บทที่ 247

“ท่านพี่...” ฉินเจียวเยี่ยนเอ่ยเรียกพระสวามีในขณะที่รถม้าของตำหนักบูรพากำลังเคลื่อนที่ออกจากจวนของฉู่ซิงปู้ซ่างซู หลังจากเสร็จงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของฉู่เหล่าไท่จวินที่น่าจะเกิดข่าวลือไปทั่วเมืองหลวงในไม่ช้า

ข่าวแรกที่น่าจะโด่งดังและเลื่องลือ คงจะเป็นข่าวหมั้นหมายของสองตระกูลอย่างตระกูลกู้ จวนเจิ้นหย่วนโหว และตระกูลเมิ่งของเมิ่งหลี่ปู้ซ่างซู ระหว่างกู้ซื่อจื่อ รองแม่ทัพของกองทัพตระกูลกู้ ผู้อาจหาญชาญชัย กับ เมิ่งลี่ คุณหนูรองเมิ่ง ตุ๊กตากระเบื้องอันลือชื่อของเมืองหลวง สหายรักของไท่จื่อเฟย

ส่วนอีกข่าว เป็นข่าวฉาวของคุณหนูเจ็ดตระกูลหลิงที่คิดร้ายต่อว่าที่ลูกสะใภ้ของจวนเจิ้นหย่วนโหว จนต้องถูกหลิงซื่อจื่อพากลับจวนจงเซิ่งโหว เพื่อไปรับโทษตามกฎของตระกูลกลางงานเลี้ยง

“ท่านพี่รู้สึกว่า มันแปลก ๆ หรือไม่เพคะ?” ฉินเจียวเยี่ยนเอนตัวพิงไปกับแผงอกของพระสวามี

‘อื้อ พนักพิงแข็ง ๆ หรือจะสู้อกแน่น ๆ ของเสี่ยวเฟิง...’

ยิ่งคิดเปรียบเทียบ ฉินเจียวเยี่ยนก็ยิ่งทิ้งตัวถูไถไปกับความอบอุ่นนั้น มุมปากของเซียวชิงเฟิงยกสูงขึ้นตามคำชมของชายาเอก “เจ้าหมายถึงหลิงซื่อจื่ออย่างนั้นรึ?”

“ใช่เพคะ” ฉินเจียวเยี่ยนพยักหน้า พร้อมทั้งให้ข้อมูลเพิ่มเติม “ลี่เอ๋อร์กล่าวว่า พวกนางมีเรื่องบาดหมางกันเล็กน้อยในวันที่หม่อมฉันอภิเษกเข้าจวนเฟิงอ๋อง จึงคิดว่า การที่หลิงหลันผลักนางก็น่าจะเป็นเพราะเหตุนี้”

เซียวชิงเฟิงเลิกคิ้วคิดตาม “คุณหนูเจ็ดตระกูลหลิงจะโง่เขลาปานนั้นเชียว การทำร้ายคนท่ามกลางขุนนางและแม่ทัพสูงศักดิ์เช่นนั้น ยังมิเอ่ยถึงตนเองที่มีฐานะเป็นบุตรอนุที่เป็นที่ดูแคลนอยู่แล้ว การกระทำเช่นนั้น ยิ่งผลักให้นางกลายเป็นที่รังเกียจมากขึ้นไปอีก”

“หม่อมฉันก็คิดเช่นเดียวกับท่านพี่” ฉินเจียวเยี่ยนตอบ “หม่อมฉันจึงรู้สึกว่า มันแปลก ๆ เพราะคิดว่า หลิงหลันมิน่าจะกล้าทำด้วยตนเอง น่าจะมีผู้สั่งมาเสียมากกว่า และโยนให้นางเป็นแพะรับบาปไป”

“หลิงซื่อจื่อสินะ” เซียวชิงเฟิงบอกชื่อคนในใจของนางในทันที “เขาก้าวออกมารับผิดในทันทีที่กู้ฮูหยินกำลังจะสั่งลงโทษนาง การรับผิดของเขาเป็นการปิดประตู มิให้กู้ฮูหยินลงโทษจนเกินกว่าเหตุ เป็นการปิดปากทุกคนให้จบเรื่องลงในที่ตรงนั้น”

ฉินเจียวเยี่ยนพยักหน้าคิดตาม “หากหลิงซื่อจื่อสั่งให้หลิงหลันผลักลี่เอ๋อร์ตกน้ำ... แล้วจะมีประโยชน์อันใด? เขาต้องการฆ่าปิดปากลี่เอ๋อร์หรือ? ไม่สิ... มันโจ่งแจ้งจนเกินไป”

“ข้าคิดว่า...” เซียวชิงเฟิงลากเสียงต่ำ เมื่อคิดทบทวนการกระทำต่าง ๆ ของหลิงอี้ชวน พลางคาดเดาแผนการที่ซ่อนเร้น “เขาต้องการแต่งงานกับสหายของเจ้า”