บทที่ 190

ดวงตาจิ้งจอกของฉินเจียวเยี่ยนพลันเบิกกว้าง กวาดตาไปทั่วลานเรือนด้านหน้า จึงได้เห็นบุรุษร่างกำยำชุดดำหลายสิบนายปีนข้ามกำแพงสูง กระโจนเข้ามาในจวนพร้อมดาบครบมือ พุ่งเข้าฟาดฟัน ต่อกรกับองครักษ์ของจวน

แสงเทียนจากโคมไฟริมทางเดินสาดส่องให้เห็นการต่อสู้ระหว่างชายชุดดำกับองครักษ์ในจวน คมดาบที่เปื้อนเลือดสะท้อนเข้ามาในแววตา เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นเป็นระยะ

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ และเสียงคำรามต่ำ ๆ ของคนร้ายใกล้เข้ามาทุกที “จับตัวพระชายาเฟิงอ๋องให้ได้!!”

พวกมันต้องการจับตัวฉินเจียวเยี่ยน!!

หลินซื่อเบิกตากว้าง เมื่อรับรู้ว่า ภัยอันตรายเข้ามาใกล้ตัวบุตรสาวของนางแล้ว

“ปกป้องพระชายา!!” เสียงองครักษ์รอบเรือนตะโกนกลับ พร้อมเสียงคมดาบที่ปะทะกันแว่วดังเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องโอดโอย และเสียงของหนักหล่นลงสู่พื้น

เสียงเหี้ยมเกรียมตะโกนก้อง “ผู้ใดขวางทางฆ่าให้หมด!!”

“พระชายาหนีไปพ่ะย่ะค่ะ!!” เสียงองครักษ์นายหนึ่งดังขึ้นมา “หนีไปพ่ะย่ะค่ะ! พวกกระหม่อมจะถ่วงเวลาไว้ อ๊าก!”

เสียงร้องเตือนดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงเจ็บปวด ทำให้หลินซื่อ ฉินเจียวเยี่ยน และสาวใช้ที่ยืนตัวสั่นเทา เริ่มได้สติ

“หนี... เราต้องหนี!” หลินซื่อตะโกนขึ้น พลางคว้าแขนบุตรสาวหันซ้ายหันขวา เมื่อเห็นว่า เรือนส่วนตัวนี้มีทางออกเพียงแค่ทางเดียว นางจึงลากฉินเจียวเยี่ยนไปทางหน้าประตู

โชคดีว่า พวกคนร้ายกำลังต่อสู้ติดพันกับองครักษ์ที่เพิ่มจำนวนขึ้น จึงยังไม่สามารถเข้ามาประชิดตัวพวกนางได้ในเร็ว ๆ นี้

หลินซื่อลากฉินเจียวเยี่ยนวิ่งไปทางประตูหลังของจวน โดยมีชุนเถาและชุนหลิ่ววิ่งตามติดมาทางด้านหลัง เสียงหอบหายใจประสานไปกับเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ราวกับจะหลุดออกมา

ใบหน้าของฉินเจียวเยี่ยนซีดเผือด

“พระชายาอยู่นั่น!!” เสียงคนร้ายตะโกนไล่หลังขึ้นมา ทำให้พวกนางทั้งสี่วิ่งเร็วมากยิ่งขึ้น แล้วเลี้ยวหลบตรงมุมโรงครัว