บทที่ 165

แต่ว่า หากมันผู้นั้นส่งคนลอบเข้ามาในจวนเขา เพื่อตามหาหลักฐานเช่นนี้ ย่อมหมายความว่า มันต้องมีหลักฐานที่ชัดเจนแล้วว่า เขาคือผู้สมรู้ร่วมคิดในแผนการ ดังนั้น หากเขาทำลายจดหมายเหล่านี้ เขาก็จะไม่สามารถซัดทอดความผิดทั้งหลายไปถึงหมิงอ๋องได้!!

ซวี่เฉาไม่อาจรู้ได้เลยว่า หมิงอ๋องนำสิ่งใดมาข่มขู่สองเจ้าเมืองนั้น เพื่อมิให้ซัดทอดมาถึงพวกเขาได้

แต่โทษฐานระหว่างการเป็นผู้สั่งการกับการเป็นเพียงผู้สมรู้ร่วมคิดในการยักยอกเสบียงบรรเทาทุกข์นั้น ผลลัพธ์และโทษทัณฑ์ย่อมแตกต่างกัน!!

หากเขาถูกจับกุม โดยไร้ซึ่งหลักฐานในการซัดทอดไปถึงหมิงอ๋อง

ความผิดใด ๆ ที่เกิดขึ้นย่อมตกอยู่กับตัวเขาและตระกูลทั้งสิ้น!!

และคนอย่างหมิงอ๋องน่ะหรือ? จะกล้าก้าวเท้ายื่นหน้าออกมาเอ่ยขอร้องช่วยเหลือเขาต่อหน้าพระพักตร์ของฝ่าบาท ดีมิดีจะเอ่ยเหยียบย้ำซ้ำเติมเสียมากกว่า โยนความผิดทั้งหลายทั้งมวลที่หมิงอ๋องกระทำมาหลายปีนี้ให้เขาแบกรับเพิ่มเสียด้วยซ้ำ!!

“นายท่าน” เสียงของพ่อบ้านเฉินดังขึ้นอย่างแผ่วเบา เมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของเจ้านาย “นายท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ?”

“ไม่...” เป็นไร...

คำตอบกำลังจะหลุดลอดออกจากปากที่สั่นเทาของซวี่เฉา

จะไม่เป็นไรได้อย่างไร!?

ในเมื่อปลายดาบคมในเงามืดมาจ่อถึงคอแล้วเช่นนี้

“นายท่าน” พ่อบ้านเฉินเอ่ยขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “หากนายท่านคิดว่า จะไม่ทำลายจดหมายลับเหล่านี้แล้ว เราควรจะเปลี่ยนที่ซ่อนดีหรือไม่ขอรับ?”

“หื้ม?” ซวี่เฉาเลิกคิ้วด้วยความสนใจในความคิดของพ่อบ้าน “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”