บทที่ 7

จู่ ๆ หยุนชิงเหยียนก็รู้สึกว่าคอของเธอสบายขึ้น และมีอากาศบริสุทธิ์เข้ามา ซึ่งทำให้เธอไออย่างรุนแรง กว่าจะหยุดได้มันไม่ง่ายเลย จ้องเขาแล้วพูดว่า "เจ้ามันบ้าจริง ๆ แน่จริงเจ้าก็บีบคอข้าให้ตายสิ ตีผู้หญิง เจ้ายังเป็นลูกผู้ชายไหม?"

"จะเป็นผู้ชายหรือไม่ อีกไม่นานเจ้าก็จะรู้เอง" เสียงนั้นเย็นชามากจนไม่มีความอบอุ่นใด ๆ เส้นเลือดสีแดงในดวงตาของเซียวจิ่งเซียนค่อย ๆ หายไป แต่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาอันโหดร้าย จากนั้นเขาก็พลิกตัวขึ้นทับนาง

"เจ้าอยากข่มขืนงั้นหรือ? ถ้าแน่จริงเจ้าก็ปล่อยข้าไป ข่มขืนผู้หญิงที่ไม่สามารถตอบโต้ได้ เจ้าไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือ?" หยุนชิงเหยียนยิ้มประชด และมองเขาอย่างเย็นชา เธอสู้เพื่อตัวเองอยู่เสมอ ไม่ยอมแพ้จนถึงวินาทีสุดท้าย ซึ่งเป็นหลักการของเธอมาโดยตลอด

"ฮึ" เซียวจิ่งเซียนหัวเราะเยาะ เม้มปากบาง ไม่ได้สนใจนางเลย แล้วใช้มือแยกขาที่ขาวราวหิมะของนาง

"ข้าจะไม่ขยับเหมือนกับศพ เจ้าจะรู้สึกอะไรบ้างไหม? ทำแบบนี้สนุกไหม?" หยุนชิงเหยียนจงใจพูดให้น่ากลัว แต่ในเวลานี้เธอกลับใจเย็นผิดปกติ

"ถ้าอย่างนั้นข้าควรปล่อยเจ้าไปใช่ไหม?" เซียวจิ่งเซียนหยุดเคลื่อนไหว และจ้องมองนางด้วยสายตาที่ลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูก

"เจ้าคิดว่าไงล่ะ"หยุนชิงเหยียนมองเขาอย่างเย็นชา ไม่แสดงสีหน้าอาการใด ๆ ในใจแอบดีใจเล็กน้อย ตราบใดที่เขาแก้การจี้จุดของเธอ ถ้างั้นเธอก็จะมีวิธีหนีไป

"น่าเสียดาย..." เซียวจิ่งเซียนใช้มือลากผ่านร่างกายของนาง......

หยุนชิงเหยียนกระวนกระวายใจ และมองตรงไปที่เขา น่าเสียดายอะไร?

ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เย็นชา "น่าเสียดายที่ข้าชอบข่มขืนศพ"

"อ๊าา..." ความเจ็บปวดราวกับฉีกขาดไหลเข้ามา ทำให้หยุนชิงเหยียนอดไม่ได้จุดที่จะกรีดร้องออกมา แต่ชายตรงหน้าเธอไม่มีความเมตตาใด ๆ เลย เขาใช้แรงอย่างป่าเถื่อน ไม่สนใจความเจ็บปวดของเธอ และไม่สนใจความบริสุทธิ์ของเธอเลย แค่พยายามระบายตัวเองอย่างสุดแรง

ความเจ็บปวดของร่างกายส่วนล่างของเธอ ทำให้หยุนชิงเหยียนกัดปากแน่น ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองส่งเสียงออกมา ดวงตาที่สวยงามของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ และจ้องชายที่กระแทกร่างกายเธอแรง ๆ อย่างโหดเหี้ยม เธอจะไม่ร้องไห้ เพราะเธอลืมไปแล้วว่าร้องไห้คืออะไร ความเจ็บปวดที่มากกว่านี้เธอก็ผ่านมาแล้ว เธอจะกลัวอะไรอีก? เธอทำได้เพียงเกลียด

ดวงตาสีดำของเซียวจิ่งเซียนจ้องมองนางอย่างเย็นชาด้วยความรังเกียจ แต่ช่วงล่างกลับไม่มีความอ่อนโยนต่อผู้หญิงเลย และไม่ถือว่านางเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง เขาสนแค่ว่าระบายความขุ่นเคืองในใจอย่างโหดเหี้ยม แรงขึ้นทีละนิด อยากจะเจาะทะลุเข้าไปร่างกายของนาง