บทที่ 0059

ให้ตายเถอะ ผู้หญิงคนนี้กล้าวางแผนทำร้ายตัวเองได้ยังไง!

หนานมู่เจ๋อโกรธจัด "เจ้าคิดว่าข้าจะไม่กล้าฆ่าเจ้าใช่ไหม? ใช้กลอุบายห่วย ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้กลับยังกล้า..."

"ข้าไม่ได้วางยาท่าน แต่เป็นหลิ่วเฉี่ยนเฉี่ยน!"

หลิ่วเซิงเซิงบอกหนานมู่เจ๋ออีกครั้งถึงสิ่งที่เธอเพิ่งพูดกับเสี่ยวเจียง แต่หนานมู่เจ๋อไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด

"สาวของเจ้าช่วยหลิ่วเฉี่ยนเฉี่ยนส่งจดหมายเหรอ? ยังหาผู้ชายมาดูหมิ่นข้าอีก?"

"ไม่ใช่ช่วยเธอ เดิมทีจดหมายเป็นของข้า แต่เสี่ยวถังส่งผิด ผู้ชายพวกนั้นก็เป็นหลิ่วเฉี่ยนเฉี่ยนหามา..."

"เจ้าคิดว่าข้าโง้เหรอ?"

หนานมู่เจ๋อจ้องมองเธอด้วยความโกรธ ตื่นเต้นมากจนเขาไอหลายครั้ง

หลังจากที่หยุดไอแล้ว เขาก็พูดด้วยความโกรธ: "คนล่ะ? มาที่นี่! ลากผู้หญิงคนนี้ลงไปแล้วโบยยี่สิบที!"

ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงหลิ่วเซิงเซิงซึ่งเขาเกลียดที่สุด!

เธอปฏิเสธที่จะยอมรับว่าเธอทำผิดและหาข้อแก้ตัว คิดจริง ๆ ว่าตนจะไม่ลงโทษเธอ!

ประตูถูกผลักเปิดออก และเสี่ยวเจียงก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว "ท่านอ๋อง ในที่สุดท่านก็ตื่นแล้ว!"

"อะแฮ่ม ลากเธอลงไป!"

"ไม่ต้องให้พวกเจ้าลาก ข้าไปเองได้!"

หลิ่วเซิงเซิงมองหนานมู่เจ๋ออย่างเย็นชา "อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าข้าจะพูดอะไร ท่านอ๋องก็ไม่เชื่อ ในใจของพวกท่าน ข้าจะเป็นคนที่ชั่วร้าย น่าขยะแขยง และน่ารังเกียจเสมอ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าข้าจะทําอะไรก็ไม่สามารถเปลี่ยนภาพลักษณ์ในใจที่พวกท่านมีต่อข้าได้ แม้ว่าข้าจะทําความดีอีกร้อยพัน ตราบใดที่ข้าทําผิดเพียงเล็กน้อย ตราบใดที่มีคนมาใส่ร้ายข้า พวกท่านก็เชื่อว่าข้าผิด! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้ายังมีอะไรจะต้องพูดอีก?"

"กําเริบเสิบสาน!"

"สิ่งที่ข้าพูดมันไม่ใช่ความจริงเหรอ? ถ้าท่านอ๋องพบว่าตัวเองเข้าใจข้าผิด จะขอโทษข้าหน่อยไหม?"

หลิ่วเซิงเซิงยิ้มเย็นชา ให้หนานมู่เจ๋อที่เย็นชาและพูดอีกว่า "เสี่ยวเจียง เองให้คนเตรียมโบย ไม่ใช่แค่โบยยี่สิบทีเหรอ? ข้าทนไหว!"

หลังจากพูดอย่างนั้นเธอก็เดินออกไป

หนานมู่เจ๋อโกรธมากจนไอไม่หยุด

แต่เสี่ยวเจียงรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย "ท่านอ๋อง บางทีอาจจะ..."

"โบย!"