บทที่ 39

ฉินเจียวเยี่ยนเม้มริมฝีปากแน่น คิดอย่างลังเลว่า จะจูงใจชายตรงหน้าอย่างไรดี

'จะบอกดีหรือไม่นะ ว่าสำหรับแผนการทางทหารแล้ว นี่เป็นโอกาสทองในการเข้าจวนขุนนางอื่น ๆ เลยนะ'

'หากอยากจะสืบเรื่องราวใดในจวน ปากสตรีนี่แหละ ขุดคุ้ยได้ง่ายที่สุดแล้ว'

'นอกจากนี้ ยังสามารถส่งสายสืบเข้าไปในกลุ่มคนนวดได้อีกด้วย'

'เพราะเจ้าของจวนเปิดประตูต้อนรับง่ายดายถึงเพียงนั้นแล้ว'

'แต่จะพูดอย่างไรดีล่ะ?'

เซียวชิงเฟิงชะงักมือไปนิด เมื่อได้ยินเสียงความคิดของนาง แสงสว่างสายหนึ่งวาบขึ้นมาในความคิด

“เป็นการค้าที่น่าสนใจมาก”

ฉินเจียวเยี่ยน “...”

'เมื่อครู่ ท่านยังดูไม่สนใจอยู่เลยนะ...'

'แล้วไม่เปิดโอกาสให้ข้ากล่อมสักหน่อยหรือ ข้าอุตส่าห์คิดคำอยู่ตั้งนาน'

เซียวชิงเฟิงกระแอมลำคอ ก่อนจะปรับสีหน้าพลางอธิบาย “ข้าเห็นถึงความตั้งใจดีของเจ้าต่างหาก หากเจ้าอยากจะทำการค้าเช่นนี้ ข้าก็พร้อมจะให้การช่วยเหลือ”

เซียวชิงเฟิงไม่ได้คาดหวังที่จะได้กำไรจากการค้านี้เท่าใดนัก แต่เขาเล็งเห็นถึงประโยชน์ในการส่งคนเข้าไปสืบเรื่องราวต่าง ๆ ในจวนเหล่านั้นต่างหาก

ส่วนการที่จะทำให้จวนขุนนางที่หมายตาเกิดความสนใจและอยากใช้บริการนวดนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องยากแต่อย่างใด คนอย่างเขามีหลายร้อยวิธีที่จะทำให้ฮูหยินเกิดความสนใจและเลือกใช้บริการนวดที่จวน