บทที่ 21

สาวใช้เห็นว่าท่านอ๋อง ไม่มีความตั้งใจที่จะจากไปจึงไม่กล้าลังเล นางรีบถอดกางเกงในของหยุนชิงเหยียนออก เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาดให้ หลังจากเก็บของทุกอย่างเสร็จ แล้วหันหลังเดินจากไป

จากนั้นเซียวจิ่งเซียนก็หยิบขวดกระเบื้องเคลือบสีขาวออกมาจากเสื้อของเขา หยิบยาออกมาแล้วทาบนหลังของเธอ

หยุนชิงเหยียนลืมตาขึ้นช้า ๆ และรู้สึกเย็นสบายหลัง เธอเงยหน้าขึ้นและมองไปรอบ ๆ ก็เห็นท่านอ๋องปีศาจเซียวจิ่งเซียนที่สวมหน้ากากสีเงินกำลังนั่งจ้องมองเธออย่างเย็นชา

เธอเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา แล้วหันหน้ากลับไป ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ตาย

"ทำไม? ไม่อยากเห็นข้างั้นหรือ? น่าเสียดายที่เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ เจ้าไม่อยากเจอก็ต้องเจอ" เซียวจิ่งเซียนเดินเข้ามา แล้วใช้มือหันหน้าเธอกลับมา บังคับให้เธอมองเขา

"เสี่ยวเถาอยู่จุดที่ไหน?" หยุนชิงเหยียนจ้องมองเขา และถามเขาโดยที่ตอบไม่ตรงคำตอบ ทั้ง ๆ ที่เธอหมดสติไปในถ้ำงู แล้วเสี่ยวเถาล่ะ นางเป็นยังไงบ้าง?

"ตายแล้ว" เซียวจิ่งเซียนตอบอย่างเด็ดขาด

"เจ้าฆ่านางหรือ?" ดวงตาของหยุนชิงเหยียนเต็มไปด้วยความเกลียดชังทันที เธอไม่สงสัยเลยว่าเขาจะฆ่าเสี่ยวเถา

"เจ้าคิดว่าไงล่ะ?" เซียวจิ่งเซียนไม่ได้ตอบตรง ๆ