บทที่ 66 เจ้าแตะต้องตลับของข้าหรือ?

สวีซื่อตั้งสติได้และคุกเข่าลงในทันที “พี่สะใภ้พูดถูก ท่านแม่ แท้จริงแล้วซิงโหรวนางทำอะไรผิดเจ้าคะ? ”

“หากซิงโหรวมีความผิด ข้าจะลงโทษนางอย่างแน่นอน แต่ท่านแม่ทำไมท่าน...... ทำไมท่านถึงกล่าวเช่นนี้?” สวีซื่อมองไปที่หลินฮูหยินใหญ่อย่างตำหนิ

นึกถึงในตอนนั้น หลินเมิ่งหวันกับหลี่จิ่นซูความสัมพันธ์ไม่ชัดเจน หรือแม้แต่ต้องการหนีการแต่งงาน หลินฮูหยินใหญ่ก็ไม่เคยบอกว่าต้องการฆ่าหลินเมิ่งหวัน แล้วทำไมตอนนี้ถึงต้องการเฆี่ยนต้องการฆ่าหลินซิงโหรวเล่า?

สิ่งที่หลินซิงโหรวทำมันมากเกินไป แต่สามารถเทียบกับสิ่งที่หลินเมิ่งหวันทำได้หรือ?

ที่แท้หลินฮูหยินใหญ่ก็เข้าข้างบ้านสาม!

สวีซื่อคิดว่าบุตรคนโตของตระกูลหลินได้สืบทอดยศถาบรรดาศักดิ์ของตระกูลหลิน และบ้านสามเป็นที่โปรดปรานของหลินฮูหยินใหญ่ มีเพียงบุตรคนรองที่ตนเองแต่งงานเท่านั้นที่ไม่ได้รับอะไรเลย จึงรู้สึกคับข้องใจ

“ท่านลำเอียงมาโดยตลอด......”

ในขณะที่คิดเช่นนี้ สวีซื่อก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำเบาๆ

หลินฮูหยินใหญ่จ้องมองไปที่นาง โกรธจนพูดไม่ออก แม่นมหลี่ที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วอย่างล้ำลึก คำนับให้จางซื่อและสวีซื่อ

“ฮูหยินรอง อย่าตำหนิที่ฮูหยินใหญ่โกรธเลย คราวนี้คุณหนูซิงโหรวทำผิดจริงๆ ฮูหยินรองรู้จักยาเสน่ห์หรือไม่?”

จางซื่อตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และมองไปที่สวีซื่อในทันที

สวีซื่อใจเต้นแรง ในชั่วพริบตาเดียวสีหน้าก็ซีดขาว

เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับยาเสน่ห์ได้อย่างไร?

หรือว่า……

สวีซื่อตื่นตระหนกมาก และหันไปมองหลินซิงโหรวโดยสัญชาตญาณ

นัยน์ตาของหลินเมิ่งหวันหรี่ลงอย่างอันตราย “ดูเหมือนว่าป้าสะใภ้รองจะรู้เรื่องนี้”

สวีซื่อโต้แย้งในทันที “ไม่ ข้าไม่รู้ เจ้าอย่าพูดมั่วซั่ว”

“ชั่วช้า!” หลินฮูหยินใหญ่ตบโต๊ะอย่างแรง สีหน้าแดงก่ำ “ข้าว่าซิงโหรวจะทำเรื่องสกปรกเช่นนี้ได้อย่างไร เป็นเพราะมีแม่เช่นเจ้าคอยช่วยเหลือ เจ้ายังไม่รีบพูดอีก เกิดอะไรขึ้นกันแน่! ”

“ข้า......ข้า...…” สวีซื่อตัวสั่น ตีแขนของหลินซิงโหรวด้วยความร้อนใจและโกรธ “เจ้าทำอะไรกันแน่? เจ้าแตะต้องตลับของข้าแล้วหรือ?”

สวีซื่อกระวนกระวายใจ และพูดประโยคหนึ่งออกมา

ทันใดนั้นนางก็ตระหนักได้ว่าตนเองพลั้งปากพูด และมองไปที่หลินฮูหยินใหญ่ด้วยความตื่นตระหนก ริมฝีปากสั่นไหว แต่ก็พูดไม่ออกสักคำ

สวีซื่อมียาเสน่ห์อยู่ในมือ และนี่เป็นเคล็ดลับ “รักกันลึกซึ้ง” ของคู่สามีภรรยาของนางตลอดหลายปีที่ผ่านมา

แต่สวีซื่อไม่คิดเลยว่าหลินซิงโหรวจะแตะต้องของของนาง

หลินซิงโหรวน้ำตาร่วง ตัวสั่น และตกใจจนพูดไม่ออกอยู่นาน

หลินฮูหยินใหญ่จะยังไม่เข้าใจได้อย่างไร?

“ดี! หญิงชั่วเช่นเจ้า อยู่ที่จวนก็เป็นของสกปรก! จวนหลินของเราทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้แต่งสะใภ้เช่นเจ้าเข้ามา.....ข้าตี......แค่กๆๆๆ......แค่กๆๆๆ...…”

หลินฮูหยินใหญ่โกรธจัด หน้าอกขยับ และไอออกมาอย่างรุนแรง

หลินเมิ่งหวันรีบประคองหลินฮูหยินใหญ่ และกดจุดช่วยให้นางหายใจสะดวก เพื่อที่นางจะได้คลายโกรธ

เมื่อได้ยินที่หลินฮูหยินใหญ่พูด จางซื่อก็งุนงงเช่นกัน ดูเหมือนว่าหลินซิงโหรวจะแตะต้องยาเสน่ห์? อีกอย่างยาเสน่ห์นี้ก็ได้มาจากสวีซื่อด้วย?

ไม่คิดเลยว่าสวีซื่อจะซ่อนสิ่งนั้นไว้ในห้อง ช่างใจกล้าจริงๆ

นางขมวดคิ้วมองไปที่หลินอวิ๋นอี๋และคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆ และพูดกับหลินฮูหยินใหญ่ที่สงบลงเล็กน้อย “ท่านแม่ มิสู้ให้เด็กๆ กลับไปก่อนจะดีกว่า”