บทที่ 269

ข่าวของไท่จื่อเฟยที่ให้ประสูติพระราชนัดดาองค์ใหม่ของฮ่องเต้เจิ้นหลงแพร่กระจายไปทั่ว ส่วนหนึ่งด้วยคำสั่งของเซียวชิงเฟิงที่ต้องการโอ้อวดบุตรชายของตน ทำให้บรรดาขุนนางและแม่ทัพต่างมาที่ตำหนักบูรพา เพื่อแสดงความยินดีและมอบของขวัญ หวังกระชับความสัมพันธ์

แม้แต่ฮ่องเต้เจิ้นหลงก็ยังปลื้มปีติสั่งให้โจวกงกงมามอบของรางวัลให้แก่ไท่จื่อเฟยและพระราชนัดดาองค์ใหม่หลายสิบหีบ อีกทั้งยังตั้งพระนามให้เรียบร้อยว่า เซียวชิงเจ๋อ

เป็นการสร้างความขุ่นเคืองให้แก่เซียวชิงเฟิงเป็นอย่างมาก เพราะเขาต้องการที่จะใช้วันเวลาดี ๆ ร่วมกับพระชายา เพื่อเลือกชื่อที่ชอบให้แก่บุตรชาย หากแต่ถูกเสด็จพ่อปาดหน้า ตั้งชื่อให้เสร็จสรรพ

แต่อย่างไรก็ดี หลังเซียวชิงเจ๋อเกิดได้เพียงวันเดียว เซียวชิงเฟิงก็ถือโอกาสพาเขาขึ้นรถม้าในระหว่างที่ฉินเจียวเยี่ยนกำลังหลับพักผ่อน มาให้เสด็จปู่ทอดพระเนตรถึงวังหลวงอย่างเอาอกเอาใจ

เพียงได้เห็นใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มของเซียวชิงเจ๋อ ฮ่องเต้เจิ้นหลงก็หลงรัก อุ้มไว้ในอ้อมแขนมิปล่อย ตามคำโบราณว่า อุ้มหลานมิอุ้มลูกโดยแท้

“เจ๋อเอ๋อร์ ช่างเลี้ยงง่ายนัก” ฮ่องเต้เจิ้นหลงตรัสขึ้น เมื่อเห็นเซียวชิงเจ๋อมองพระองค์ตาแป๋ว ไม่ส่งเสียงร้องไห้โวยวายเหมือนเด็กคนอื่น “ใช่หรือไม่ เจ๋อเอ๋อร์รู้ว่า เป็นปู่ที่อุ้มอยู่ จึงไม่ร้องไห้งอแงใช่หรือไม่?”

เซียวชิงเฟิง “...”

เจ๋อเอ๋อร์ไม่ร้อง เพราะไม่คุ้นหน้าเสด็จพ่อก็เท่านั้นเองพ่ะย่ะค่ะ เขาเพียงแต่กำลังสำรวจอยู่ว่า ท่านเป็นใคร...

“ยามอยู่กับเสด็จพ่อ เจ๋อเอ๋อร์ ช่างเป็นเด็กดีนัก ผิดกับยามที่อยู่ในตำหนักบูรพา” เซียวชิงเฟิงแสร้งเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ “ร้องไห้งอแงทุกยาม เขาจะหยุดร้องก็ต่อเมื่อกระหม่อมหรือไท่จื่อเฟยอุ้มเท่านั้น”

ฮ่องเต้เจิ้นหลงเลิกพระขนงขึ้นอย่างได้ใจ “เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ?”

เช่นนั้นก็หมายความว่า ข้าเป็นคนพิเศษสำหรับเจ๋อเอ๋อร์ เช่นเดียวกับพ่อและแม่ของเจ้าใช่หรือไม่?

รอยสรวลบนพระพักตร์ของฮ่องเต้เจิ้นหลงยิ่งกว้างขึ้น เมื่อคิดได้ดังนั้น “เจ๋อเอ๋อร์ ช่างเลือกคนดูแลนัก”

“หากเสด็จพ่อเข้าพระทัย กระหม่อมก็เบาใจแล้ว” เซียวชิงเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอก พระขนงของฮ่องเต้เจิ้นหลงกระตุกอย่างไม่รู้สาเหตุ สังหรณ์ร้ายลึกในใจ

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

“อย่างที่กระหม่อมทูลว่าเจ๋อเอ๋อร์จะหยุดร้องก็ต่อเมื่อกระหม่อมหรือไท่จื่อเฟยอุ้มเท่านั้น” เซียวชิงเฟิงยกยิ้มกริ่ม “แต่ด้วยไท่จื่อเฟยเองก็เหน็ดเหนื่อยจากการคลอด อีกทั้งยังต้องอยู่ไฟ จึงไม่อาจอุ้มเจ๋อเอ๋อร์ได้บ่อยนัก เพราะฉะนั้น กระหม่อมจึงอยากจะทูลขอขยายวันลางานเพิ่มอีกสามเดือน หรือจนกว่าเจ๋อเอ๋อร์จะปรับตัวยอมให้ผู้อื่นอุ้มได้พ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้เจิ้นหลง “...”