บทที่ 185

“มิทราบว่า หมิงอ๋องมีเรื่องชอบใจอันใดจึงได้หัวเราะอย่างมีความสุขเช่นนั้นในสถานการณ์เช่นนี้?” เสียงแม่ทัพกวนดังขึ้น ก่อนที่จะปรากฏกายที่หน้าโถงหลักเสียอีก

เซียวชิงหมิงจึงหยุดหัวเราะ แล้วส่งยิ้มบาง ๆ ผายมือเชิญแม่ทัพกวนให้ลงบนเก้าอี้ “เชิญแม่ทัพกวนนั่งเสียก่อน”

แม่ทัพกวนไม่ตอบสิ่งใด เพียงแต่สะบัดผ้าคลุมลงนั่งบนเก้าอี้ตามคำเชิญ

“ข้าเพียงแต่ได้ข่าวดีจากเมืองหลวงก็เพียงเท่านั้น”

แม่ทัพกวนขมวดคิ้วแน่นถาม “ข่าวดีอันใด?”

เซียวชิงหมิงส่งสัญญาณทางสายตาให้เจียงจวินรายงาน

เจียงจวินตั้งใจสรุปสารลับ “เจิ่งลีปู้ซ่างซูแจ้งว่า บัดนี้ ฝ่าบาทออกพระราชโองการให้เฟิงอ๋องนำทหารสองหมื่นนายจากเมืองหลวงเดินทางมาที่นี่ โดยเร็วที่สุด”

แม่ทัพกวนหรี่ตาลงเล็กน้อย นี่จะว่าเป็นข่าวดีก็ว่าได้ เพราะผู้นำทัพคือท่านอ๋องเจ้าสำราญแห่งเมืองหลวงที่ขึ้นชื่อ ย่อมมิใช่คู่ต่อกรของพวกเขา แต่จะว่าเป็นข่าวร้ายก็คือ พวกเขาได้ขึ้นชื่อว่าเป็นกบฏเรียบร้อยแล้ว หากศึกนี้ พวกเขาไม่ชนะ อาจโดนโทษทัณฑ์ประหารเก้าชั่วโคตรเป็นแน่!!

“เจิ่งลีปู้ซ่างซูได้ส่งคนไปสืบความที่จวนเฟิงอ๋อง พบว่า พระชายาเฟิงอ๋องเสนอความคิดว่า ให้เฟิงอ๋องอยู่บริเวณใจกลางของกองทัพ เมื่อถูกตีแตกพ่ายก็ถอยร่นไปทางหลังทัพ ก่อนจะสั่งให้ทหารคุ้มกันหนีกลับเมืองหลวง”

“เฮอะ!!” แม่ทัพกวนได้ยินเช่นนั้น ก็แค่นเสียงอย่างดูแคลนในทันที “ชายชาติทหาร เกิดเป็นท่านอ๋องแล้วยังใช้ทหารกล้าเป็นกำบังอีก ชั่วช้าสิ้นดี พระชายาเฟิงอ๋องก็อีกคน ช่างเป็นนังแพศยา วางอุบายให้ทหารต้องมาเสี่ยงชีวิตกับท่านอ๋องไร้ค่าเช่นนี้”