ตอนที่ 1135 คู่แข่งที่แข็งแกร่งกำลังจะปรากฏตัว

พวกเซียวปี้เฉิงกำลังนินทากันอย่างออกรส ถึงกับไม่ทันสังเกตความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นทางด้านหลัง

“เสด็จปู่ ท่านมาตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ก็ตอนที่พวกเจ้าพูดถึงเรื่องมุมนัดหาคู่อะไรนั่น โลกนี้ยังมีสถานที่เช่นนี้ด้วยหรือ ไม่เลวไม่เลว มีพ่อแม่และผู้อาวุโสในบ้านออกหน้า ดูน่าเชื่อถือว่ากว่าการแนะนำจากแม่สื่อ พรุ่งนี้ข้าก็จะไปดูสักหน่อย ประเดี๋ยวกลับเมืองหลวงแล้วจะได้พาประชาชนทำบ้าง”

พระเจ้าหลวงนั่งลงข้างเซียวปี้เฉิง เพลิดเพลินกับอาหารเช้าแสนอร่อย

อวิ๋นหลิงพูดยิ้มๆว่า “ทำไมจู่ๆท่านจึงเป็นห่วงเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา หรือว่าอยากจะเป็นพ่อสื่อให้ใคร”

ในบรรดาหลานชายของเขา ก็เหลือแต่องค์ชายหกที่ยังไม่แต่งงาน

เดิมทีจักรพรรดิจาวเหรินยังอยากจะแสร้งทำเป็นพ่อที่แสนดีจัดการเรื่องนี้ แต่สนมลี่ผินกลับไม่รีบร้อนเลยสักนิด บอกว่าต้องรออีกสองสามปี เขาก็ไม่กล้าชี้นิ้วสั่งแต่อย่างใด

พระเจ้าหลวงเอ่ยอย่างลิงโลดว่า “นอกจากเสี่ยวเทียน ข้ายังจะเป็นพ่อสื่อให้ใครได้ เมื่อวานข้าได้พูดคุยเรื่องเล็กๆน้อยๆเหล่านี้กับเขา เขาบอกว่าเขาโตจนป่านนี้แล้วยังไม่เคยมีความรัก และไม่เคยมีแฟน”

“ดังนั้นข้าจึงคิดว่า สามารถช่วยดูหญิงสาวสองสามคนที่มีรูปร่างหน้าตาและนิสัยดี ถ้าหากสามารถหาหญิงสาวที่ถูกตาต้องใจเสี่ยวเทียนได้ก็เป็นเรื่องดี”

“ที่จริง เดิมทีข้าอยากจะจับคู่เสี่ยวเทียนกับนางหนูหยวนเป่า พวกเขาสองคนนิสัยคล้ายกันมาก และต่างก็เป็นคนในโลกนี้ น่าจะเข้ากันได้ดี ไหนเลยจะรู้ว่าเสี่ยวเฟิ่งก็ชอบนางหนูหยวนเป่าเหมือนกัน เรื่องนี้คงจะจัดการยากหน่อย”

ด้วยสถานะของฉีเทียนเหอ เขามีความลับที่ยิ่งใหญ่มากอยู่กับตัว ไม่ว่าจะอยู่ในโลกไหนก็ไม่สะดวกที่จะหาคู่

เขาครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน รู้สึกว่าเขากับเสวียนจีเหมาะสมกันดี ทั้งสองคนไม่ว่าจะเป็นอายุแนวคิดหรือนิสัย แต่ละด้านล้วนเหมือนกันมาก

เซียวปี้เฉิงรีบพูดขึ้นว่า “เสด็จปู่ เรื่องนี้ท่านไม่ต้องเป็นกังวลแล้ว ข้าดูแล้วเทียนเหอไม่น่าจะกำราบแม่สาวน้อยได้ เฟิ่งเหมียนรู้จักกับนางมาตั้งนานแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนสามารถพูดได้ว่าไม่ธรรมดา มีเพียงเส้นบางๆกั้นอยู่เท่านั้น”

