ตอนที่ 830 การแอบคบกันโดนเปิดโปง

ต้องเล่าเรื่องจากวันเทศกาลชีซีก่อน

อวิ๋นหลิงเป็นคนจิตใจดี เวลามีเทศกาลอะไรก็จะหยุดงานให้พนักงานในโรงยา เมื่อเห็นว่าเป็นเทศกาลชีซี วันแห่งความรัก จึงได้มอบเงินสนับสนุนให้คู่รักไปเที่ยวด้วยกัน

คืนนั้นโรงยาโหยวเจียนจึงเงียบเหงา

วันก่อนหลี่หยวนเส้าเพิ่งสอบเสร็จ เตรียมไปถือศีลกินเจที่วัด คืนนี้ไม่ได้กลับมา

เสี่ยวเติงเพ่าติดให้อุ้มมาก หลี่เมิ่งเอ๋อร์เป็นคนเลี้ยงด้วยตัวเอง สองแม่ลูกพากันนอนแต่หัวค่ำ

ภายในโรงยาอันเงียบกริบ มีเพียงคนโสดที่จำต้องอยู่เฝ้าและทำความสะอาดโรงหมอ

ส่วนเฟิงอู๋จีกับหลี่เมิ่งชูเพิ่งจะสารภาพความในใจต่อกัน ย่อมต้องตัวติดกันเป็นธรรม

“ขาหายดีขึ้นหรือยัง?”

หลี่เมิ่งชูเอาผลไม้สำหรับเซ่นไหว้เทศกาลชีซีมา เปิดหน้าต่างออกแล้วชมแสงจันทรากับเขาด้วยกัน

นับแต่ดรุณีน้อยเข้ามา สายตาของเฟิงอู๋จีก็ไม่เคยละไปจากใบหน้านางเลย

“แผลไม่ลึก แห้งตั้งแต่สองสามวันก่อนแล้ว โอกาสแบบนี้ไม่มีบ่อยๆ คืนนีพวกเราไปดูดอกไม้ไฟที่งานโคมไฟกันไหม?”

วันนี้เป็นเทศกาลชีซีแรกหลังจากที่เขากับหลี่เมิ่งชูตกลงคบกัน คู่รักทั่วไปมักจะไปเดินชมงานโคมไฟ และไปชมดอกไม้ไฟริมแม่น้ำ เฟิงอู๋จีก็ไม่อยากพลาดเรื่องดีๆแบบนี้เช่นกัน

ช่วงนี้ถึงจะอยู่ในโรงยา แต่เพราะมีหลี่หยวนเส้ากับหลี่เมิ่งเอ๋อร์เป็นก้านขวางคอ พวกเขาสองคนจึงไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันนัก

หลี่เมิ่งชูเป็นคนสุขุมแค่ไหน แต่เมื่อตกอยู่ในทะเลแห่งรักจะไม่รู้สึกหวั่นไหวกับคำชวนนี้ได้อย่างไร

“แล้วถ้าเกิดมีคนรู้จักมาเห็นจะทำเช่นไร?”

เฟิงอู๋จีหัวเราะ “หญิงโง่ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าวันนี้ไม่ว่าจะหญิงหรือชายก็ล้วนสวมหน้ากากในงานโคมไฟได้ พวกเราจูงมือกันเดินอย่างเปิดเผยได้เลย แล้วไม่มีใครตกใจกับภาพที่เห็นด้วย”

หลี่เมิ่งชูนึกถึงเรื่องนี้ก็พยักหน้าด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

“งั้นพวกเรารีบไปรีบกลับ เดี๋ยวเมิ่งเอ๋อร์ตื่นมาแล้วจะไม่เห็นพวกเรา”

ในสายตาคนนอก ตอนนี้เฟิงอู๋จีเป็นคนไข้ป่วยหนัก แม้แต่เดินลงจากเตียงยังลำบาก

หลังจากให้ผู้จับยาช่วยซื้อหน้ากากอันงดงามประณีตมาสองอัน ทั้งสองก็แต่งกายแปลงโฉม เดินไปพลอดรักจากประตูด้านหลัง

ทว่าไม่นานรถม้าคร่ำครึก็ค่อยๆจอดหน้าประตูโรงยา

ดรุณีน้อยรูปหน้าไข่โดนสาวใช้พยุงลงจากรถม้า ซึ่งก็คือคุณหนูแห่งตระกูลลู่ เจ้ากรมคลัง นามว่าลู่หยินซี

นางขมวดคิ้วมุ่นแล้วตะโกนหน้าประตูโรงยาโหยวเจียน

“ท่านพ่อนะท่านพ่อ คนอื่นแสดงท่าทีเด่นชัดว่าไม่อยากหมั้นหมายกับตระกูลลู่แล้ว แต่ยังจะให้ข้ามาประจบอีก ให้ลูกสาวภรรรยาเอกมาเยี่ยมลูกชายอนุที่ป่วยรักษาตัวนี่นะ เขาคู่ควรแล้วหรือ?”

ได้ยินว่าช่วงก่อนเฟิงอู๋จีโดนทำร้ายยามวิกาลบนท้องถนน ร่างกายขยับเขยื้อนไม่ได้ ต้องรักษาตัวในโรงหมอ

จากที่ทั้งสองตระกูลตกลงกันไว้ว่าจะประกาศการแต่งงานในงานเลี้ยงตระกูล แต่ก็ต้องยืดเวลาออกไปด้วยเหตุนี้

หลังจากนั้นอาลักษณ์ลู่ก็ถามเรื่องการหมั้นหมาย แต่เสนาบดีซ้ายเฟิงก็เอาแต่เฉไฉไปพูดเรื่องอื่นตลอด

ลู่หยินซีมีคนในใจแล้ว คัดค้านการหมั้นครั้งนี้ ย่อมต้องดีใจกับข่าวนี้

ทว่าอาลักษณ์ลู่ไม่อยากพลาดการปรองดองครั้งนี้ จึงให้นางมาเยี่ยมไข้ในเทศกาลชีซีเพื่อดูลาดเลา

สาวใช้พูดด้วยความหวังดี “คุณหนู แม้คุณชายเฟิงจะเป็นลูกอนุ แต่ตอนนี้เขาเป็นคนโปรดของรัชทายาทกับพระชายา ยิ่งเป็นผู้ที่เสนาบดีซ้ายชื่นชอบ ท่านในฐานะลูกภรรยาเอกแต่งกับลูกอนุอย่างเขา ต่อไปก็ไม่ต้องคอยปรนนิบัติแม่สามี อยู่ในจวนสบายจะตาย”

ลู่หยินซีไม่เห็นด้วย เป็นคนโปรดของรัชทายาทกับพระชายาแล้วจะอย่างไรเล่า พี่ยินถังเป็นจอหงวนที่เพิ่งสอบติด เฟิงอู๋จีเอาอะไรไปสู้กับเขา?

“แต่ข้าก็ไม่อยากมาที่นี่...ได้ยินว่าหลี่เมิ่งเอ๋อร์โดนครอบครัวแม่สามีกับครอบครัวมารดาไล่ออกจากบ้าน แล้วพาลูกชายมาอยู่ที่นี่ ข้ารู้สึกอัปมงคล”