บทที่ 3

ถังหนิงช็อกไปแล้ว หัวใจเต้นแรง

ตอนที่จี้จิ่นซิวจะก้มลงมาจูบเธอ ตัวเธอสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

พอเห็นปฏิกิริยาของเธอ จี้จิ่นซิวชะงักทันที ดวงตาดำขลับดูยับยั้งชั่งใจ

“ทำไม กลัวเหรอ?”

ถังหนิงยังช็อกอยู่

จี้จิ่นซิวใช้นิ้วชี้แตะจมูกถังหนิงเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงตลกว่า “แค่แกล้งเธอเล่น อย่าคิดจริงล่ะ”

หลังจากนั้นถังหนิงรู้สึกว่าน้ำหนักบนตัวหายไป

จี้จิ่นซิวลุกออกจากตัวเธอแล้ว เขาเดินไปอาบน้ำที่ห้องน้ำ

ถังหนิงมองแผ่นหลังของเขาแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอตบหน้าอกเบาๆ แต่ใบหน้ายังรู้สึกร้อนมาก

เมื่อกี้เธอคิดว่าจะทำอะไรแบบนั้นแล้ว......

จริงๆ เธอไม่ใช่คนหัวโบราณขนาดนั้น แต่ยังไงเขาก็เป็นพี่ชายแท้ๆ ของจี้หาน

เมื่อก่อนจี้จิ่นซิวทำตัวเคร่งขรึมกับเธอมาก อายุมากกว่าตัวเองแค่ไม่กี่ปีแท้ๆ แต่ทำตัวเหมือนตาแก่ในร่างวัยรุ่น

ความรู้สึกแบบนี้ทำให้อึดอัดมาก

โดยเฉพาะเมื่อสามปีก่อน เคยเกิดเรื่องน่าอึดอัดใจขึ้นกับเธอและจี้จิ่นซิว......

ช่างเถอะๆ

ถังหนิงส่ายหน้าไปมา ไม่คิดอะไรต่อแล้ว

เมื่อจี้จิ่นซิวอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมา ถังหนิงยอมรับความจริงที่ต้องอยู่กับเขาได้แล้ว เธอไปอาบน้ำเหมือนกัน

อาบน้ำ ลงสกินแคร์ ทาบอดี้โลชั่น ใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

เธอนึกว่าจี้จิ่นซิวหลับไปแล้ว

คิดไม่ถึงว่าพอเปิดประตูห้องน้ำ เสียงหยอกเย้าของจี้จิ่นซิวดังขึ้นมา “ฉันนึกว่าเธอจะนอนในนั้นซะแล้ว”

ปากร้ายเหมือนเดิมจริงๆ

ถังหนิงชินแล้วล่ะ เธอเดินมายืนที่ปลายเตียงแล้วถามหยั่งเชิง “ฉันนอนตรงไหน?”

คิ้วบนใบหน้าหล่อเหลาของจี้จิ่นซิวเลิกขึ้นเล็กน้อย “ถังหนิง เราจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายใช่ไหม?”

“ใช่” ถังหนิงรู้สึกงงไปแป๊บหนึ่ง

“แล้วเธอเคยเห็นสามีภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายคู่ไหนแยกห้องนอนไหม?”

คำถามของจี้จิ่นซิวทำให้ถังหนิงถึงกับอึ้ง

ช่างเถอะ

ถังหนิงเลิกต่อปากต่อคำกับเขาแล้ว

“มานี่”

จี้จิ่นซิวใช้มือตบเบาๆ ที่ข้างตัวเอง

คราวนี้ถังหนิงเดินไปอย่างว่าง่าย

เพิ่งล้มตัวลงนอน เสียงยียวนของจี้จิ่นซิวดังขึ้นข้างหูอีกแล้ว “คุณนายจี้ ฉันอุ่นเตียงให้เรียบร้อยแล้ว”

ถังหนิงหันไปมองเขา สายตาที่มองเขาดูแปลกไปมาก ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวแล้ว

“จี้จิ่นซิว พี่เกลียดฉันมาตลอด จู่ๆ มาเชียร์ให้ฉันจดทะเบียนสมรส พี่พูดมาตรงๆ ดีกว่าว่าคิดจะทำอะไร?”

สีหน้าจี้จิ่นซิวเหมือนอยากขำมาก “เธอบอกว่าฉันเกลียดเธอเหรอ?”

“แล้วไม่ใช่หรือไง?” ถังหนิงมั่นใจมาก

“สมองเธอนี่มัน......”

จี้จิ่นซิวยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เสียงทุ้มมีเสน่ห์พูดลากเสียง “เชื่องช้าจริงๆ”

ชอบคนอย่างจี้หาน เธอจะสมองไวได้ยังไงล่ะ?

“หมายความ......”

ยังพูดไม่ทันจบ ถังหนิงก็โดนจี้จิ่นซิวรวบตัวมากอดไว้แนบอก เสียงแหบเล็กน้อยดังอยู่บนศีรษะเธอ

“อย่าดื้อ นอนก่อนเถอะ”

“เราคือสามีภรรยากัน หลังจากนี้มีเวลาให้ค่อยๆ ทำความรู้จักกันอีกเยอะ”

เสียงเขาดูอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ

ถังหนิงโดนเขากอดไว้แนบอก สัมผัสถึงความอุ่นจากตัวเขา ฟังเสียงหัวใจของเขา ดมกลิ่นกายเขา หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ในเวลาเดียวกัน

เวลาดึกดื่นที่ห้องคาราโอเกะสุดหรู

จี้หานเอาแต่จ้องมือถือทั้งคืน เหมือนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

เมื่อก่อนถ้าถังหนิงโกรธ ไม่นานเธอก็จะมาหาเขาเอง

แม้เรื่องที่ไม่ได้ไปจดทะเบียนสมรสวันนี้ ทำให้เธอโมโหจนสาบานน่ากลัวแบบนั้น แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอต้องมาขอโทษเขาภายในสามชั่วโมง