บทที่ 84

เสี่ยวหานยังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค น้ำเสียงทุ้มลึกก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังสั่งขึ้นอย่างเฉียบขาด ทำให้เสี่ยวหานสะดุ้งด้วยความตกใจ

“เจ้าค่ะ ข้าน้อยจะรีบไปจัดการประเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”

ฉินเจียวเยี่ยนนึกขันกับท่าทางร้อนรนของผู้ดูแล ที่รีบวิ่งออกไปในทันที เซียวชิงเฟิงพยักหน้าส่งสัญญาณให้ข้ารับใช้ออกจากห้องไปทั้งหมด

หยางเซิงเดินก้มหน้าออกไปเป็นคนสุดท้าย แล้วจึงปิดประตูให้อย่างเอาใจใส่ ราวกับคุ้นเคยเหตุการณ์เช่นนี้แล้ว

เซียวชิงเฟิงเดินเข้าไปสวมกอดแม่นางตรงหน้าอย่างคิดถึง

“ชอบชุดเจ้าสาวที่ข้าส่งไปให้หรือไม่?”

“ชอบมากเพคะ” ฉินเจียวเยี่ยนส่งยิ้มหวาน “ท่านอ๋องกลัวว่า หม่อมฉันจะเย็บชุดลำบากใช่หรือไม่เพคะ? จึงได้ส่งชุดแต่งงานสำเร็จมาให้เช่นนั้น”

เซียวชิงเฟิงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะย่อตัวอุ้มฉินเจียวเยี่ยนขึ้นในอ้อมแขน แล้วพาเดินไปนั่งลงบนเตียงนวด บังคับให้นางนั่งลงบนตักเขาแต่โดยดี

เขายกมือขึ้นแตะจมูกฉินเจียวเยี่ยน แล้วเอ่ยเย้า “หากรอเจ้าเย็บชุดเจ้าสาวเอง เกรงว่า ชาตินี้ ข้าคงไม่มีโอกาสได้แต่งเจ้าเข้าจวน”

ฉินเจียวเยี่ยนยกมือขึ้นมาจิ้มหน้าอกแข็ง ๆ ของเขาอย่างขุ่นเคือง “ท่านดูถูกฝีมือข้า!!”

“ก็ข้าดูถูกจริง ๆ หรือเจ้าจะบอกว่า ข้าดูผิด” เซียวชิงเฟิงจับมือขาวดุจหยกไว้แน่น นัยน์ตาทอประกายวาบหวาม “มือของเจ้าไม่เหมาะกับเข็มเล็ก ๆ เช่นนั้นหรอก”

ฉินเจียวเยี่ยน “!!!”

'เหตุใดข้าจึงเข้าใจความนัยของท่านอ๋องเล่า?'

เซียวชิงเฟิงยกมือของฉินเจียวเยี่ยนขึ้นมาจูบอย่างรักใคร่ “มือนี้ เหมาะสำหรับปรนนิบัติข้าเท่านั้น”