ตอนที่ 485 ปืนใหญ่ดอกไม้ไฟ

อวิ๋นหลิงไม่รู้ว่าคืนนี้จะมี”เรื่องประหลาดใจ”รอนางอยู่

พิธีการแต่งตั้งรัชทายาทนั้นมีขั้นตอนซับซ้อนมาก ก่อนที่พิธีการแต่งตั้งรัชทายาทจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ต่างก็รวมตัวกันอยู่ที่หน้าประตูทิศใต้แล้ว

ขุนนางฝ่ายบุ๋นต่างก็ยืนเรียงกันอยู่ทางฝั่งหอบุ๋น ขุนนางฝ่ายบู๊ต่างก็ยืนเรียงกันอยู่ทางฝั่งหอบู๊ เหล่าราชทูตจากต่างแคว้นต่างก็ยืนอยู่อีกฟาก เวลานี้ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างเล็กน้อย

กระทั่งดวงอาทิตย์เคลื่อนขึ้นมา พิธีแต่งตั้งรัชทายาทจึงนับว่าเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ

เตาทองแดงหน้าตำหนักจื่อเฉินจุดจันทน์หอมเอาไว้ ควันฟุ้งรายล้อม ทั่วทั้งตำหนักราวกับวิมานสวรรค์ เสียงกลองที่เร่งเร้าและสั่นสะเทือนดังขึ้นมา จากนั้นเสียงดนตรีก็ดังขึ้น ธงพิธีการโบกสะบัด ยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม

ดวงอาทิตย์สาดส่องอยู่บนศีรษะ ทำให้เหงื่อไหลไคลย้อย

โชคดีที่ชาติที่แล้วอวิ๋นหลิงคุ้นชินกับสภาพแวดล้อมที่รุนแรงต่างๆนานา เซียวปี้เฉิงเองก็ล้มลุกคลุกคลานอยู่ในค่ายทหารมาหลายปี สองสามีภรรยาสวมชุดฝ่ายในและชุดราชสำนักที่หนักอึ้ง แต่ใบหน้ากลับสำรวมมาก ดำเนินไปตามขั้นตอนจนเสร็จสิ้นอย่างเป็นระเบียบ

พระเจ้าหลวงรู้สึกพอใจมาก “มองไม่ออกเลย ปกติแล้วนางหนูคนนี้ไม่ว่าจะเดินเหินหรือกินข้าวก็ไม่มีความเป็นระเบียบเลย แต่เวลาสำคัญก็ไม่ขาดตกบกพร่องเลย”

เมื่อเทียบกันแล้ว เหล่าขุนนางและคนในวังคนอื่นๆต่างก็ถูกแดดแผดเผาจนมีเหงื่อผุดออกมาเต็มหน้าผาก ดูแล้วน่าสมเพชอยู่หลายส่วน

ไหว้บรรพบุรุษ รับราชโองการแต่งตั้ง ถวายเครื่องบูชาอธิษฐานขอพร เมื่อทำพิธีการทั้งหมดจนแล้วเสร็จก็เป็นเวลาที่พระอาทิตย์ตกดินแล้ว

ด้วยเหตุที่ว่าเจ้าเสือขี้แยเป็นเสือขาวที่มีรูปร่างใหญ่อย่างหาได้ยากยิ่ง จึงถูกดึงมาใช้เป็นแรงงานเถื่อน เป็นนักแสดงและนางแบบในช่วงพิธีการถวายเครื่องบูชาอธิษฐานขอพร ลอดห่วงไฟและเอาลูกบอลไว้บนศีรษะ เหนื่อยจนต้องหอบหายใจ

งานเลี้ยงในช่วงค่ำ เสวียนจีเปลี่ยนเป็นชุดนางกำนัลสีชมพูอ่อน เส้นผมนุ่มสลวยมัดเป็นจุกกลมสองก้อน กระโดดโลดเต้นตามกงจื่อโยวเข้าไปในวัง

กงจื่อโยวกดเสียงต่ำกำชับเสวียนจี “ประเดี๋ยวข้าจะให้ท่านน้าหว่านส่งเจ้าไปอยู่ข้างกายพระชายาเยี่ยนอ๋อง เช่นนี้เจ้าก็จะสามารถร่วมในงานเลี้ยงได้อย่างเปิดเผยแล้ว”

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสนมลี่ผินไม่สามารถเปิดเผยได้ และไม่มีสถานะที่เหมาะสมจะเข้าร่วมงานเลี้ยง เพียงแต่ได้รับพระกรุณาธิคุณจากจักรพรรดิจาวเหริน สามารถเข้าวังมาชมงานเลี้ยงได้

