บทที่ 34

"ได้" หลงเฟยพูด เขาอยากลองชิมดูจริง ๆ

"เสี่ยวเถา ไปเอาถ้วยมา" หยุนชิงเหยียนสั่ง เสี่ยวเถาก็รีบไปเอามา เธอยื่นบะหมี่ให้เขา "พวกเรากลับห้องก่อน ถ้าเจ้าชอบ พรุ่งนี้ข้าจะทำให้เจ้า"

"ขอบใจนะ พระชายา" หลงเฟยรับชามบะหมี่มา นางเป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่?

"ไม่จำเป็น" พูดจบ หยุนชิงเหยียนก็กลับห้องกับเสี่ยวเถา

หลงเฟยเดินไปที่ห้องโถงด้านหน้า พร้อมกับบะหมี่ร้อน ๆ ในมือ กำลังจะกิน เซียวจิ่งเซียนก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

"ท่านพี่ ทำไมวันนี้เลิกราชกิจเร็วจัง" หลงเฟยถามอย่างสบาย ๆ

"อืม วันนี้ไม่มีเรื่องอะไร" เซียวจิ่งเซียนนั่งลง มองดูบะหมี่บนโต๊ะ แล้วถามอย่างแปลกใจ "หลงเฟย เจ้าไม่ชอบกินบะหมี่ไม่ใช่หรือ? ทำไมวันนี้ถึงกินล่ะ?"

"นั่นเป็นเพราะบะหมี่ชามนี้แตกต่างออกไป" คำพูดของหลงเฟยค่อนข้างคาดเดาไม่ได้เล็กน้อย

"แตกต่าง?" เซียวจิ่งเซียนเลื่อนเข้ามา หยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วชิมหนึ่งคำ มันแตกต่างกับวิธีการทำของจวนอ๋องอย่างสิ้นเชิง แต่รสชาตินั้นพิเศษ และอร่อยมาก เขาวางตะเกียบลงแล้วถามขึ้น "เปลี่ยนพ่อครัวแล้วหรือ?"

"เปล่า" บนหน้าหลงเฟยยังคงมีรอยยิ้ม แล้วพูดว่า "ท่านเดาสิ ใครเป็นคนทำ?"

ในดวงตาของเซียวจิ่งเซียนสงสัยเล็กน้อย และทันใดนั้นก็พูดอย่างเย็นชา "หรือว่านางเป็นคนทำ?" เขานึกขึ้นได้ทันที นางทำอาหารเป็นด้วย?

"ใช่" หลงเฟยพยักหน้า "ท่านพี่ แปลกใจมากสินะ? เดิมทีท่านพี่อยากกลั่นแกล้งนาง แต่นางกลับมักจะทำให้ท่านพี่เหนือความคาดหมายเสมอ ผู้หญิงแปลก ๆ คนนี้ทำให้อยากรู้อยากเห็นจริง ๆ"