บทที่ 240 วิธีออกไปจากคุกมืด

คุนหลุน？!

เฉินตงตกใจมากขึ้นไปอีก

ในตอนนี้ ทั้งเรือนจำดูราวกับเงียบไปหมด

เสียงตะโกน เสียงโห่ร้องทั้งหมด หายไปในทันที

เฉินตงตะลึงอ้าปากค้าง มองป๋าที่ลงจากเวทีไปแล้วอย่างตกใจ

จากทักษะการต่อสู้ของป๋า เขาเองก็พอจะเดาได้

แต่เมื่อได้รับการยืนยันจากป๋า เขารู้สึกตัวเองเหมือนอยู่ในความฝัน

สิบปีที่แล้ว คนที่เดินออกไปจากคุกมืด คือคุนหลุน?

แล้วป๋ากับคุนหลุน มีความสัมพันธ์ยังไงกัน ?

แล้วทำไมกระบวนท่าการต่อสู้ของป๋าถึงได้เป็นแบบเดียวกันกับคุนหลุน ?

แม้กระทั่ง ทักษะการต่อสู้ที่เขาเรียนรู้จากคุนหลุน ก็เชี่ยวชาญและแข็งแกร่งมากกว่า ?

ความสงสัยที่มากขึ้น ราวกับด้ายที่พันอยู่ในความคิดของเฉินตง

จนกระทั่ง เสียงของป๋าก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ออ ลืมไป วันนี้วันที่หนึ่งแล้ว!”

โครม!

ราวกับฟ้าผ่าตอนกลางวัน เฉินตงตกใจตื่นขึ้นในทันทีจากความสงสัยที่มีมาก่อนหน้า

วันที่หนึ่ง？!

อีกสิบสี่วันก็จะเป็นวันที่สิบห้า ?

ในขณะนั้นเอง จู่ๆเขาก็รู้สึกหัวเสียจนหายใจไม่ออก

อีกสิบสี่วัน ก็จะเป็นวันที่เขากับกู้ชิงหยิ่งแต่งงานกัน!

และตอนนี้ เขายังอยู่ในคุกมืด คนที่อยู่กับกู้ชิงหยิ่งในเวลานี้เป็นคนตระกูลโจว!

ถ้าเขาไม่สามารถกลับไปได้ก่อนวันที่ 15 คนที่เข้าประตูวิวาห์กับกู้ชิงหยิ่ง ก็คือคนคนนั้น

และนับแต่นั้น คนคนนั้นก็จะเข้ามาแทนที่เขาอย่างถาวร !

หัวใจของเฉินตงบีบเขาหากันแน่นเป็นลูกบอล ลมหายใจก็รุนแรงมากขึ้นไปอีก

ไม่ ต้องกลับไป!

ต้องกลับไปให้ได้!

แต่เวลาสั้นๆเพียงแค่14วัน……

ยิ่งคิด เฉินตงก็ยิ่งสิ้นหวัง

ในขณะนี้เอง เขารู้สึกโลกกำลังหมุน เสียงรอบตัวกลายเป็นเสียงยุงกระพือปีก เสียงดังมากขึ้นอย่างรุนแรง

สมองมีแต่ภาพของกู้ชิงหยิ่งปรากฏ แม่ คุนหลุนและภาพของคนอื่นๆ

“ไม่ ฉันจะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่ ฉันจะต้องเข้าประตูวิวาห์กับผู้หญิงของฉัน ฉันต้องดูแลแม่ในยามแก่เฒ่า ฉันเฉินตง จะไม่ยอมให้ใครมาเป็นตัวแทนเด็ดขาด !”

“อ๊าก!”

จู่ๆ เฉินตงก็เงยหน้าขึ้นแล้วคำรามออกมา

เสียงเหมือนสัตว์ป่าที่บ้าคลั่ง

ดังกึกก้องกลบเสียงทั้งหมดที่เกิดขึ้นในลานกิจกรรม

นักโทษทุกคนต่างมองไปที่เฉินตงด้วยความหวาดกลัว

ขณะนั้นเอง นักโทษทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงไอสังหารอันแข็งแกร่งที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเฉินตง

และพวกเขา ต่างก็รู้สึกหนาวเย็นไปทั่วสันหลัง

ป๋าค่อยๆหันกลับมา จ้องมองไปที่เฉินตงด้วยดวงตาที่ล้ำลึก

มุมปาก ค่อยๆยกยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย

“บอกผม คุนหลุนออกไปจากที่นี่ ใช้เวลานานแค่ไหน？”

เสียงของเฉินตงแทบจะแหบแห้ง ประหนึ่งเสียงคำรามของสัตว์ป่า

“หนึ่งปี!”

ป๋าพูดออกไปอย่างเงียบๆ แต่เหมือนมือใหญ่ ที่ผลักเฉินตงลงไปในหุบเหวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

คุนหลุนใช้เวลาหนึ่งปี

และเวลาของเขา มีเพียง 14 วัน!

ไม่ ไม่รวมวันเดินทาง ก็ยิ่งสั้นลงไปอีก

10วัน？

แต่เมื่อ คิดว่ากู้ชิงหยิ่งต้องเข้าพิธีวิวาห์กับคนอื่น

เฉินตงมีความมุ่งมั่นตั้งใจมากกว่าที่เคย ดวงตาราวกับใบมีด ทั้งเย่อหยิ่งและก้าวร้าว

“ดี! ฉันต้องทำให้ดีกว่าคุนหลุน ออกไป จากสถานที่บ้าบอนี่ !”

“เฮอะ!”

ป๋าหัวเราะเยาะเย้ย หันหลังแล้วเดินจากไป

ในขณะที่เดินไป ก็ยกมือโบกไปมา ：“อยากจะออกไปจากคุกมืดนี้ มีเพียงวิธีเดียว เขาใช้เวลาตั้งเป็นปี และนายก็มีแต่จะต้องใช้เวลามากกว่านั้น!”

เฉินตงนิ่งอึ้ง

แล้วเขาก็ลิงโลดขึ้นมาทันที

คำพูดของป๋า แม้จะทำให้คนสิ้นหวัง

แต่เขากลับได้ยินประเด็นสำคัญจากคำพูดนี้

มีวิธีที่ออกไปจากคุกมืด !

สถานที่แห่งนี้ ไม่ใช่ที่ที่ไปแล้วไม่มีทางกลับ!