บทที่3 อัจฉริยะทางธุรกิจ

ใบหน้าของเฉียวเจิ้งกัวเหยเกทันที เมื่อได้ยินเฉียวเหวยอีพูดอย่างตรงไปตรงมา

หน้าตาของเฉียวเหวยอีนั้นดูคล้ายกับอันถงแม่ของเธอเป็นอย่างมาก เธอขาวราวกับหิมะร่างสูงเพรียว มีเสน่ห์ตามธรรมชาติ และเธอมีใบหน้าที่บริสุทธิ์ ดวงตาของเธอไร้เดียงสาราวกับเด็ก

ก่อนไปต่างประเทศ เธอยังเด็กและยังไม่ได้เปิดใจอย่างเต็มที่ แต่ตอนนี้เธอพร้อมแล้ว

นี่ถือเป็นคุณสมบัติของเธอ ที่ทั้งสาวและสวย มักจะมีนักธุรกิจที่ร่ำรวยบางคนชอบเธอในลุคนี้

เฉียวเจิ้งกั๋วเคยตกหลุมรักแม่ของเฉียวเหวยอี เขาจึงหมกมุ่นอยู่กับเธอและแต่งงานกับเธอ

ตอนนี้ดูเหมือนว่าลูกไม้จะหล่นไม่ไกลต้น ยัยสารเลวอันถง เฉียวเหวยอีเองก็เลวร้ายไม่ต่างกัน

เฉียวเหวยอีเคยชินเกับใบหน้าที่ขยะแขยงเธอของเฉียวเจิ้งกั๋วจ้อง เธอมองเขาอย่างไม่แยแส

"จะมีแขกหลายคนจะไปทานอาหารค่ำด้วย ขึ้นอยู่กับเธอแล้วว่าเธอจะทำตัวอย่างไร" เฉียวเจิ้งกั๋วตอบด้วยใบหน้าเย็นชา "ปู่ของเธอหวังว่าเธอจะไปที่นั่น มันเป็นเรื่องของชีวิตของเธอ"

หลังจากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและออกจากห้องนั่งเล่นโดยที่เฉียวเหวยอีไม่มีโอกาสที่จะปฏิเสธได้เลย

เฉียวเหวยอีมองไปที่ด้านหลังของเฉียวเจิ้งกั๋ว ใบหน้าของเธอก็เย็นชาขึ้นมาทันที

เธอพูดอย่างกะทันหัน "ในเมื่อจะไปเดท ก็คงต้องแต่งตัวดีๆ สินะคะ? "

เฉียวเจิ้งกั๋วหยุดชั่วคราว จากนั้นก็รีบหยิบบัตรเครดิตออกจากกระเป๋าและส่งให้แม่บ้าน

เขารู้อยู่แล้วว่าสิ่งเดียวที่เฉียวเหวยอีและอันถงรักเหมือนกัน นั่นก็คือ...เงิน

“ขอบคุณค่ะ” เฉียวเหวยอีหยิบบัตรเครดิตอย่างไม่ไยดีและเดินออกไปที่ประตูอย่างไม่แยแส

เมื่อซ่งชิงหรูลงมาจากบันได เธอบังเอิญเห็นฉากนี้และพูดด้วยใบหน้าเย็นชาว่า "หล่อนรับเงินที่อี้เหรินของเรา แต่หล่อนยังใช้มันด้วยความสบายใจสินะ"

สำหรับซ่งชิงหรูแล้วนั้น เฉียวเจิ้งกลัวรู้สึกละอายใจเล็กน้อยในตัวเธอ แต่เดิมเมื่อเขาหย่ากับอันถง เขาบอกชัดเจนว่าเขาจะแบ่งเส้นกับแม่และลูกสาวของอันถงอย่างชัดเจน แต่จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่สามารถตัดขาดกับเฉียวเหวยอีได้

"หลังจากวันพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องกังวลแล้ว มีคนรวยมากมาย ไม่ว่าเฉียวเหวยอีจะแต่งงานกับใคร ครอบครัวของเราก็จะไม่เดือดร้อน สินสอดจะไม่น้อยกว่าหลายร้อยล้านหรอก" เขา ปลอบประโลมเบา ๆ