บทที่ 58

เซียวชิงเฟิงยิ้มมุมปาก “แล้วเรื่องข่าวลือนี้อย่างไรกัน? ฝีมือใคร? ข้าส่งคนไปสืบเท่าใดก็ไม่ได้ความกลับมา”

“หมายความว่าอย่างไรเพคะ?” ฉินเจียวเยี่ยนขมวดคิ้วมุ่นสงสัย

'ใครที่เป็นคนปล่อยข่าว ขนาดที่เฟิงอ๋องยังสืบหาตัวไม่พบ'

“ทันทีที่ทราบข่าว ข้าก็ให้ตงไฮ่ไปสืบ ทุกคนบอกว่า มีหญิงสาวชาวบ้านนางหนึ่งมาเล่าให้ฟัง แต่สตรีนางนั้น กลับมีหน้าตาที่แตกต่างกัน”

“หืม? ท่านอ๋องหมายความว่า ทุกคนชี้ชัดถึงสตรีนางเดียวกัน แต่กลับไม่สามารถอธิบายใบหน้าได้หรือเพคะ?”

เซียวชิงเฟิงขมวดคิ้วแน่น อธิบายเพิ่มเติม “ตงไฮ่ได้ความมาเช่นนั้น ทุกคนบอกรูปร่าง เสื้อผ้าที่นางใส่ได้เหมือนกันหมด แต่ใบหน้ากลับแตกต่างกันไป เช่น คนหนึ่งบอกว่ามีไฝบ้าง มีกระด่างดำบ้าง ดวงตาเรียวเล็กบ้าง ริมฝีปากใหญ่บ้าง ดังนั้น จึงไม่สามารถระบุตัวสตรีนางนั้นได้เลย”

ฉินเจียวเยี่ยนอ้าปากค้าง “???”

'เหตุใดจึงรู้สึกว่า ตัวเองได้เป็นศัตรูกับคนที่สุดยอดเข้าแล้วล่ะ?'

เซียวชิงเฟิงอดใจไม่ไหว จึงใช้ด้ามพัดเชยคางเล็กขึ้น เพื่อให้ปิดปาก ขัดจังหวะดึงฉินเจียวเยี่ยนให้กลับมาสนใจบทสนทนาต่อ

“แล้วเหตุใดนางจึงต้องมาปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับหม่อมฉันด้วยเล่า?”

“อาจจะเป็นเพราะอิจฉาที่เจ้าจะได้เป็นพระชายาของข้ากระมัง” เซียวชิงเฟิงขยับปกเสื้ออย่างตั้งใจวางมาด

ฉินเจียวเยี่ยนหรี่ตาค่อนขอด “เป็นพระชายาของท่านอ๋องเจ้าสำราญน่ะหรือเพคะ?”

ยังไม่ทันที่เซียวชิงเฟิงจะได้เอ่ยขัด ก็เห็นฉินเจียวเยี่ยนหลุดหัวเราะออกมา “มีสิ่งใดน่าขันรึ?”