บทที่ 83

“คุณชาย ข้าน้อย ชื่อ เสี่ยวหาน เจ้าค่ะ” สตรีวัยสามสิบกว่าเดินมาทำความเคารพฉินเจียวเยี่ยน “ข้าน้อยเป็นผู้ดูแลที่นี่เจ้าค่ะ นายท่านได้สั่งให้ข้าน้อยมาพาคุณชายเดินชมห้องที่ปรับปรุงใหม่เจ้าค่ะ”

“ได้สิ”

ฉินเจียวเยี่ยนเดินตามเสี่ยวหานขึ้นไปบนชั้นสอง เพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของห้องนวดแต่ละห้องที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา เซียวชิงเฟิงสั่งทำเตียงนวดทำจากไม้เนื้อแข็ง มีเบาะรองนอนที่ทำจากผ้าไหมเนื้อดี และมีผ้าห่มขนสัตว์เนื้อนุ่มวางอยู่ด้านบน

มีโต๊ะแกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงวางอยู่กลางห้อง บนโต๊ะมีชุดน้ำชากระเบื้องเคลือบงดงาม และกระถางกำยานเล็ก ๆ ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง สร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายและเป็นส่วนตัว

หรูหราปานนี้ ท่านจะเก็บค่านวดกี่ร้อยตำลึงกันเล่า? ท่านอ๋อง!

ฉินเจียวเยี่ยนกลอกตามองบน นึกระอากับความฟุ่มเฟือยของว่าที่สวามี

“ท่านอ๋องสั่งให้จัดห้องเช่นนี้กี่ห้องรึ?”

เสี่ยวหานตอบอย่างนอบน้อม “จำนวนยี่สิบห้อง เป็นชั้นสองและชั้นสาม ชั้นละสิบห้องเจ้าค่ะ”

ฉินเจียวเยี่ยนครุ่นคิด ก่อนจะสั่ง “ชั้นสาม ให้เลือกห้องที่ทำเลดี มองเห็นวิวด้านนอก ลมพัดผ่านสบายให้คงเช่นนี้ไว้ประมาณห้าห้อง อีกห้าห้องให้ตกแต่งใหม่ ลดความหรูหราลงสองส่วน ส่วนชั้นสอง ให้ลดความหรูหราลงห้าส่วนทั้งสิบห้อง”

“แล้วคุณชายต้องการให้ลดความหรูหราลงเช่นไรเจ้าคะ?”