บทที่ 187 ความโกลาหลภายในตระกูลหลี่

แสงสว่างที่สาดส่องมา กระทบลงบนใบหน้าที่เย็นชาของเฉินตง

พวกของท่านหลงรู้สึกหวาดกลัวจนเสียวสันหลัง

เฉินตงในเวลานี้ ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ดุร้าย เย็นชา ถึงขั้นรู้สึกได้ถึงความคิดที่ถึงขึ้นจะลงมือฆ่า !

ท่านหลงตกใจถึงขีดสุด

เขามองดูประตูใหญ่ของคฤหาสน์ปราสาทตระกูลหลี่ตรงหน้าที่ใกล้เข้ามาทุกทีๆ หัวใจของเขาก็เต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอก

ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ปราสาทที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองหลวงถูกชน !

ข่าวทำนองนี้จะต้องทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้นในเมืองหลวงอย่างแน่นอน

เพราะนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ประตูบานใหญ่เท่านั้น แต่หมายถึงหน้าตาของตระกูลหลี่ด้วย !

ถือเป็นการท้าทายอย่างรุนแรง !

“คุณชาย......”

เสียงของคุนหลุนลดลงถึงจุดต่ำสุด

จากนั้น

ดวงตาของเฉินตงเบิกโพลง : “ฉันบอกว่าให้บุกเข้าไป !”

คุนหลุนที่ถูกเฉินตงจ้องตาเขม็ง นั่งเหงื่อกาฬไหลท่วมและตัวสั่นเทา

เขาเคยเป็นทหารรับจ้าง ปีนขึ้นไปบนกองซากศพของผู้คนมานับครั้งไม่ถ้วน เหมือนตายแล้วเกิดใหม่อยู่ตลอดเวลา เห็นเทพเจ้าผู้ดุร้ายมานับไม่ถ้วน

แต่ทว่าตอนนี้ เขากลับเห็นแววตาที่เหมือนกับเทพเจ้าผู้ดุร้ายเหล่านั้น ปรากฏอยู่ในดวงตาของเฉินตง !

บรี้น !

รถฮัมเมอร์ระเบิดเสียงคำรามออกมา

จากนั้นจึงพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว !

เปรี้ยง !

สายฟ้าฟาดผ่ากลางท้องฟ้ายามค่ำลงมา

ภายใต้แสงสว่าง รถฮัมเมอร์สีดำคันใหญ่ กระแทกเข้ากับประตูใหญ่ของคฤหาสน์ปราสาทราวกับสัตว์ดุร้าย

ตู้ม~

เกิดเสียงดังสนั่นราวกับระเบิด

ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ปราสาทผิดรูปไปทันที

แต่กลับไม่พังทลายลง

เสียงเครื่องยนต์ของรถฮัมเมอร์ดังกระหึ่ม ยางเสียงสีกับพื้นจนมีควันลอยโขมงขึ้นมา

เกิดเสียงบิดเบี้ยวของโลหะดังขึ้น จากนั้นประตูใหญ่ก็เกิดเสียง “ปัง” ถูกรถฮัมเมอร์ชนจนกระเด็นออกไปไกลสิบกว่าเมตร !

ภาพที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ในคฤหาสน์ปราสาทตระกูลหลี่ต่างตกตะลึงในทันที

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประมาณเจ็ดแปดคนรีบกรูกันเข้ามาล้มทันที

“ที่นี่คือตระกูลหลี่ รีบลงมาจากรถเดี๋ยวนี้ !”

เสียงตะโกนด้วยความโกรธดังก้องมาจากด้านนอกตัวรถ

คุนหลุนนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับด้วยความงุนงง

ส่วนท่านหลงที่นั่งอยู่ด้านหลังกลับมีใบหน้าที่หดหู่

แววตาของฉินเย่เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

มีเพียงเฉินตงคนเดียวเท่านั้น ที่ยังคงเหลือบมองไปยังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ด้านนอกด้วยท่าทีที่สงบ : “หนวกหู ! ขับเข้าไป !”

คุนหลุนตั้งสติได้ ก็รีบเหยียบคันเร่งทันที

รถฮัมเมอร์ส่งเสียงคำรามแล้วพุ่งตรงเข้าไปด้านในคฤหาสน์ปราสาท

“เปิดสัญญาณแจ้งเตือนความปลอดภัยระดับ s !”

ในขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตระกูลหลี่ก็มีปฏิกิริยาตอบกลับอย่างรวดเร็วเช่นกัน

การเตือนภัยระดับ s คือการเตือนภัยในระดับสูงสุดของระบบรักษาความปลอดภัยของตระกูลหลี่ !

หากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเปิดการเตือนภัยระดับนี้ หมายความว่าพวกเขามีสิทธิ์ใช้อาวุธได้

หากมีเจ้าหน้าที่คนไหนบาดเจ็บล้มตาย ตระกูลหลี่จะเป็นผู้รับผิดชอบเอง !

ปัง !

เสียงปืนดังขึ้น ดังก้องกังวานไปทั่วส่วนดอกไม้ขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ปราสาทเก่าแก่ของตระกูลหลี่

สูงกระสุนพุ่งตรงไปยังรถฮัมเมอร์ ทำให้เกิดประกายไฟขึ้น

ส่วนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่หน้าประตูใหญ่ ก็รีบขึ้นไปนั่งบนรถยนต์ด้วยความรวดเร็ว จากนั้นจึงรีบขับไล่ตามรถฮัมเมอร์

เข้าไปไม่ได้เด็ดขาด !

การจะเข้าบ้านตระกูลหลี่ได้จะต้องเคาะประตูก่อน ต้องได้รับการอนุญาตก่อนจึงจะเข้าไปได้ ถึงขึ้นว่าผู้มีอำนาจบางคนยังไม่สามารถขับรถเข้ามาในคฤหาสน์ปราสาทได้เลย จำเป็นจะต้องนั่งรถของตระกูลหลี่เข้ามาเท่านั้น

นี่คือศักดิ์ศรีและความหยิ่งทระนงของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดตระกูลหนึ่ง

แต่ทว่าตอนนี้ เฉินตงกลับเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและความเย่อหยิ่งเหล่านั้นจนหมดสิ้น

เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดังกระหึ่มขึ้นภายในคฤหาสน์ปราสาททันที

บนท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์ปราสาท ปรากฏลำแสงสีแดงส่องสว่างขึ้นมา

เสียงปืนดังขึ้น ทำให้สถานการณ์ในคฤหาสน์ปราสาทดำเนินไปสู่จุดที่ตึงเครียดอย่างที่สุด

ส่วนรถฮัมเมอร์ก็ยังคงขับเข้าไปข้างในต่อไปด้วยความเร็ว

ด้านในรถ

เฉินตงหันกลับไปมองฉินเย่ที่นั่งนิ่งใบหน้าซีดเผือด ด้วยท่าทีที่เย็นชา : “ไม่เป็นไรใช่ไหม ?”

ฉินเย่ที่นั่งนิ่งค่อยๆ กลอกตามามองรูกระสุนที่อยู่ข้างๆ ตัวเขา

กระสุนนัดเมื่อครู่ พุ่งเฉียดตัวเขาไป ถึงขึ้นที่ว่าเขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่เกิดขึ้นบนแขนของเขา

“นี่ นี่มัน.....ดูเหมือนกับ......รนหาที่ตายจริงๆ !”

ช่วงเวลาที่อยู่ระหว่างความเป็นความตาย ทำให้เสียงของฉินเย่สั่นเครือเป็นอย่างมาก

“เหอะ......” เฉินตงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฉันขี้เกียจจะหาเรื่องเล็กๆ !”

แววตาของเขาเหลือบมองไปที่คุนหลุน

ที่บริเวณกระจกด้านหน้าคนขับ มีรูกระสุนปรากฏขึ้นชัดเจน

เฉินตงสามารถมองเห็นเส้นเลือดที่ปูดโปนขึ้นบริเวณหางตาของคุนหลุนได้อย่างชัดเจน

กระสุนลูกนั้นพุ่งเฉียดแขนของฉินเย่มา และเฉียดบริเวณศีรษะของคุนหลุนไป

“ขอบคุณมากพี่ชาย !”

ท่าทีเย็นชาของเฉินตงดูอ่อยโยนลงเล็กน้อย

ส่วนคุนหลุนก็ยิ้มออกมาอย่างเบิกบาน : “ผ่านความเป็นความตายมาแล้วยังไม่กลัวเลย หากมีคุณชายอยู่ด้วย คุนหลุนไม่กลัวอะไรทั้งนั้น !”