บทที่ 3: ครั้งสุดท้าย

วู้!

ยูโดร่า จอร์จ ลืมตาขึ้นเมื่อถังน้ำเย็นกระเด็นใส่ใบหน้าของเธอ

'เธอตายแล้วเหรอ? เธออยู่ในสวรรค์หรือไม่? หากชาติหน้ามีจริง เธอต้องการเป็นคนที่สามารถกำหนดชะตากรรมของเธอเองได้' เธอคิด

“เอ่อ เธอ ตื่นแล้วเหรอ?”

“เธอโดนครอบครัวเมเยอร์จับได้คาหนังคาเขาว่ามีชู้!” เคช่า น้องสาวต่างแม่ของยูโดร่า พูดอย่างดูถูก “พวกเขาส่งเธอกลับมา เธอรู้ไหม ชื่อเสียงของตระกูลจอร์จทั้งหมดถูกทำลายโดยเธอ!”

“เคชา คุณกำลังพูดเรื่องอะไร” เฟลิเซีย มอริส แม่เลี้ยงจอมบงการของยูโดร่าถาม

ยูโดร่ามองดูใบหน้าที่เหยียดหยามของเฟลิเซียและเคช่าต่อหน้าเธอ และเธอก็ยิ้มอย่างขมขื่นในใจ ปรากฎว่าไม่ใช่สวรรค์ มันกลับกลายเป็นนรก

ขณะที่เธอพยายามลุกขึ้นนั่ง เธอก็ต้องสะดุ้งเพราะร่างกายที่ปวดเมื่อย เธอยิ้มเยาะ

“ก็ฉันแค่เดินตามรอยเท้าของครอบครัวนี้อยู่แล้ว ตอนนี้ชู้รักกลายเป็นเมียไปแล้ว”

“เธอนี่...” เคช่าจ้องที่ยูโดร่าด้วยความโกรธ “พ่อ ได้ยินที่ยูโดร่าพูดไหม”

กอร์ดอน จอร์จ ยืนอยู่ข้างเคชา ในที่สุดยูโดร่า ก็สังเกตเห็นว่าพ่อของเธออยู่ที่นั่นด้วย เธอขมวดคิ้ว นิ่งเงียบเพื่อแสดงความเคารพต่อบิดาของเธอ

“พ่อคะ หนูขอหย่า!” ยูโดร่าพูดอย่างหนักแน่น

"พ่อไม่เห็นด้วย!" กอร์ดอนพูดเสียงดัง

เธอรู้สึกผิดหวังอย่างมาก เธอคิดว่าแม้ว่าสมาชิกครอบครัวคนอื่นๆ ของเธอจะทำร้ายเธอมาตลอด แต่พ่อของเธอก็ยังยืนอยู่ข้างเธอ

ยูโดร่าเยาะเย้ยและพยายามจะออกจากห้อง “หนูไม่สนหรอกว่าพ่อจะตกลงหรือไม่ หนูโตแล้ว”

"กล้าดียังไง!" กอร์ดอนโกรธมากจนไออย่างรุนแรง อาการไอรุนแรงมากจนเขาหายใจไม่ออก ยูโดร่า หยุดเดิน แต่เธอไม่หันกลับมา

เฟลิเซียและเคชารีบเข้าไปช่วยกอร์ดอนให้ใจเย็นลง “กอร์ดอน คุณไม่ได้วางแผนที่จะบอกยูโดร่า เกี่ยวกับสถานการณ์ของครอบครัวเราเหรอ มีปัญหาเกิดกับโครงการของเราและเราเสียเงินไป 1,500 ล้านบาท มูลนิธิของครอบครัวจอร์จ จะพังทลายหากไม่ได้รับการสนับสนุนจากเฟลิกซ์!”

ยูโดร่าตกใจมาก เธอจำสิ่งที่ลอร่าพูดตอนที่ตีเธอได้ สิ่งที่เธอพูดจริงเหรอ?

“เกิดบ้าอะไรขึ้น?”

“ยูโดร่า!” กอร์ดอนหลั่งน้ำตา “พ่อหวังว่าลูกจะไม่โทษพ่อ พ่อทำอะไรไม่ได้ แม่ผู้ล่วงลับของลูกและพ่อได้สร้างความมั่งคั่งและอิทธิพลร่วมกันตั้งแต่เริ่มต้น แต่พ่อทำให้เธอผิดหวัง พ่อกำลังจะทำลายมันด้วยน้ำมือของพ่อเอง!”