บทที่ 16: ผู้ชายเส็งเคร็ง

แฟรงโก้ตอบด้วยใบหน้าที่ตรงไปตรงมา ดวงตาของเขาไม่ได้แสดงความสำนึกผิดแต่อย่างใด “เธอหมายความว่ายังไง มันไม่ชัดเหรอว่ามันเป็นธุรกิจทั้งหมด ผมไล่ตามเธอเพราะเธอพยายามจะหนีหลังจากเอาเงินของผมไป…”

ยูโดร่าปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว "ไม่..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบอามอสก็กระดกลิ้นของเขาทันที

“ดูเหมือนว่าการสนทนาของคุณกับประธานฮอเรซจะไม่เป็นไปด้วยดี บางทีคุณควรพิจารณายกเลิกในตอนนี้” อามอสจ้องไปที่ยูโดร่าน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยด้วยการเสียดสี

ใบหน้าของยูโดร่าซีดเมื่อเธอนึกถึงสิ่งที่อามอสพูดกับเธอก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกถึงคลื่นแห่งความเศร้าในหัวใจของเธอ “เรานัดกันเพื่อหารือเกี่ยวกับธุรกิจ แต่เขาเป็นคนที่ไม่เคารพข้อตกลงของเขาก่อน คุณเชื่อคำพูดใส่ร้ายของเขาด้วยเหตุผลอะไร เพียงเพราะคุณเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเมืองโรสวิลล์ไม่ได้หมายความว่าคุณควรดูถูกฉันด้วยวิธีนี้ คุณไม่ได้คิดเช่นนั้นเหรอ?”

อามอสตกตะลึง เขาหรี่ตาไปที่ยูโดร่าที่กำลังพยายามสู้ เธออาจจะทำอะไรไม่ถูก แต่เธอก็ยังเป็นผู้หญิงตัวเล็กที่ซ่า

แฟรงโก้อธิบายอย่างรวดเร็ว “ท่านประธานเกรนเจอร์ โปรดอย่าฟังเรื่องไร้สาระของเธอเลย เธอเป็นแค่ผู้หญิงเลว ไม่มีเหตุผลที่จะพูดกับเธอ คุณจะว่าอย่างไรถ้าเรานั่งลงและคุยกันถ้าคุณว่าง”

"ผมไม่มีอารมณ์!" อามอสตอบอย่างไม่ใส่ใจ ผู้ชายคนนั้นเป็นสิ่งที่น่ารำคาญสำหรับเขา

อย่างไรก็ตาม แฟรงโก้ไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้ "ถ้าอย่างนั้นเรามาคุยกันดีไหม"

"ออกไปซะ!" จู่ๆอามอสก็ตะโกน

คำพูดเยาะเย้ยของยูโดร่าก่อนหน้านี้ทำให้เลือดของเขาเดือด เขาจ้องด้วยหางตาของเขาไปที่ผู้หญิงที่ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังฮาร์ลีย์ อย่างไรก็ตามเธอสามารถกระตุ้นอารมณ์ต่างๆ ในตัวเขาได้ทุกครั้งที่พบกัน

พวกเขาหลงใหลในครั้งแรกที่พวกเขาพบกัน ตามมาด้วยความเฉยเมยและเหินห่างในคฤหาสน์ และวันนี้เขาได้เห็นว่าเธอสิ้นหวังและหมดหนทางเพียงใด

ไหล่ที่เปลือยเปล่าและร่างกายที่สั่นเทา พร้อมด้วยผมยาวที่ยุ่งเหยิงของเธอ ทำให้เขานึกถึงครั้งแรกที่พวกเขาพบกัน - เธอที่อยู่ถัดไปจากเขาร้องไห้อย่างช่วยอะไรไม่ได้

"แฟรงโก้ เธอยังไม่ไปเหรอ ต้องการให้ผมไปส่งไหม" ฮาร์เลย์เตือนชายร่างท้วมเมื่อเขาสังเกตเห็นท่าทางที่เคร่งเครียดของอามอส

แฟรงโก้ยิ้มและพยักหน้า “ไม่ ไม่ ไม่จำเป็น ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”