บทที่ 57

ซ่านเต๋อโหว “???”

ฉินเยี่ยนฟาง “???”

สองพ่อลูกได้แต่มึนงงกับคำปฏิเสธของเฟิงอ๋อง ไม่ทันที่ซ่านเต๋อโหวจะสอบถามสิ่งใด เซียวชิงเฟิงก็ชิงอธิบายขึ้นก่อน เพราะไม่อยากรับฟังความไร้สาระเพิ่มอีก

“ไม่ทราบว่า ระหว่างทางที่ท่านโหวเดินเข้ามาในห้องโถงนี้ ท่านได้เห็นขบวนสินสอดของข้าหรือไม่?”

เซียวชิงเฟิงพยักหน้าส่งสัญญาณ ตงไฮ่จึงเปิดหน้าต่างด้านข้าง ทำให้คนภายในห้องสามารถมองเห็นหีบสีแดงนับสิบหีบที่วางเรียงรายอยู่หน้าเรือน

ซ่านเต๋อโหว “???”

ซ่านเต๋อโหวรีบหันไปมองหน้าถังจงทันที

เหตุใดเจ้าจึงไม่รายงานว่า ท่านอ๋องมาพร้อมขบวนสินสอด?

ถังจง แล้วท่านโหวเปิดโอกาสให้ข้าได้พูดหรือไม่เล่าขอรับ?

“เอ่อ นี่คือ...”

เมื่อมีหีบสินสอดมาวางตรงหน้าเช่นนี้แล้ว นั่นย่อมหมายความว่า เฟิงอ๋องยังยืนกรานการสู่ขอฉินเจียวเยี่ยนตามเดิม

“อา ต้องขออภัยท่านอ๋องด้วย เป็นกระหม่อมที่เข้าใจผิดไป” ซ่านเต๋อโหวก้มศีรษะลงอย่างละอาย

“พอดี วันนี้ ข้าเพิ่งทราบผลตรวจดวงชะตาแปดอักษรกับคุณหนูรองว่า ดวงสมพงศ์กัน ข้าจึงได้จัดเตรียมสินสอดเหล่านี้ มาสู่ขอ”

หยางเซิงเดินไปมอบเทียบชะตาที่ประทับตราสำนักโหรหลวง ระบุว่า ดวงสมพงษ์ อย่างเด่นชัด ให้แก่ซ่านเต๋อโหวที่ยื่นมือมารับ