บทที่ 31

ซ่านเต๋อโหวถามซ้ำด้วยความตื่นเต้น “เอ่อ เรื่องนี้ ท่านอ๋องแน่พระทัยแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

เซียวชิงเฟิงยิ้มละมุนยิ่งขับให้ใบหน้าเย็นชาดูหล่อเหลามากยิ่งขึ้น “ข้าแน่ใจดีแล้ว จึงได้มาแจ้งท่านโหวและฉินฮูหยินโดยตรงด้วยตนเอง”

'ทำไมจางหมัวมัวไม่นำขนมมาให้ท่านแม่บ้างนะ มีแต่น้ำชาจะอยู่ท้องหรือไร?'

“เช่นนั้น กระหม่อมจะเตรียมเทียบชะตาของฟางเอ๋อร์ เพื่อแลกดวงชะตาแปดอักษรนะพ่ะย่ะค่ะ”

บรรดาซื่อจื่อทั้งหลาย ข้าคงต้องขออภัยด้วย ว่าที่ลูกเขยคนนี้ชนะอย่างขาดลอย...

เซียวชิงเฟิงเลิกคิ้วเล็กน้อย ในขณะที่ฉินเจียวเยี่ยนยกจอกน้ำชาขึ้นจิบอย่างจำใจ เพราะบนโต๊ะไม่มีของกินอื่นเลย

“ข้าต้องการสู่ขอฉินเจียวเยี่ยน บุตรสาวคนรองของท่านต่างหาก”

“พรวด!!” ฉินเจียวเยี่ยนพ่นน้ำชาออกมาในทันทีที่ได้ยิน “แค่ก แค่ก แค่ก”

'สู่ขอใครนะ!?'

“เยี่ยนเอ๋อร์!” หลินซื่อรีบลูบหลังบุตรสาวอย่างเป็นห่วงระคนตื่นเต้นดีใจแทน

วาสนาด้ายแดงเคลือบทองพันชั่งกำลังจะตกเป็นของบุตรสาวนางแล้ว!!

ซ่านเต๋อโหวตกตะลึง “เอ่อ ท่านอ๋องตรัสว่าอย่างไรนะพ่ะย่ะค่ะ?”

มิใช่ว่า เขาจะรักบุตรสาวไม่เท่ากัน

ฉินเยี่ยนฟาง เป็นบุตรสาวคนโตที่เกิดจากชายาเอกที่รักยิ่งของเขา และยังได้รับพระราชทานตำแหน่ง ท่านหญิงหมิ่น และฉายาไข่มุกแห่งเมืองหลวงมาครอบครองอีก นับได้ว่า นางสร้างชื่อเสียงให้กับจวนซ่านเต๋อโหวเป็นอย่างมาก

ยิ่งได้เห็นจำนวนแม่สื่อที่เหยียบธรณีประตูจวนแทบจะพัง ก็ยิ่งสร้างความลำพองใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก

ในขณะที่ ฉินเจียวเยี่ยน บุตรสาวคนเล็กจากหลินซื่อ ที่เขาประคบประหงมมา ประเคนให้ทุกอย่างตามที่ใจหวัง กลับกลายเป็นเด็กอารมณ์ร้าย เอาแต่ใจ ต้องการมีทุกสิ่งเหมือนพี่สาว หากแต่ไม่ได้มีความสามารถใกล้เคียงกับพี่สาวเลย