บทที่ 20

หยุนชิงเหยียนยืนอยู่ข้าง ๆ ถัง และในขณะที่เธอกำลังจะก้าวเข้าไป แขนของเธอก็ถูกเสี่ยวเถาที่รีบวิ่งเข้ามาจับไว้

"คุณหนู เสี่ยวเถาจะกระโดดลงไปกับคุณหนู" แม้ว่านางจะแสดงออกว่าไม่กลัว แต่ขาของนางก็สั่นตลอดเวลา

ในขณะนี้ จู่ ๆ งูก็กระโดดขึ้นมาจากถัง แลบลิ้นออกมา และรีบไปหาเสี่ยวเถา......

"อ๊า... ช่วยด้วย..." เสี่ยวเถากรีดร้องด้วยความหวาดกลัว จากนั้นตัวอ่อนหมดสติไป

เมื่อมองไปที่เสี่ยวเถาที่นอนอยู่บนพื้น หยุนชิงเหยียนมองไปที่แม่นมฉี แล้วพูดด้วนความฝืนว่า "เสี่ยวเถาเป็นแค่คนรับใช้ ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะปล่อยนางไป และให้นางออกจากจวนได้"

"นั่นก็ต้องดูเจตนาของท่านอ๋อง ข้าเป็นแค่แม่นมเล็ก ๆ คนหนึ่ง ไม่กล้าตัดสินใจโดยไม่ได้รับอนุญาต" แม่นมฉีย้อนคำพูดอย่างเย็นชา

หยุนชิงเหยียนมองดูงูที่อยู่ตรงหน้าเธอโยกอย่างกะทันหัน จากนั้นตัวอ่อน เธอก็ตกลงไปในถังและหมดสติไป งูหลายสิบตัวพันรอบตัว คอ และหัวของเธอทันที

มีร่องรอยความชื่นชมบนใบหน้าที่ซีดของแม่นมฉี นางมีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นสตรีแบบนี้ มันน่าเสียดายจริง ๆ จุดที่ต้องตายไปแบบนี้ แต่ว่าไม่มีคำสั่งของท่านอ๋อง นางก็ไม่กล้าลงมือโดยไม่ได้รับอนุญาติ

เซียวจิ่งเซียนที่จ้องมองนางอย่างใกล้ชิด ภายใต้หน้ากากตกตะลึงเล็กน้อย เขาไม่คิดว่านางจะมีความกล้าขนาดนี้จริง ๆ เขาลุกขึ้นด้วยความโกรธและรีบวิ่งเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว

"ท่อนอ๋อง" ตุณยายฉีไม่นึงเลยว่า จู่ ๆ เขาก็พุ่งเข้ามาและลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

เซียวจิ่งเซียนไม่ได้สนใจนาง และสองมือใช้กำลังภายใน และเห็นงูจุดที่พันรอบตัวของหยุนชิงเหยียนก็ลอยออกไปทันที

"ปัง ปัง" ร่างของงูชนกับผนัง เลือดกระเซ็น จากนั้นตกลงมาตาย และบางส่วนก็หักเป็นสองท่อน ในไม่ช้า ศพงูก็นอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นทำให้คนเห็นแล้วอดไม่ได้จุดที่จะขยะแขยง