บทที่ 11: ถูกทรมาน

เฟลิกซ์เมเยอร์เคาะเท้าขณะที่รออยู่ชั้นล่างอย่างใจจดใจจ่อ เขาเห็นภรรยาของเขารีบออกมา

เขารีบเปิดประตู “มันไปได้ยังไง?”

ยูโดร่าโยนกองเอกสารในมือของเขา “เฟลิกซ์ ฉันทำไม่ได้ ไปหาคนอื่นเถอะ!”

ใบหน้าของเฟลิกซ์หุบลง “ยูโดร่า คุณล้อเล่นกับผมเหรอ คุณอยู่ที่นั่นนานมากแล้วและตอนนี้คุณกำลังบอกผมไม่ว่าคุณไม่สามารถทำมันได้ คุณจำไม่ได้ว่าจะต้องประชุมกันเรื่องอะไรเหรอ? คุณทำเรื่องง่ายๆ เรื่องเดียวไม่ได้เหรอ”

“โอ้... คุณคิดว่ามันง่ายเหมือนการเจรจาสัญญาเหรอ แล้วทำไมคุณไม่ไปทำเองล่ะ” ยูโดร่าโต้กลับ

เฟลิกซ์จ้องไปที่ยูโดร่า “แล้วยังไง? นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณนอนกับใครซักคน คุณทิ้งความสนใจของผมไปหลังจากที่คุณสนุกไปกับมันหรือเปล่า”

“เฟลิกซ์!” ยูโดร่าตะโกนเสียงดัง “คุณกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร?”

“ไร้สาระ? เจ้ากล้าดียังไง! มาดูกันว่าคุณจะแสร้งทำเป็นเป็นผู้สูงศักดิ์ได้อีกนานแค่ไหน ในเมื่อแท้จริงแล้วคุณเป็นผู้หญิงที่ไร้ยางอายเช่นนี้!” เขาเริ่มฉีกเสื้อผ้าของยูโดร่าออกจากกันบนถนน

ยูโดร่าพยายามดิ้นรนสุดกำลัง การต่อต้านและการกบฏของเธอขับเฟลิกซ์ออกจากความคิดของเขา

เพียะ!

ยูโดร่าตบหน้าเฟลิกซ์อย่างแรง “เฟลิกซ์ คุณทำตัวเหมือนสัตว์!”

การตบแรงมากจนเลือดเริ่มหยดจากมุมปากของเขา เฟลิกซ์เลียเลือดด้วยลิ้บฃนของเขาและเยาะเย้ย

“คุณละทิ้งครอบครัวของคุณหรือเปล่า?”

ครอบครัวจอร์จ...

เธอสัญญากับแม่ที่ล่วงลับไปแล้วว่าจะปกป้องเอเวอร์พีช กรุีป ตลอดชีวิต แต่ถ้าแม่ของเธอยังอยู่ที่นี่ เธอจะต้องการให้ลูกสาวทรยศตัวเองเพื่อเห็นแก่ครอบครัวจอร์จหรือไม่? เธอเคยทำผิดพลาดไปแล้วครั้งหนึ่งโดยแต่งงานกับครอบครัวเมเยอร์ เธอต้องทำผิดพลาดอีกไหม?

เฟลิกซ์ยิ้มอย่างพอใจเมื่อยูโดร่าก้มหน้าและไม่พูดอะไร เขารู้ว่าครอบครัวของเธอเป็นจุดอ่อนของเธอ เขารู้ว่าการข่มขู่เธอกับครอบครัวจอร์จจะทำให้เธออยู่เคียงข้างเขาอย่างเชื่อฟัง

แต่เขาไม่รู้หรอกว่าเธอเริ่มหัวเราะอย่างน่าขนลุก "อยู่ที่คุณอยากจะทำ! หย่ากันเถอะ!"