่ยวกับระดับของนักบู๊

ตอนนี้เขามาถึงระดับนักบู๊ขั้นสูงแล้ว ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องความแข็งแกร่ง ความเร็ว และปฏิกิริยาตอบสนอง แต่เขามีประสบการณ์ค่อนข้างน้อยในการต่อสู้แบบเสี่ยงชีวิต ฮั่วจงเหยียนก่อนหน้านี้น่าจะเป็นนักบู๊ระดับกลาง หรือไม่ก็จุดสูงสุดของนักบู๊ระดับกลาง

สำหรับบอดี้การ์ดที่อยู่ตรงหน้าเหล่านี้ ทั้งหมดล้วนเป็นทหารปลดประจำ แต่ยังถือว่าเพิ่งอยู่ในขั้นเริ่มต้น เป็นนักบู๊ระดับต้นเท่านั้น

เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือทั้งห้า ฉินเฟยก็ตั้งมั่นสมาธิเพื่อรับมือ เขารู้ดีว่าตัวเองมีโอกาสมากที่จะทุ่มเททำสิ่งเหล่านี้แล้วเสียแรงเปล่า!

บางทีหลังจากเรื่องราวจบลง ตระกูลเจียงอาจจะประสบปัญหาใหญ่อีกครั้ง หลายคนจะผลักเรื่องนี้ให้เป็นความผิดของเขา ตำหนิฉินเฟยที่ทำร้ายคนในตระกูลซุน ทำให้ตระกูลซุนต้องแก้แค้นอย่างบ้าคลั่ง!

“ฉินเฟย คุณ...คุณระวังตัวนะ!” เดิมทีเจียงเยว่ถงจะพุ่งเข้าไป แต่กลับถูกเสิ่นหัวผู้เป็นแม่ดึงไว้ เรื่องนี้ทำให้ดวงตาอันงดงามของเธอถูกปกคลุมไปด้วยหมอก ปากเล็กๆ สั่นระริกด้วยความขอบคุณ

เธอรู้ว่าฉินเฟยไม่มีความประทับใจที่ดีต่อตระกูลเจียงเลย เหตุผลที่เขาเพิ่งแสดงฝีมือในตอนนี้ ก็เพื่อช่วยพ่อของเธอเท่านั้น!

แต่เมื่อเจียงเฟิ่งหยุนซึ่งเป็นพ่อตาถูกทุบตี เขาก็ไม่สามารถยืนมองเฉยๆ ได้!

ฉินเฟยเอียงศีรษะเล็กน้อยมองดูดอกสาลี่อาบน้ำฝนที่อยู่ไม่ไกลออกไป เป็นห่วงภรรยาอยู่เต็มหัวใจ ชั่วขณะหนึ่ง ความลังเลในใจของฉินเฟยที่คิดว่าทำแล้วเสียแรงเปล่าก็ลอยหายไป

ไม่ว่าอย่างไร จะปล่อยให้พ่อตาถูกทุบตีไม่ได้!

“เข้าไป!”

การต่อสู้ระหว่างยอดฝีมือ ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยคือกุญแจสู่ชัยชนะและความพ่ายแพ้!

เมื่อทั้งห้าคนเห็นว่าฉินเฟยมองไปที่เจียงเยว่ถง พวกเขารู้สึกได้ทันทีว่าโอกาสมาถึงแล้ว มีคนตะโกนขึ้นมา ห้าคนรายล้อมฉินเฟยไว้ตรงกลาง พร้อมเข้าโจมตีพร้อมกัน!

“ฉินเฟย ระวัง!” เจียงเยว่ถงอุทานออกมา เสิ่นหัวที่อยู่ข้างๆ จับมือที่เย็นเฉียบของลูกสาวไว้แน่น มองไปที่ฉินเฟยที่ถูกล้อมไว้บนสังเวียนต่อสู้ด้วยความตื่นเต้น

ฉินเฟยมาที่ตระกูลเจียงเป็นเวลา 3 ปีแล้ว เป็นครั้งแรกที่เสิ่นหัวเป็นห่วงฉินเฟย!

“ปังปัง!”

นักสู้ทั้งห้าตั้งสมาธิและเข้าโจมตีพร้อมกัน ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวของฉินเฟยคือพละกำลังที่มากพอ ความเร็วของเขาก็เร็วพอ และปฏิกิริยาตอบสนองก็เฉียบคมพอ!

ในชั่วพริบตา คนทั้งหกต่อสู้กัน ได้ยินเสียงตุบตับของกำปั้นปะทะกับเนื้อหนังออกมาเป็นระยะ

ผู้ชมตกอยู่ในความเงียบสงัด หลายคนถึงขนาดใจหายใจคว่ำไปกับฉินเฟย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตระกูลเจียงรุ่นหลัง ต่างกำหมัดแน่น

ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ!

อย่างไรก็ต้องตีไอ้พวกตระกูลซุนให้ฟันหักหมดปาก!