บทที่ 163 ใครทำคนนั้นรับผิดชอบ

"แคกแคกแคก..."

หลิ่วเซิงเซิงอดไม่ได้ที่จะไอหลายครั้งและเกือบจะสำลักน้ำลายของตัวเอง

เมื่อมองดูป้าหวังที่เอาเป็นเอาตาย เธอพูดอย่างเร่งรีบ "ท่านต้องไม่ทำอะไรบ้า ๆ แม้ว่าท่านอ๋องกับข้าจะหย่ากันจริง ๆ ก็คงเป็นเพราะข้า อย่าทำร้ายผู้บริสุทธิ์เลย"

ป้าหวังร้องไห้ฟูมฟาย "พระชายาท่านใจดีเกินไป ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะสวยแค่ไหนก็เป็นแค่ผู้หญิงป่าเถื่อน ที่ไหนจะเทียบได้กับท่านที่มีสถานะอันสูงส่ง ยิ่งไปกว่านั้นถ้าเธอเป่าหูท่านอ๋องจริง ๆ จนทําให้ท่านอ๋องเกิดความคิดที่จะหย่ากับท่าน เธอก็จะไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์แน่นอน"

ใบหน้าของหลิ่วเซิงเซิงเปลี่ยนเป็นสีแดง คนมีประสบการณ์ การเดาของป้าหวังแม่นยำมาก

ถ้าให้เธอรู้ว่าตัวเองคือเซินเอ๋อ ก็ไม่รู้ว่าเธอจะคิดอย่างไรกับตัวเอง

ขุดหลุมฝังตัวเองจริง ๆ...

เธอต้องการใช้คำพูดเหล่านั้นเพื่อปฏิเสธหนานมู่เจ๋อ แต่เธอไม่คิดจริง ๆ ว่าหนานมู่เจ๋อจะดำเนินการ!

"ป้าหวัง ข้ารู้ว่าท่านหวังดีกับข้า แต่ต้องไม่ทำอะไรสุดโต่งเกินไป…"

"ไม่มีอะไรที่ข้าทำไม่ได้ ตราบใดที่พระชายาพูดอะไรสักคำ ข้าน้อยจะไม่มีวันปล่อยผู้หญิงป่าเถื่อนคนนั้นไป แม้ว่าท่านอ๋องจะลงโทษก็ตาม"

"แคกแคก เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับผู้หญิงคนนั้นหรอก เป็นเพราะข้าทำให้ท่านอ๋องไม่ชอบตั้งแต่แรก ฟังข้าก่อน อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามรู้ไหม?"

ป้าหวังหรี่ตาลง "พระชายายังใจดีเกินไป เห้อ…"

หัวข้อนี้ไม่สามารถพูดต่อได้

หลิ่วเซิงเซิงเปลี่ยนเรื่องอย่างงุ่มง่าม "เสี่ยวถังอยู่ที่ไหน? เธอหายจากอาการบาดเจ็บแล้วหรือยัง? องค์รัชทายาทอาจจะลงมือกับเธอด้วยใช่ไหม?"

ใบหน้าของป้าหวังเปลี่ยนไปเล็กน้อย "พระชายา ตัวท่านเองเพิ่งตื่น การดูแลตัวเองให้ดีเป็นสิ่งสำคัญที่สุด"

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบคำถาม หลิ่วเซิงเซิงก็รู้สึกแย่ในใจ

"เธอยังไม่กลับมาเหรอ?"

ป้าหวังลังเลแล้วพูดว่า "พระชายา ท่านควรพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน"

"อย่าเปลี่ยนเรื่อง ข้าถามว่าเสี่ยวถังอยู่ที่ไหน?"

เมื่อเห็นหลิ่วเซิงเซิงจริงจังมาก ป้าหวังก็รู้ว่าเธอไม่สามารถปิดบังได้อีกต่อไป

"พระชายา พอท่านเกิดเรื่อง ผู้คนข้างนอกต่างแพร่ข่าวลือว่าท่านขโมยตราประทับฟีนิกซ์ของฮองเฮา แม้ว่าท่านอ๋องจะรีบเข้าไปในวังเพื่อปฏิเสธและพาท่านกลับมาอย่างปลอดภัย แต่ แต่พวกเราไม่มีหลักฐาน สองไม่มีพยาน ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าตราประทับฟีนิกซ์ไม่ได้ถูกขโมยโดยพวกเรา..."

"แล้วไงล่ะ?"

"ฮ่องเต้ต้องการที่จะยุติเรื่องนี้เพื่อเห็นแก่ท่านอ๋อง ท้ายที่สุดแล้วตราประทับฟีนิกซ์ก็ได้รับกลับคืนมาแล้ว แต่องค์รัชทายาทยืนยันว่าตราประทับฟีนิกซ์ถูกหาเจอที่เสี่ยวถัง แม้ว่าเราทุกคนไม่อยากจะเชื่อว่าเสี่ยวถังสามารถขโมยได้ แต่เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้…"

น้ำเสียงของหลิ่วเซิงเซิงค่อย ๆ มืดมน "แสดงว่าเสี่ยวถังไม่ได้กลับมาจริง ๆ เหรอ?"

"เมื่อครู่นี้คนในวังบอกว่าเสี่ยวถังสารภาพแล้ว โดยบอกว่าเธอขโมยของไปและไม่เกี่ยวอะไรกับท่าน เธอสารภาพความผิดทั้งหมดเพื่อให้ท่านปลอดภัย เนื่องจากไม่มีหลักฐาน แค่เธอสารภาพผิดเท่านั้น ท่านจึงจะปลอดภัย และตอนนี้ฮ่องเต้ก็สั่งให้ตัดหัวของเธอตอนเที่ยงพรุ่งนี้…"

ป้าหวังดูเศร้า แต่หลิ่วเซิงเซิงก็ลุกจากเตียงโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ป้าหวังรีบรีบพยุงเธอ "พระชายา ท่านเพิ่งฟื้นขึ้นมา นี่กำลังจะไปไหน?"