เพื่อนใหม่คนแรก

เมืองผิงอัน

โจวหว่านถิงมาถึงเมืองผิงอันเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้นางพักอยู่โรงเตี้ยมพรุ่งนี้จะเข้าตำบลซานซานก่อนจะเดินทางไปหมู่บ้านเสวียนหยาง เสี่ยวชุ่ยนอนหลับไปแล้ว

ตอนนี้เงินที่เอาปิ่นกับกำไลหยกไปขายเหลืออยู่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบตำลึง โจวหว่านถิงอยากหาเงินสักก้อนก่อนไปหมู่บ้านเสวียนหยางจึงนั่งวาดรูปออกแบบเสื้อผ้าสามชุด เป็นชุดจีนประยุคที่ไม่โป้เกินไปแต่ดูทันสมัย ไม่เกะกะรุ่มร่ามเวลาเดินเหินหรือทำงาน

เสี่ยวชุ่ยที่กำลังจัดที่นอนเหลือเห็นชุดที่เจ้านายออกแบบก็อดทึ้งไม่ได้ช่างสวยงามเหลือเกินจริงๆ ยิ่งตอนที่นางลงสีเสร็จแล้วยิ่งสวย

"เสี่ยวชุยเสร็จหรือยัง พวกเราไปเดินในตลาดในเมืองสักรอบเถอะ ลองหาเงินสักหน่อย หากว่าสามารถขายแบบเสื้อผ้าสามชุดนี้ได้เราจะได้มีทุนเพิ่มในการตั้งตัวอีก"

โจวหว่านถิงไม่ต้องการเบิกเงินที่มารดาเก็บไว้ให้ เพราะนางอยากเก็บเอาไว้เวลาที่คลอดลูกต้องอยู่เดือนไม่สามารถทำอะไรได้

ไม่นายสองนายบ่าวก็เดินมาถึงร้านขายผ้า โจวหว่านถิงยืนสังเกตุร้านผ้าในตรอก สังเกตุวิธีการต้อนรับลูกค้า สังเกตุจากการพูดคุยกับลูกค้า การไม่เลือกปฏิบัติ

ร้านใหญ่มีคนเข้าออกมากมายนัก ล้วนแต่เป็นคุณหนูทั้งนั้น ส่วนร้านเล็กๆอีกร้านกลับเงียบเหงาเพราะเป็นร้านเล็กๆ โจวหว่านถิงเลือกร้านนี้ นางยังไม่มีกำลังพอที่จะต่อกรกับใคร

โจวหว่านถิงเดินเข้าไปยังร้านเล็กๆร้านหนึ่งที่อยู่ห่างจากร้านฟางเหยียนไปสองตรอก ร้านนี้ดูสะอาดสะอ้านแม้ว่าจะเล็กแต่ก็จัดวางได้ดี โจวหว่านถิงยืนเลือกผ้าอยู่นาน จนเด็กในร้านเข้ามาช่วย

"พี่สาว ท่านอยากหาผ้าชนิดใดหรือเจ้าคะ ท่านกำลังตั้งครรภ์ทางร้านเรามีผ้าฝ้ายอย่างดีใช้สำหรับทำผ้าอ้อมด้วยนะเจ้าคะ"

"อืม ที่ร้านเจ้าตัดเสื้อผ้าสำเร็จรูปขายหรือไม่แม่นาง"

"เราเคยตัดอยู่ช่วงหนึ่งเจ้าค่ะ ตั้งแต่ร้านฟางเหยียนของสกุลเยี่ยจากเมืองหลวงมาเปิดพวกเราก็แทบจะขายไม่ได้ นานวันเข้าแบบที่มีก็ล้าหลัง กองอยู่หลังร้านจนเถ้าแก้เนี้ยของข้ากลืนน้ำตาทุกวัน"

"เอ๋ ร้านฟางเหยียนที่เหล่าคุณหนูเหล่านั้นแย่งกันซื้อนั่นนะหรือ อืมเถ้าแก่เนี้ยเจ้าเล่าข้าขอพบนางได้หรือไม่"

"เอ่อ นางอยู่หลังร้านเดี๋ยวข้าจะไปเรียกให้ ท่านเลือกผ้าไปพลางๆก่อนนะเจ้าคะ"

คนงานเดินเข้าไปด้านหลัง โจวหว่านถิงจับผ้าแต่ละม้วนรู้สึกว่าเนื้อผ้าร้านนี้คุณภาพดีใช้ได้ เปรียบเทียบกับร้านฟางเหยียนนั้นดูเหมือนร้านฟางเหยียนจะเอาของคุณภาพต่ำมาขาย แต่เพราะที่นี่ไกลเมืองหลวง บบรรดาคุณหนูเหล่านั้นจึงไม่ค่อยเห็นของดี

นั่งรออยู่ไม่นานก็เห็นคนงานคนเดิมเดินออกมา ข้างหลังนางมีสตรีวัยยี่สิบอยู่หนึ่งคนเดินตามมาด้วย นางคงเป็นเถ้าแก่เนี้ยของที่นี่