บทที่ 0284

หลิ่วเซิงเซิงมีเวลามองออกไปนอกหน้าต่างที่ไหน?

เมื่อเห็นบาดแผลของมู่ชิงชิงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีดำ เธอก็วิตกกังวล หากไม่มียาแก้พิษ เธอทำได้เพียงฝังเข็มเพื่อบรรเทาพิษเท่านั้น

ดึกแล้วห้องก็สลัวมาก หากฝังเข็มผิดจุดโดยไม่ตั้งใจ มู่ชิงชิงอาจเป็นอัมพาตได้!

แม้ว่าเธอจะไม่เป็นอัมพาต แต่พิษก็สามารถฆ่าเธอได้หากไม่ได้รับการล้างพิษจนหมด

แต่จนถึงตอนนี้ เธอยังไม่รู้ว่าคนที่โจมตีพวกเธอคือใคร และไม่มีทางเดาได้

หนานหว่านหนิงถูกหนานมู่เจ๋อไล่ล่า และแม้ว่าคนอื่นจะแค้นตัวเองพวกเขาก็จะไม่น่าทำร้ายมู่ชิงชิง

มันคือใครกันแน่?

หลิ่วเซิงเซิงรู้สึกกังวล แต่มู่ชิงชิงจับแขนของเธอไว้แน่น

"ไฟ ไฟ..."

ไฟไหม้จริง ๆ...

ต้นไม้นอกหน้าต่างมีไฟลุก!

หลิ่วเซิงเซิงมุ่งความสนใจไปที่การฝังเข็มเพื่อเธอ ไฟที่อยู่นอกหน้าต่างพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า และในที่สุดห้องก็สว่างขึ้นเล็กน้อย

แต่เมื่อห้องสว่างขึ้นจริง ๆ หลิ่วเซิงเซิงก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอหันกลับมาทันทีและเห็นไฟที่โหมกระหน่ำอยู่นอกหน้าต่าง แม้แต่หน้าต่างก็ยังลุกเป็นไฟ!

เพียงชั่วครู่ ควันก็ฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง

หลิ่วเซิงเซิงรีบปิดปากและจมูกของมู่ชิงชิงด้วยผ้าเช็ดหน้า "ไม่ต้องตื่นเต้น ข้าจะพาเจ้าออกไปแน่นอน!"

"ไม่ เซินเอ๋อ เจ้ารีบออกไป ไม่ต้องสนใจข้า…"

"พูดบ้าอะไร? ข้าจะไม่สนใจเจ้าได้อย่างไร? แค่ฟังข้าและใจเย็น ๆ พวกเราจะไม่เป็นอะไรแน่นอน!"

มือของหลิ่วเซิงเซิงฝังเข็มอย่างรวดเร็ว และควันหนาทึบทำให้เธอไออย่างรุนแรง แต่เธอยังคงกำจัดพิษออกจากร่างกายของมู่ชิงชิงอย่างใจเย็น