ตอนที่ 16 แย่งสามีคนอื่นมาเป็นของตัวเอง

ในขณะเดียวกัน แอมเบอร์ก็กำลังชื่นชมเล็บที่เพิ่งทาสีมาใหม่ เธอวางโทรศัพท์มือถือไว้ระหว่างคางและไหล่ขณะทักทาย “สวัสดีค่ะคุณหญิงปาร์แฮม”

“ฉันเองแอมเบอร์ พอดีมีเรื่องจะคุยกับเธอสักหน่อย”

แอมเบอร์ยืดตัวขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของซู “บอกฉันมาเลยค่ะคุณหญิงปาร์แฮม” หลังจากฟังคำพูดของซูแล้ว เธอก็วางสายและจ้องไปที่จุดหนึ่งบนพื้นอย่างว่างเปล่า

หลังจากที่เจฟรี่ย์กลับจากบริษัท เขาก็โบกมือผ่านหน้าเธอ “เป็นอะไรไปแอมเบอร์”

ลูกสาวของเขาได้สติและคว้าแขนของเขาทันที "พ่อคะ! พ่อต้องช่วยหนูเรื่องที่บอกไปครั้งที่แล้วด้วยนะคะ!”

เจฟรี่ย์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะขมวดคิ้ว “อย่ามาล้อเล่นนะ! เรเชลยังมีประโยชน์กับพ่ออยู่ในคฤหาสน์เบอร์ตัน ฉะนั้นอย่าทำอะไรโง่ๆ เด็ดขาด”

แอมเบอร์ไม่เชื่อฟัง “พ่อคะ หนูก็ช่วยพ่อได้นะถ้าเอาชนะใจผู้ชายสองคนนั้นได้ ทำไมต้องไปพึ่งเรเชลที่เป็นใบ้ด้วย เธอจะทำอะไรได้”

แม้ว่าเจฟรี่ย์จะรักแอมเบอร์มาก แต่เขาก็ตระหนักได้ถึงความจงใจของเธอ “พอได้แล้วแอมเบอร์ สิ่งที่ลูกต้องทำคือเอาชนะใจจูเลียน มันจะดีกว่าถ้าลูกสามารถทำให้เขาทำทุกอย่างที่ลูกสั่งได้ เพราะนั่นจะทำให้แผนของพ่อสำเร็จได้ดีกว่าในอนาคต อย่าไปคิดถึงเรื่องอื่นเลย จัสตินเป็นคนที่ไร้ความรู้สึก ฉะนั้นอย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า”

แอมเบอร์ส่ายหัว "ไม่ค่ะ ไม่ ไม่ใช่ พ่อคิดผิดแล้ว จัสตินดีกับหนูมาก เขาชอบหนู และหนูมั่นใจที่จะทำให้เขาตกหลุมรักได้ ส่วนจูเลียน เขาก็จะต้องเป็นของหนูไม่ช้าก็เร็ว ได้โปรดตอบตกลงนะคะพ่อ ถ้าพ่อเอาเรเชลออกจากคฤหาสน์เบอร์ตันได้ แผนของหนูก็จะสำเร็จไปครึ่งทาง! ได้โปรดค่ะพ่อ!”

อย่างไรก็ตาม เจฟรี่ย์ไม่อยากเห็นแอมเบอร์สร้างปัญหาไม่ว่าเขาจะรักเธอมากแค่ไหนก็ตาม “เอาอย่างนี้ดีกว่า อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีก พ่อจะไม่ช่วยลูกในเรื่องนี้ ดังนั้นลูกควรหยุดวางแผนจับจัสตินให้เร็วที่สุด พ่อจะไม่มีวันปล่อยเขาไป แล้วนับประสาอะไรจะปล่อยให้ลูกไปตกหลุมรักเขา นั่นเป็นไปไม่ได้”