บทที่ 248

เมื่อเซียวชิงเฟิงได้ยินความคิดหลงตัวเองของชายาเอกแล้ว จึงรีบเอ่ยปากดับฝันนั้นทันที “เพราะเจ้าเป็นไท่จื่อเฟยต่างหากเล่า”

‘เป็นไท่จื่อเฟย?’

“มิน่า หลังจากที่พลาดจากพี่หญิงก็มาเป็นลี่เอ๋อร์ แต่ละคนล้วนแต่เป็นคนรอบตัวหม่อมฉันทั้งสิ้น” ฉินเจียวเยี่ยนแค่นเสียง “โชคดีนัก ที่ดวงชะตาของพี่หญิงไม่สมพงศ์กับเขา”

ครั้นฉินเจียวเยี่ยนสบดวงตาดอกท้อแวววับ พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มซ่อนความนัย จึงได้เอ่ยถามขึ้น “อย่าบอกนะเพคะ ว่าท่านพี่เป็นผู้ทำให้ดวงชะตาของทั้งสองคนไม่สมพงศ์”

“ก็เป็นเช่นนั้นแล” เซียวชิงเฟิงโอบแขนกอดรัดร่างแน่งน้อยเข้าสู่อ้อมกอด “เมื่อวันที่ข้ารับพวกเจ้ากลับจากหออวี่หลิน ก็ชัดเจนแล้วว่า หลิงซื่อจื่อมิใช่คนดี อย่างไรก็ไม่อาจให้เขาแต่งงานกับพี่สาวของเจ้าได้ ข้าจึงได้สั่งหยางเซิงให้ไปสำนักโหรหลวง เพื่อออกตราประทับว่า พวกเขาไม่สมพงศ์กัน”

‘สวามีของใครกัน ช่างรอบคอบ คิดลึกซึ้งนัก...’

“แล้วอย่างไรต่อเพคะ?” ฉินเจียวเยี่ยนถามต่อ “เพราะเขาพลาดแต่งงานกับพี่หญิงแล้ว จึงได้หันมาจับลี่เอ๋อร์แทน ด้วยแผนการที่ทำให้ลี่เอ๋อร์เสียชื่อเสียงอย่างนั้นหรือ? ช่างชั่วช้าเสียจริง!!”

ไหนเจ้าจะให้ข้าเล่าให้ฟังมิใช่หรือ?

แล้วเหตุใดจึงได้สรุปความสำคัญจนจบแล้วเล่า?

“ฮึ่ย! เขาล้ำเส้นกันเกินไปแล้ว” ฉินเจียวเยี่ยนนึกอย่างหงุดหงิดที่นางเกือบจะต้องเสียคนสำคัญในชีวิตไปกับชายเลวผู้นี้ไปถึงสองคน “ท่านพี่ต้องจัดการเขาอย่างเด็ดขาดเลยนะเพคะ”

“ข้าตั้งใจจะจัดการเขาอยู่แล้ว” เซียวชิงเฟิงหมุนตัวแม่นางในอ้อมแขนเข้ามากอดแน่น แผ่นหลังบางแนบชิดไปกับแผงอกหนาแน่น ห่อหุ้มนางไว้ในทุกอณูของเขา

ฉินเจียวเยี่ยนประคองสติ พยายามไม่หลงไปกับเสน่ห์อันล้นเหลือของเขา “แล้วท่านพี่จะจัดการเขาอย่างไรเพคะ?”