บทที่ 199

สิ้นเสียงประกาศก้องของเซียวชิงเฟิง กองทัพเงาพยัคฆ์สองหมื่นนายที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบก็ส่งเสียงตอบรับกึกก้อง เคลื่อนทัพออกมาจากป่าทุกทิศทาง

พลทหารม้าควบนำทางมาจัดแถวด้านหลังเซียวชิงเฟิง ส่วนทหารราบวิ่งกรูออกมา พร้อมธงกองทัพสีดำมีคำว่า เงาอยู่เหนือภาพพยัคฆ์ร้ายโบกสะบัดไปมาสะท้อนเข้าแววตาของฝ่ายศัตรู

แรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนทัพของกองทัพเงาพยัคฆ์สองหมื่นนายส่งมาถึงกำแพงเมืองชางหลินได้อย่างง่ายดาย ยิ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับหมิงอ๋องและพรรคพวกเป็นอย่างมาก

ความมั่นใจสูงลิ่วในช่วงแรกถูกเกาทัณฑ์ดอกนั้นของเซียวชิงเฟิงลดทอนลงสองส่วนแล้ว กอปรกับยิ่งได้เห็นแม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์อยู่ตรงหน้า ความมั่นใจนั้นก็เหือดแห้งราวกับแม่น้ำในยามหน้าร้อน

“มะ แม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์!?” เสียงขุนนางคนหนึ่งตะโกนเรียกอย่างสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว ร่างนั้นเซถลาไปด้านหลัง ก่อนจะล้มลงก้นกระแทกพื้น

แม่ทัพกวนเซวูบไปทางด้านหน้า สองมือค้ำลงบนกำแพงเมือง เพื่อประคองร่างกายไม่ให้ล้มลง

เฟิงอ๋องคือแม่ทัพหน้ากากเหล็ก?

ภาพลักษณ์เจ้าสำราญในเมืองหลวงของเฟิงอ๋องคือมายาที่หลอกลวงคน? แต่ตัวตนที่แท้จริงคือยอดแม่ทัพไร้พ่ายของแคว้นต้าเซี่ยที่เขายังหลงนับถือด้วยความสามารถดั่งพรสวรรค์จากฟ้า

แม่ทัพกวนไม่สามารถสงบจิตใจได้เลย ด้วยตนก็ได้ดูแคลนความสามารถของเฟิงอ๋องมานักต่อนัก แต่ตัวตนของเขากลับเป็นผู้ที่แม่ทัพต่างล้วนเคารพนับถือ?

ความเปลี่ยนแปลงนี้ บรรดาแม่ทัพทั้งหลายยอมรับกันแทบไม่ทัน…

เซียวชิงหมิงเกิดความตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก ไม่เพียงแต่เรื่องที่น้องหกเป็นแม่ทัพไร้พ่าย แต่การที่เสด็จพ่อยินยอมส่งน้องหกมาหาเขา นั่นหมายความว่า เสด็จพ่อทรงทราบดีอยู่แล้วว่า น้องหกคือแม่ทัพหน้ากากเหล็ก!

เหอะ! แท้จริงแล้ว ทุกอย่างกลับอยู่บนฝ่ามือของเสด็จพ่อมาตลอด!!

เขาซุ่มวางแผนนี้มานานนับปี เชื่อว่า หมากทุกตัวที่วางลงไป อย่างไร เสด็จพ่อก็มิมีทางยอมให้แม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์เคลื่อนไหวเป็นแน่

แต่กระไรได้ เสด็จพ่อกลับส่งแม่ทัพหน้ากากเหล็กและกองทัพเงาพยัคฆ์มาเยือนถึงหน้าประตูเมืองชางหลิน!!