บทที่ 2

เรือน​หอของคู่บ่าวสาวเหรอ? หยุนชิงเหยียนตกตะลึง แล้วมองดูชุดแต่งงานสีแดงของชายบนเตียง ทันใดนั้นพบว่าเธอก็สวมชุดแต่งงานสีแดงด้วย มันเกิดอะไรขึ้น? การแสดงเหรอ? มันเหมือนจริงเกินไปแล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผ่านการยินยอมจากเธอ

ไม่สิ หรือว่าเธอจะเป็นเหมือนกับที่แสดงบนทีวี​ วิญญาณข้ามเวลา​ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เธอต้องนิ่งไว้​ เดี๋ยว​มัน​ก็​ผ่าน​ไป​เอง​ ถ้าเธอข้ามเวลาจริง ๆ มันจะซวยเกินไปแล้ว ในคืนวันที่ส่งตัวเข้าหอ เธอซึ่งเป็นเจ้าสาวกลับถูกมัดไว้​ มองดูเจ้าบ่าวกำลังมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นบนเตียง

สายตาของหยุนชิงเหยียนเหลือบมอง​อย่างไม่ตั้งใจ​ เธอเห็นเทียนแต่งงานสีขาวสองเล่มจุดอยู่ในฉากแต่งงานสีแดงสด​ มันน่าสะเทือน​ใจมาก นี่มันเกิดอะไรขึ้นอีก? ทุกอย่าง​ดูแปลกมาก

ในใจมีข้อสงสัยมากมาย แต่เธอไม่สามารถร้องออกมาได้​ เธอขยับตัวไม่ได้​ ในตอนที่กำลังมองหาของที่จะตัดเชือกได้ จู่ ๆ ก็มีเสียงเย็นชาเหมือนห้องใต้ดินน้ำแข็งลอดเข้ามาในหู

"รู้สึกตัว​เร็วขนาดนี้ ข้าประเมินเจ้าต่ำไปจริง ๆ"

หยุนชิงเหยียนเงยหน้าขึ้นกะทันหัน​ ก็เจอกับดวงตาสีดำคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความดูถูก เยาะเย้ย ความรังเกียจ และความเกลียดชัง ไม่รู้เลยว่าเขาลุกขึ้นจากเตียงตอนไหน​ และยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ชุดแต่งงานสีแดงสดที่ยุ่งเหยิง​พาดอยู่บนตัวเขา

หยุนชิงเหยียนเพียงแค่จ้องมองเขานิ่ง ๆ​ มองตาเขาโดยไม่ถอยหนี ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร​ หรือตอนนี้เธอเป็นใคร ยังไงซะเธอก็หนีจากความตายมาแล้ว เธอจะกลัวใครอีกล่ะ?

ความสงสัยแว็บผ่านดวงตาที่เย็นชาของเซียวจิ่งเซียน สายตาที่ไม่เกรงกลัวนี้แตกต่างจากสายตาขี้ขลาดในเมื่อ​กี้โดย​สิ้นเชิง​ หรือว่านางตกใจจนบ้าไปแล้ว แต่ว่าถ้าเป็น​แบบ​นี้​ มันน่าเสียดายนัก เกมที่เหลือก็จะจบลงแล้ว

"มานี่ ปล่อยยางซะ" เขาตะโกนไปทางประตู

​