บทที่ 175

“ท่านอ๋อง” เสียงของแม่ทัพกวนเรียกขานด้วยน้ำเสียงที่ทั้งหนักแน่นและแฝงไว้ด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน

“แม่ทัพกวน ท่านคงทราบสถานการณ์ดีแล้ว” เซียวชิงหมิงเอ่ยเพียงเท่านั้น น้ำเสียงราบเรียบ หากแต่ถ้อยคำที่เปล่งออกมากลับแฝงด้วยเจตนาร้าย “ในจดหมายลับเหล่านั้น ได้มีการเอ่ยถึงความร่วมมือจากท่านด้วยเช่นกัน”

ใบหน้าของแม่ทัพกวนแข็งค้าง “!!!”

ช่างชั่วช้า!! หมิงอ๋อง เจ้าไม่คิดจะให้ข้าปฏิเสธเลยสินะ!

เขาถูกลากเข้ามาในคดีกบฏนี้อย่างไม่ทันตั้งตัว และด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ ก็ทำให้เขากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดไปเสียแล้ว

“ท่านต้องการให้ข้าทำเช่นไร?” แม่ทัพกวนกัดฟันถามด้วยโทสะเต็มอก เขาไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากต้องทำตาม

เซียวชิงหมิงไม่ตอบ เขาก้าวเดินเบียดไหล่หนาของแม่ทัพกวนออกมาอย่างไม่แยแส ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบไม่แปรเปลี่ยน “ช่วยข้ายึดเมืองชางหลิน”

แม่ทัพกวนถึงกับตัวสั่นเทิ้ม “!!!”

บัดซบ!! นี่เจ้าคิดจะเพิ่มโทษทัณฑ์ให้กับตนเองอีกกี่ข้อหากัน!?

เซียวชิงหมิงไม่รอฟังคำตอบ ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เขามุ่งหน้าเดินดุ่ม ๆ ไปที่จวนเจ้าเมือง โดยมีแม่ทัพกวนและทหารอีกจำนวนหนึ่งเดินตามหลังมาติด ๆ ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและไร้ทางเลือก

ซึ่งหลังจากที่จ้าวต้าหลี่ซื่อชิงบุกมาจับกุมตัวเจ้าเมืองชางหลิน ปู้ถงจือได้รับมอบหมายให้ดูแลรักษาการแทนระหว่างที่กำลังรอแต่งตั้งเจ้าเมืองคนใหม่

ภายในโถงหน้าของจวนเจ้าเมืองซึ่งปู้ถงจือกำลังสนทนากับขุนนางคนอื่น ๆ อยู่นั้น ทุกคนต่างชะงักเมื่อเห็นร่างสูงสง่าของหมิงอ๋องก้าวเข้ามา ดวงตาคมกริบของเขาเป็นประกายเย็นยะเยือกจนน่าขนลุก

“ท่านอ๋อง” ปู้ถงจือยกยิ้มทักทายอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะก้าวออกมาโค้งคำนับเล็กน้อย “ไม่ทราบว่า ท่านอ๋องมีสิ่งใดให้ข้าช่วยเหลือหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”