บทที่ 0080

มู่เหยียนซีรู้สึกอึดอัดในใจ ทําให้เขาทั้งโกรธและทําอะไรไม่ถูก "หนานมู่เจ๋อมีคนที่ชอบอยู่แล้ว! เจ้าก็ดูออกว่าเขา...."

"เธอเป็นแค่สาวใช้ไม่ใช่เหรอ แม้ว่าท่านพี่เจ๋อจะสนใจเธอ แต่เธอก็ไม่คู่ควรกับท่านพี่เจ๋อ! เธอเป็นเพียงคนรับใช้ที่ต่ำต้อย เธอจะไม่เป็นภัยคุกคามใด ๆ ต่อข้า!"

มู่หงพูดด้วยความโกรธ: "อีกอย่าง จัดการกับสาวใช้แค่คนเดียว มันง่ายมากสําหรับเจ้าไม่ใช่เหรอ?"

มู่เหยียนซีโกรธมากจนพูดไม่ออก

เมื่อเห็นสิ่งนี้ มู่หงก็ก้าวไปข้างหน้าและจับมือของเขาไว้

"เหยียนซี ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกยังไงกับข้า แต่ข้าก็เคยบอกแล้วว่า? ข้าเคยชอบเจ้ามาก่อน แต่ตอนนี้ความรักของข้ามันจืดจางลงไปแล้ว รอบตัวข้าไม่มีใครไว้ใจได้ ข้าสามารถเชื่อได้แค่เจ้า เจ้าช่วยข้าได้ไหม?"

เมื่อเผชิญหน้ากับความอ้อนวอนของคนรัก มู่เหยียนซีไม่สามารถต้านทานได้จริง ๆ "ข้ามีวิธีทําให้เขาตัดใจ"

"จริงเหรอ?"

มู่เหยียนซีพยักหน้าเบา ๆ "เจ้าไม่ได้เขา คนอื่นก็จะต้องไม่ได้ด้วย แบบนี้เจ้าดีใจไหม?"

ขณะที่พูด เขาก็ค่อย ๆ หยิบหน้ากากที่ชำรุดออกมา

ทันทีที่เธอเห็นหน้ากาก มู่หงก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาว่า "ทำไมของนางนั่นมาอยู่ที่เจ้าล่ะ? เจ้าฆ่าเธอไปแล้วเหรอ?"

"เปล่า"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ มู่หงก็ผิดหวังเล็กน้อย "แล้วเจ้าจะทำยังไงให้ท่านพี่เจ๋อตัดใจจากเธอ?"

มู่เหยียนซีปรบมือ จากนั้นร่างสีดำก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากมุม

หลังจากเห็นรูปร่างหน้าตาของบุคคลนั้นอย่างชัดเจน ดวงตามู่หงก็เบิกกว้างขึ้นทันที "เธอ ทําไมเธอยังอยู่ที่นี่?"

เห็นแต่คนมาใส่เสื้อผ้าขาด ๆ ที่หลิ่วเซิงเซิงเปลี่ยนทิ้งไว้ในวันนี้ ไม่เพียงแต่ทําทรงผมเหมือนกันเท่านั้น แต่ยังลงรายละเอียดว่าใส่เครื่องประดับหูและปิ่นผมเหมือนกัน แม้แต่เสื้อผ้าที่ขาดทุกจุดก็จงใจทํา

มู่หงไม่เคยเห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากและคิดว่าเป็น เซินเอ๋อ ก็พูดด้วยความโกรธ: "นังบ้านี่ ไม่ได้ไล่เจ้าออกไปแล้วเหรอ? ทำไมเจ้ายังกลับมาอีก?"

"เธอไม่ใช่เซินเอ๋อ"

เมื่อได้ยินคำพูดของมู่เหยียนซี มู่หงก็ตกใจ "ไม่ใช่?"

มู่เหยียนซีกวักมือ ผู้หญิงคนนั้นก็เดินเข้ามาหาเขาแล้วพูดว่า "คุณชาย"