บทที่ 6: มันยุติธรรมแล้ว

ชายผู้นั้นเปล่งรัศมีที่เป็นอันตราย ส่งผลให้ร่างกายของยูโดร่าสั่นสะท้าน

โดยเฉพาะบริเวณที่ไม่มีใครอยู่ในทางเดิน เธอเริ่มรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

“ปล่อยฉันนะ!”

“คุณกำลังขอให้ผมปล่อยคุณไปใช่ไหม คุณเป็นคนริเริ่มในคืนนั้นไม่ใช่หรือ” คำพูดของอามอสทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่า

คืนนั้นเหรอ?

เธอพยายามมองละเอียดขึ้นอีก ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอดูเหมือนนางแบบ - หน้าตาหล่อเหลาพร้อมความแข็งแกร่งของโครงสร้างกล้ามเนื้อทำให้สัมผัสถึงชาติกำเนินอันสูงส่งของเขา เขาดูแตกต่างไปจากชายที่เปื้อนเลือดในคืนนั้นอย่างสิ้นเชิง

“คุณกำลังพูดเรื่องอะไร ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร”

“ผู้หญิง...” อามอสบีบคางของยูโดร่าเบาๆ "ไม่มีผู้หญิงคนใดในโลกนี้ที่กล้าท้าทายผม"

ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็ก้มศีรษะลงและจูบริมฝีปากของผู้หญิงคนนั้น

เช่นเดียวกับคืนนั้น เขาถูกควบคุมและจูบของเขาก็เต็มไปด้วยการแก้แค้น

หัวใจของยูโดร่า สั่นสะท้าน “ชายคนนี้เป็นเขาจริงๆ หรือ แต่ฉันคิดว่าเขาเป็นเพียงคนชั่วที่สัญจรไปมาในเมืองนั้น เขาจะเป็นคนๆ นี้ ที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันได้อย่างไร”

ริมฝีปากของพวกเขาปะทะกัน ฝ่ายหนึ่งต่อสู้เพื่ออำนาจเหนืออีกฝ่าย

ลมหายใจที่หอมหวานของหญิงสาวทำให้อามอสหวนนึกถึงคืนที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน เขารู้สึกแน่นในส่วนล่างของร่างกายและเขาก็เอนตัวเข้าไปใกล้เธอโดยไม่รู้ตัว

ยูโดร่าตกใจกับท่าทางของเขาและพยายามผลักเขาออกไป "คุณพยายามทำอะไร?"

“คืนนั้นคุณเอาเปรียบผม และตอนนี้ก็ถึงตาผมแล้ว ยุติธรรมแล้ว!”

"ไม่!" ยูโดร่าร้องออกมาด้วยความตกใจ "ฉัน..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบ อามอสก็แตะริมฝีปากของเขากับเธออีกครั้ง