พระเจ้าหลวงมีความห่วงใยต่อฉีเทียนเหอเป็นพิเศษ นอกจากคุยกันถูกคอแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะเรื่องของเฟิงซ่านซิงทำให้เกิดความรู้สึกผิดและเสียดายขึ้นในใจจนอยากจะชดเชยให้

แต่หากพูดถึงความคิดเห็นส่วนตัว เขาก็ยังเอนเอียงไปทางเฟิ่งเหมียนอยู่บ้าง เพราะทุกคนต่างก็รู้จักกันมานานแล้ว

อีกอย่างไม่ง่ายเลยที่เพื่อนจะรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาสักครั้ง เป็นชายแก่อายุยี่สิบแปดปีแล้ว ถ้าหากยังต้องทนรับแรงกระแทกจากการอกหัก เช่นนั้นคงน่าสมเพชเกินไปแล้ว

“ดูเจ้าพูดเข้า ข้าเป็นคนประเภทจับคู่ไปเรื่อยเปื่อยหรืออย่างไร”

พระเจ้าหลวงทำเสียงไม่พอใจ “อีกอย่าง เรื่องเช่นนี้ไม่มีใครมาก่อนมาหลัง ให้ความสำคัญกับความรู้สึกเท่านั้น เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเสี่ยวเทียนกับนางหนูหยวนเป่าจะเข้ากันไม่ได้ บางทีแค่พวกเขาเจอกันครั้งแรกก็อาจเหมือนอุกกาบาตพุ่งชนโลก สะเทือนเลือนลั่นไปหมด”

อวิ๋นหลิงยกนิ้วโป้งขึ้นมา “ท่านเรียนรู้คำศัพท์ได้ดีมาก”

“ใช่ไหมล่ะ ความจำข้ายังดี เสี่ยวเทียนพูดรอบเดียวข้าก็จำได้แล้ว” พระเจ้าหลวงสีหน้าได้ใจ จากนั้นก็พูดอย่างจริงจังว่า “วกเข้าประเด็นสำคัญ ทั้งสองคนนี้ใครจะถูกตาต้องใจนางหนูหยวนเป่ากว่ากัน ยังต้องให้นางตัดสินใจเอง”

“ก่อนที่นางหนูหยวนเป่าจะทำการตัดสินใจ ทั้งสองฝ่ายต้องแข่งขันกันอย่างยุติธรรม ข้าไม่ขวางที่พวกเจ้าจะจับคู่นางกับเสี่ยวเฟิ่ง แต่พวกเข้าก็ห้ามขวางไม่ให้ข้าช่วยเสี่ยวเทียน”

พวกเซียวปี้เฉิงต่างก็มองหน้ากัน ที่จริงพระเจ้าหลวงก็พูดถูก พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะขัดขวาง

อวิ๋นหลิงกลับรับคำด้วยรอยยิ้มสดใส “ท่านพูดถูก ใครสามารถทำให้นางหนูหวั่นไหวได้ก่อน ก็ถือเป็นความสามารถของเขา”

พระเจ้าหลวงพยักหน้าด้วยความตื่นเต้นยินดี “เช่นนั้นพวกเราก็ตั้งตารอได้เลย ดูซิว่าท้ายที่สุดแล้วใครจะสามารถได้ใจนางหนูหยวนเป่าไป”

หลังจากกินอาหารเช้า พระเจ้าหลวงก็ไปหาอ้ายเฟยเพื่อศึกษาประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้ต่อ

อ้ายเฟยได้ค้นหาสารคดีประวัติศาสตร์คลาสสิกให้เขาดู ตาแก่น้อยนั่งดูอยู่บนโซฟาอย่างเพลิดเพลิน บางครั้งก็แลกเปลี่ยนมุมมองและความคิดเห็นกับกู้ฉางเซิน ทั้งสองคุยกันสนุกมาก