ตอนที่ 105
บทที่ 105 กฎของตระกูล
October 28, 2026
บทที่ 105 กฎของตระกูล
ตามติดมาด้วย
ดวงตาที่อยู่ภายใต้แว่นของเฉินเทียนเซิงปรากฏด้วยไฟโกรธ
หวางหนันหนันรีบนำริมฝีปากแดงออกจากปากของเฉินเทียนเซิง แล้วโกรธอย่างมาก
ลมกลางคืนเย็นเล็กน้อย แต่กลับไม่สามารถลดไฟโกรธในตัวของทั้งสองคนได้เลย
เพียงแต่เมื่อสายตาที่กำลังโกรธของหวางหนันหนันมองไปยังวิลล่าที่อยู่ตรงข้ามนั้น
เฉินตงกับท่านหลงได้เดินจากไปแล้ว
หวางหนันหนันขยับริมฝีปากแดงไปมา คลื่นแห่งความอัปยศได้พุ่งขึ้นมาเหมือนกับคลื่นทะเลที่รุนแรง
ไม่ควรที่จะเป็นแบบนี้!
ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
ในหัวสมองของเธอนั้นได้จินตนาการภาพที่เฉินตงอับอายและโกรธอย่างนับไม่ถ้วน แต่กลับคิดไม่ถึงเลย เฉินตงกลับใจเย็นแล้วพูดคำพูดแบบนี้ออกมา!
น้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความดูถูก กลับทำให้คนที่ต้องอับอายและโกรธ กลายเป็นเธอ!
“คุณลงไปก่อนเถอะ”
น้ำเสียงของเฉินเทียนเซิงเย็นชาเล็กน้อย สายตามองไปดาดฟ้าที่อยู่ตรงข้าม
หวางหนันหนันตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่ไม่ปฏิเสธกลับพยักหน้า และลงไปชั้นล่างอย่างเชื่อฟัง
คำพูดเมื่อกี้ของเฉินตง ก็เหมือนกับกำลังทิ่มแทงอยู่ข้างในใจยังไงอย่างงั้น
เธอที่อยากจะทำเรื่องตื่นเต้นกับเฉินเทียนเซิง กลับไม่มีอารมณ์นั้นแล้ว
หลังจากที่หวางหนันหนันเดินจากไปนั้น เฉินเทียนเซิงค่อยๆขยับแว่นตาเบาๆ
ภายใต้แสงไฟสลัว ใบหน้าที่ไม่สะทกสะท้านก็แสดงความโกรธออกมา ราวกับว่าเป็นฤดูหนาว ทั้งตัวของเขาก็เต็มไปด้วยความเยือกเย็น
“เดิมทีฉันต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของนาย ทำให้นายโกรธ แต่กลับคิดไม่ถึงว่านายจะใจเย็นแบบนี้ เทียนหย่างที่แพ้ให้กับนาย ไม่ได้โดนใส่ร้ายเลยแม้แต่นิดเดียว"
ขณะที่พูด เฉินเทียนเซิงก็ยิ้มอย่างเย็นชา นวดที่ขมับเบาๆ หันหลังเดินลงไปทางบันได
ขนาดที่เดินไป ก็ได้บ่นพึมพำ “เครื่องมือคนนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว”
ในวิลล่า
เพราะเรื่องของหวางหนันหนัน ความเมาของเฉินตงก็หายไปเลย
เพียงแต่เขาในเวลานี้ ก็ยังคงคุยกับท่านหลงและคุนหลุนอย่างใจเย็น
คุนหลุนอดไม่ไหวแล้ว กล่าวด้วยเสียงต่ำ “คุณชาย ผมสามารถช่วยคุณได้ ทักษะการต่อสู้คนเฉินเทียนเซิงก็เป็นผมที่ช่วยเขาดัดแปลงให้มันมีประสิทธิภาพมากขึ้น”
ไม่ว่าทำเรื่องอะไรก็ต้องเผื่อเอาไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นมันก็จะนำมาซึ่งความเสียหาย
ทำไมต้องสร้างมลทินกับภรรยาคนอื่น?
คุนหลุนรู้ว่าเฉินเทียนเซิงที่ใจแคบ ยังไงก็ต้องมาแก้แค้นเฉินตง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะใช้แผนการที่อัปยศแบบนี้มาหยามเฉินตง
“คุนหลุน อย่าวู่วาม!”
ท่านหลงห้ามปราบ ขมวดคิ้วแล้วกล่าวกับเฉินตง “คุณชาย อย่าให้ความโกรธมาเผาตัวเอง ต้องใจเย็นๆ”
“ผมรู้”
ใบหน้าของเฉินตงปรากฏด้วยรอยยิ้มจางๆ แม้จะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงใช้วิธีที่โหดร้ายแบบนี้ แต่เขาต้องการกวนประสาทให้ฉันโกรธ มันถึงจะบรรลุเป้าหมายที่เขาต้องการ
ท่านหลงขมวดคิ้ว ก้มหน้าครุ่นคิด
ปฏิกิริยาของเฉินตง ทำให้เขาประหลาดใจมาก และคำพูดของเฉินตงก็ได้เตือนสติเขาแล้ว
เฉินเทียนเซิงเป็นคนรอบคอบ คาดเดาได้ยาก หากแค่อาศัยอดีตภรรยาอย่างหวางหนันหนันในการทำให้เฉินตงนั้นอัปยศอดสู ก็จิ๊บจ้อยเกินไปแล้ว
การวางแผนระยะยาว ถึงจะเป็นเฉินเทียนเซิงที่ที่ท่านหลงเข้าใจ
จู่ๆ ร่างกายของท่านหลงก็สั่นสะท้าน แววตาเกิดประกายไฟ
“เฉินเทียนเซิง วางแผนได้โหดมาก!”
“หืม?”
เฉินตงกับคุนหลุนมองไปท่านหลงพร้อมกัน
ท่านหลงหายใจแรง จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เห็นได้ชัดว่ากำลังระงับไฟโกรธที่อยู่ในใจ