“ปืนใหญ่ดอกไม้ไฟของเจ้า ข้าให้คนนำไปปะปนกับของขวัญอวยพรที่มาจากแคว้นตงฉู่ ประเดี๋ยวตอนที่ราชทูตรายงาน เจ้าก็แค่บอกว่าเป็นของขวัญอวยพรจากแคว้นตงฉู่ก็พอ พระชายาเยี่ยนอ๋องจะช่วยเจ้ากลบเกลื่อนเอง”

เสวียนจีพยักหน้าราวกับรัวๆ เอ่ยอย่างดีใจว่า “เสี่ยวเหยาเหยาต้องช่วยข้าคุ้มกันข้าอย่างแน่นอน ท่านรีบส่งข้าไปข้างกายนางเถอะ”

นางแทบจะอดใจรอที่จะทดลองจุดปืนใหญ่ดอกไม้ไฟไม่ไหวแล้ว แม้แต่เรื่องเฟิ่งเหมียนก็ไม่สนใจ

ไม่ช้า กงจื่อโยวก็ส่งตัวเสวียนจีที่แต่งกายเป็นนางกำนัลให้กับสนมลี่ผิน จากนั้นก็ส่งอีกฝ่ายไปข้างกายสองสามีภรรยาเยี่ยนอ๋อง

“อะไรนะ พี่สะใภ้เล็ก ท่านบอกว่าท่านทำปืนใหญ่ดอกไม้ไฟอย่างนั้นหรือ” หลังจากที่ตี้หวู่เหยารู้ถึงเจตนาในการมาของนางก็รู้สึกตกใจมาก “ปืนใหญ่ดอกไม้ไฟนี้......เป็นอาวุธสังหารที่ท่านอยากจะทำตลอดมาก่อนหน้านี้ใช่หรือไม่”

“ถูกต้อง เพียงแต่เป็นรุ่นที่ลดขนาดพลังลง ช่างของแคว้นต้าโจวฝีมือดีมาก หลังจากที่ข้าเอาภาพต้นแบบให้พวกเขาดู ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนก็สามารถสร้างออกมาได้อย่างราบรื่นแล้ว”

เสวียนจีสองมือเท้าเอว ใบหน้าเล็กๆมีแววภูมิใจอย่างปิดเอาไว้ไม่อยู่

“หึหึ ประเดี๋ยวข้าจะออกไปแสดงอานุภาพของระเบิดให้ทุกคนได้เห็น ให้เจ้านกโง่ตัวนั้นดูให้ดี ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้คุยโม้โอ้อวด”

ตี้หวู่เหยาได้ยินถึงตรงนี้ ก็เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น “ออกไปแสดงด้วยตนเอง พี่สะใภ้เล็ก......นี่เป็นพิธีแต่งตั้งรัชทายาทนะเพคะ ท่านอย่าทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าเด็ดขาด ถ้าหากมีใครได้รับบาดเจ็บจะซวยเอาได้ ถึงตอนนั้นจะยุติอย่างไร”

นางเคยเห็นความสามารถของเสวียนจีมาแล้ว ในมือของอีกฝ่าย แม้จะเป็นก้อนเหล็กเล็กๆที่ไม่สะดุดตา แต่ถ้าโยนออกไปแล้วสามารถทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวและเปลวไฟรุนแรงได้

เสวียนจีโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าวางใจเถอะ ข้าย่อมรู้ดี ก็แค่ใช้ในการยิงดอกไม้ไฟเท่านั้น ไม่ได้โยนระเบิด ถ้าหากข้ากล้าโยนระเบิด พี่สามคงได้ฉีกข้าเป็นชิ้นๆแน่”

นางขอสาบานต่อสวรรค์ สิ่งที่ใส่เอาไว้ข้างในล้วนเป็นระเบิดดอกไม้ไฟเท่านั้น

เพียงแต่ธรรมชาติของดอกไม้ไฟก็เป็นดินปืนชนิดหนึ่ง ในนั้นมีส่วนผสมของดินระเบิด เพื่อให้เกิดเสียงและความน่าเกรงขาม นางจะทำการยิงพลุดอกไม้ไฟให้สูงขึ้น ดังนั้นจึงเพิ่มส่วนผสมของดินระเบิดขึ้นมาอีกเล็กน้อยเท่านั้นเอง

“เอาเถอะ......”

แม้ว่าตี้หวู่เหยาจะรู้สึกไม่ค่อยสบายใจมากนัก แต่ก็พยักหน้าตอบตกลง เพราะไม่ว่าพี่สะใภ้เล็กอยากจะทำอะไร พวกเขาไม่มีใครสามารถห้ามได้

แม้จะห้ามแล้ว นางก็ยังคงแอบทำอยู่ดี