บทที่ 150

จากความตั้งใจเดิมที่เซียวชิงเฟิงจะให้นางเป็นฝ่ายปรนนิบัติเขาในค่ำคืนนี้ แต่ด้วยความซุกซนของนางกลับทำให้เขาต้องเปลี่ยนใจ สองมือสากเลื่อนไปกระชับที่บั้นท้ายงามงอน ก่อนจะเริ่มขยับยกขึ้นลงเช่นเดียวกับสะโพกของเขาที่ขยับเสียดสีไปมา

“อ๊ะ ทะ ท่านพี่ อึก อื้อ” ร่างแน่งน้อยบนตัวของเซียวชิงเฟิงถูกโยกสั่นคลอนไปมาตามจังหวะการควบคุมของเขา มือเล็กเลื่อนมาค้ำลงบนไหล่หนา ด้วยเกรงว่า ร่างของนางจะทรุดลงไป

เสียงผิวกายเสียดสีกันอย่างรุนแรงดังต่อเนื่องยาวนาน ผสานไปกับเสียงหอบครางกระเส่าที่ดังแทรกขึ้นมาเป็นระยะ

“อ่ะ อ๊า~~” ฉินเจียวเยี่ยนแอ่นกายในจังหวะสุดท้ายที่ถูกเซียวชิงเฟิงตรึงสะโพกของนางไว้แน่น แล้วผลักดันลำกายของเขาให้เสียดแทงขึ้นมาแนบชิดจนนางรู้สึกจุกเสียด ก่อนจะปลดปล่อยความสุขร่วมกันเป็นทางยาว

หยาดของเหลวอุ่นร้อนไหลชโลมไปทั่วผิวกายบริเวณที่สัมผัสกันจนรู้สึกได้ถึงความเหนียวเหนอะ ฉินเจียวเยี่ยนหอบหายใจแรงพลางทิ้งตัวลงนอนทาบทับร่างกำยำของอีกฝ่ายอย่างหมดแรง

เซียวชิงเฟิงยกสองแขนขึ้นโอบรัดรอบเอวคอดกิ่ว ขยับลำกายภายในร่างสาวให้เข้าที่ หากแต่ยังไม่ยินยอมที่จะถอดถอนออกมา จนฉินเจียวเยี่ยนต้องฝืนแรง ยกมือขึ้นมาตีไหล่หนาเบา ๆ ราวกับต้องการดุคนหน้าไม่อาย

“หมอนวดนางนี้ นวดได้ดีจริง” เซียวชิงเฟิงเอ่ยชมอย่างหยอกเย้า “นวดจนข้าสบายไปทั้งลำ”

ฉินเจียวเยี่ยนหมดแรงจะโต้เถียง ทำได้เพียงพ่นลมหายใจอุ่นร้อนใส่หน้าอกของเขาแรง ๆ ก่อนที่นางจะนึกสนุก ยกมือเล็ก ๆ ขึ้นมาลูบไล้เม็ดอิงเถาส่วนตัวของชายหนุ่มด้วยเช่นกัน

“อ่ะ เสี่ยวเยี่ยน” ลมหายใจของเซียวชิงเฟิงขาดห้วง เมื่อถูกแตะต้องจุดอ่อนไหวที่เขาเพิ่งจะรู้สึกตัวด้วยเช่นกัน ดังนั้น เขาจึงเอาคืนอีกฝ่ายด้วยการตีลงบนก้นขาวแรง ๆ หนึ่งที

เพียะ!!