ตอนที่ 171
บทที่ 171 ความรักที่ลึกซึ้งของพ่อแม่?
October 28, 2026
บทที่ 171 ความรักที่ลึกซึ้งของพ่อแม่?
เมื่อเฉินตงได้ยินคำพูดของท่านหลงนั้น
ก็ตกใจเป็นอันดับแรก จากนั้นก็ขมวดคิ้ว มีความสงสัยในใจ
“แม่ผมหายตัวไป มีเพียงแต่ผมที่จะหาเจอ?”
คำพูดของท่านหลง เห็นได้ชัดว่ามันคลุมเครือ
หากหายตัวไปจริง ด้วยฝีมือของท่านหลง ต้องพลิกแผ่นดินหาไปทั้งเมืองแล้ว ไม่ใช่มาบอกเขาว่ามีเพียงแต่เขาเท่านั้นที่จะหาเจอ
ปลายสาย ท่านหลงก็ถอนหายใจขึ้นมา
“กระผมกับคุนหลุนใกล้จะถึงหน้าบริษัทของคุณชายแล้ว เจอกันค่อยคุยนะครับ”
หลังจากวางสาย สีหน้าของเฉินตงมืดมน รีบร้อนลงไปชั้นล่าง
คำพูดท่านหลงมีข้อสงสัย แต่สิ่งที่แน่ใจได้ แม่ต้องเกิดเรื่องอย่างแน่นอน
เรื่องเกี่ยวกับแม่ เขานั้นร้อนใจดั่งไฟ
ลงมาถึงหน้าบริษัท ก็เห็นรถโรลส์-รอยซ์จอดอยู่ขอบถนน
เขาเดินเข้าไปโดยตรง หลังจากขึ้นไปบนรถ ท่านหลงก็บอกกับคุนหลุนโดยตรง “ออกรถเถอะ”
“ใครเป็นทำ?”
ใบหน้าของเฉินตงเย็นเหมือนน้ำแข็ง ในใจหดหู่
ท่านหลงให้คุนหลุนขับรถโดยตรง เห็นได้ชัดว่าหาคนเจอแล้ว
ในเมื่อหาคนเจอแล้ว ก็ควรจะพูดเรื่องที่เกิดขึ้นได้แล้ว!
“คุณชายจะไม่ถามเลยเหรอว่าใครทำให้คุณผู้หญิงหายตัวไป?” ท่านหลงยิ้มแล้วถาม
“จำเป็นด้วยเหรอ?” เฉินตงกล่าว
ท่านหลงนวดขมับเบาๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย “อันที่จริงคุณผู้หญิงก็ไม่ถือว่าหายตัวไป เป็นเพราะว่าเธอนั้นไปด้วยตัวเอง แน่นอนมันเป็นเพราะอีกฝ่ายได้เรียกเธอไป”
นิ่งไปสักพัก ท่านหลงก็กล่าวขึ้น “อีกอย่าง คุณชายต้องใจเย็น เรื่องนี้เกรงว่าคุณจะไม่สามารถจัดการเหมือนกับที่คิดไว้ในใจ”
เฉินตงขมวดคิ้วจนกลายเป็นเส้นสามเส้น
แม่เป็นเหมือนชีวิตของเขา
คนที่ทำร้ายมารดา เขาไม่สนใจหรอกว่าจะใช้วิธีการใดในการแก้แค้น
แต่คำพูดของท่านหลง กลับทำให้เขาหวั่นไหวเล็กน้อย
หายใจเข้าลึกๆ เฉินตงถาม “ทำไมถึงมีแต่ผมที่จะสามารถหาแม่ผมเจอ?”
“เพราะอีกฝ่ายต้องการให้คุณไปพบเขา ไม่อย่างนั้นใครก็จะไม่ได้เจอคุณผู้หญิง” ท่านหลงกล่าว
“เห่อ!”
มือขวาของเฉินตงกำแน่น ข้อกระดูกดังขึ้นด้วยเสียง แกระ หนึ่งที “ผมก็อยากจะดู ใครกันแน่ที่จะให้ผมไปพบ!”
ครั้งที่แล้ว ยังเป็นคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินที่ต้องการเจอกันเขา!
ท่านหลงมองเฉินตงด้วยสายตาที่แปลกๆแวบหนึ่ง ยิ้มอย่างมีความหมาย
หากคุณชายรู้ว่า คนที่ต้องการพบเขาก็คือคุณตาที่ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน คุณชายจะมีปฏิกิริยาอย่างไรนะ?
รถโรลส์-รอยซ์ที่แล่นอยู่ ได้ออกไปจากตัวเมือง
ในฤดูร้อน สิ่งที่เห็นก็คือภาพชาวนากำลังง่วนอยู่กับเกี่ยวข้าว
บางครั้งขอบถนนยังสามารถมองเห็นชาวนาแก่ๆ กำลังจนวัวแก่ ค่อยๆเดินอยู่
ท่านหลงมองชาวนาแก่ๆและวัวแก่ที่อยู่ขอบถนน ยังมีวัวเด็กที่เดินอยู่ข้างๆวัวแก่ ถอนหายใจแผ่วเบาแล้วกล่าว “ความรักของพ่อแม่นั้นลึกซึ้ง พูดได้ถูกมั้ย?”
เฉินตงที่กำลังหดหู่ก็ได้สติ สายตาก็ได้มองตามท่านหลงไป
เขายิ้มๆ “ความรักพ่อแม่นั้นลึกซึ้งอยู่แล้ว หากไม่ใช่แม่ผม ผมก็คงไม่มีชีวิตมาจนถึงวันนี้”
“หากมันเป็นคำพูดที่ตลกละ?” ท่านหลงหันหน้าไปมองเฉินตง
เฉินตงตกใจ มีความสงสัยขึ้นมาทันที
เห็นได้ชัดว่าคำพูดของท่านหลงมีความหมายแอบแฝงอยู่
มันทำให้เฉินตงก้มหน้าครุ่นคิด
บ่อฉุยส่วย เป็นจุดชมวิวแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้เมือง
และยังเป็นสถานที่พักฟื้นร่างกายที่ดีแห่งหนึ่ง
ป่าเขียวชอุ่ม ที่เต็มไปด้วยออกซิเจน
เงียบและสงบ ทำให้คนที่พักอยู่ในนี้ มีความรู้สึกเหมือนได้หลบหนีจากโลกที่วุ่นวาย
ในสวนบ้านเดี่ยวแห่งหนึ่ง เสียงน้ำกำลังไหลวน
บ่อปลาที่ออกแบบมาอย่างประณีต กระจายไปด้วยน้ำพุ ปลาในบ่อกำลังเวียนว่ายไปมา
ข้างบ่อ ฝั่งชายชราผมสีขาวนั่งอยู่บนหิน และโปรยอาหารลงไปในน้ำ ทำให้ปลาเวียนว่ายกันดุเดือดมากขึ้น
หลี่หลานนั่งอยู่ด้านข้าง สีหน้ามืดมน
“พ่อเรียกหนูมาที่นี่ เพื่อมาดูพ่อเลี้ยงปลาเหรอ?”
ชายชราผมขาวที่กำลังให้อาหารปลา พลางยิ้มแล้วกล่าว “เพื่อให้พ่อลูกได้ระลึกความหลังกันต่างหาก”
หลี่หลานขมวดคิ้วลึกกว่าเดิม ใบหน้าเย็นชา
“คำพูดของหนู ก่อนหน้านี้มันยังพูดไม่ชัดเจนอีกเหรอ?”