บทที่ 249 ไม่เลือกวิธีการ

“นายคิดว่า ฉันจะโง่ถึงขนาดเงยหน้าขึ้นไปมองแสงจ้านั้น ？”

งูเหลือมถึงกับหัวเราะเยาะอย่างดูถูก

เฉินตงยิ้มออกมาเล็กน้อย ในใจรู้ได้ทันที

กระจกที่ป๋าให้ ก็เพื่อการณ์นี้หรอกเหรอ ?

“ฟู่~”

พ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงๆ

เฉินตงฝืนทนกับความเจ็บปวดที่รุนแรงของซี่โครงที่น่าจะหัก ค่อยๆหยัดตัวขึ้นช้าๆ แล้วตั้งท่าเตรียมรับกับการต่อสู้

“เปล่าประโยชน์ นายเอาชนะหมียักษ์ได้ ฉันก็คิดว่านายจะมีความสามารถมากกว่านี้ ไม่คิดว่าฉันจะประเมินความสามารถของนายกับหมียักษ์สูงเกินไป”

งูเหลือมมีท่าทีที่น่าเบื่อ ถอนหายใจ แล้วค่อยๆแลบลิ้นออก จากนั้นก็ส่งเสียงคำราม

และในเวลาเดียวกันนั้น

เฉินตงก็ระเบิดพลังออกมา พุ่งราวกับคันธนูไปหางูเหลือมอย่างรวดเร็ว

ท่าทีงูเหลือมนิ่งไป เขาไม่คิดว่าเฉินตงจะเป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อน

“ตายซะเถอะ！”

งูเหลือมกรีดร้อง การกระทำคล้ายงู พุ่งเข้าหาเฉินตง

ฝ่ามือที่ทรงพลัง กับเงาภาพที่ทับซ้อนกันไปมา มุ่งโจมตีไปที่เฉินตง

ปังปัง！

เฉินตงที่เตรียมตั้งรับอยู่แล้ว แต่เมื่อถูกฝ่ามืออันทรงพลังของงูเหลือมก็ถึงกับซวนเซถอยหลังไป

และในการถอยล่าในครั้งนี้ ความคิดที่จะลงมือก่อนนั้นก็พลันหายไปในทันที

แต่ที่ทดแทนเข้ามา คือพลังฝ่ามือที่รุนแรงของงูเหลือมกระหน่ำเข้าใส่ราวกับเม็ดฝน

สถานการณ์นี้ ก็แปรเปลี่ยนไปเหมือนในช่วงเริ่มต้น

เฉินตงถูกงูเหลือมบดขยี้ และทำได้เพียงต้านทานไว้ด้วยกำลังที่มี

เป็นเช่นนี้แล้ว

ฝ่ามืออันทรงพลังของงูเหลือม ทำให้แขนของเฉินตงเจ็บปวดรุนแรงมากขึ้น จนซวนเซถอยหลัง

การจู่โจมที่บดอัดไปยังส่วนหัวและหน้าอย่างเต็มที่นี้

ทำให้เฉินตงเหนื่อยและยากที่จะรับมือได้ จนไม่ได้คิดหาวิธีอื่น

ทักษะการต่อสู้ต่างๆ เมื่อถูกจู่โจมอย่างหนักหน่วงแบบนี้ ยากนักที่สามารถโต้กลับไปได้ !

“ความสามารถแค่นี้ นายยังคิดที่จะออกไปจากคุกมืด ？”

ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของงูเหลือม ท่าทีที่ผ่อนคลายแสดงให้เห็นถึงพละกำลังที่ถูกใช้ไปเพียงบางส่วนเท่านั้น เขายิ้มเยาะให้เฉินตง ด้วยท่าทีที่ดูหมิ่น ：“นายเทียบกับคุนหลุนคนนั้น ฝีมือยังสู้หมียักษ์ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ！”

เมื่อสองปีก่อนหมียักษ์ได้เป็นจ่าฝูงในคุกNO.9 และงูเหลือมเองก็เป็นจ่าฝูงอยู่ก่อนมานานแล้ว !

สิบปีที่แล้ว ที่คุนหลุนชนะในสิบนัดรวดนั้น ก็เป็นตอนที่เขาเพิ่งเป็นจ่าฝูงพอดี！

“อ๊าก！”

ทันทีที่เสียงหายไป เฉินตงที่มีใบหน้าซีดเซียว ก็ร้องคำรามขึ้นมาทันที

ใบหน้าที่ซีดเซียวแสดงสีหน้าที่บ้าคลั่งและดุร้าย

อะไรกัน？！

ใบหน้าของงูเหลือมตกตะลึงในทันใด

เพราะฝ่ามือที่เขาปล่อยออกไป เฉินตงไม่ได้ยกมือขึ้นป้องกัน

แต่กลับตั้งท่ารับที่แข็งแกร่งขึ้นมา ！

ไอ้เด็กคนนี้……ท่าจะบ้าไปแล้ว ?

ภาพนี้ ทำให้งูเหลือมเต็มไปด้วยความสงสัย

แต่ก็ไม่มีผลกับการออกกระบวนท่าการต่อสู้ของเขา

ปัง！

แรงอันมหาศาล

ทำให้เกิดเสียงดังขึ้น

เฉินตงส่งเสียงร้อง และถูกฝ่ามือพิฆาตจนเซถอยไป เลือดในปากก็พุ่งกระเซ็นออกมา

และในตอนที่งูเหลือมคิดจะตอกย้ำความพ่ายแพ้นี้ให้กับคู่ต่อสู้ และปิดเกมนั้น

ทันใดนั้นแสงจ้า ก็ส่องไปที่ใบหน้าของเขา

ชั่วพริบตา

“อ๊าก！”

งูเหลือมหยุดลงอย่างกะทันหัน รู้สึกราวกับดวงตาถูกทิ่มแทงด้วยเข็มนับไม่ถ้วน ใบหน้าบิดเบี้ยวตะโกนร้องด้วยความเจ็บปวด

แม้ว่าแสงจ้าจะปรากฏขึ้นเพียงวูบเดียว ส่องแสงอยู่ตรงหน้าเขา แต่ก็ทำให้สูญเสียการมองเห็นในทันที

โครม！

ทันใดนั้น นักโทษในเรือนจำต่างก็โห่ร้องกันออกมา

ในตอนที่เฉินตงยิงแสงจ้าออกมาในตอนนั้น มันเร็วจนไม่มีใครได้สังเกตเห็น

ในสายตาของนักโทษทั้งหลาย งูเหลือมที่จู่ๆจะวิ่งเข้าใส่ก็หยุดลงกับที่ทันที แล้วกรีดร้องเสียงดังออกมา !

ภาพนี้ ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึง

“ต้องตอนนี้！”

เฉินตงอดทนกับความเจ็บปวด มือขวาจับที่กระจกแน่น ราวกับเสือที่ล็อกเหยื่อเอาไว้ แล้วกระโจนเข้าใส่งูเหลือมทันที

ปัง！

หมัดที่หนักหน่วง ทำงูเหลือมเซจนถอยหลัง

“อ๊าก！ตายซะเถอะ นายมันสมควรตาย……”

！

！