บทที่ 338 พ่อถูกโจมตี!

ภาพที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้เฉินตงรู้สึกหวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อ

สามารถจัดการทุกคนโดยไม่มีเสียง สมควรแล้วที่เป็นอันดับ 10 ของอันดับยมราชที่น่ากลัว !

หากไม่มีลุงอยู่ด้วยแล้วละก็

เฉินตงถึงขั้นคาดการณ์เอาไว้แล้วว่า ฉากนี้น่าจะเป็นจุดจบของเรื่องทุกอย่าง

เฉินตงรีบเรียกคนเข้ามาพาทุกคนไปส่งยังโรงพยาบาลลี่จิง

ยังดีที่ทุกคนแค่หมดสติไป ไม่ได้รับอันตรายถึงชีวิต

ห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาล

เฉินตงนั่งอยู่ข้างๆ เตียง คอยเฝ้าดูกู้ชิงหยิ่งที่นอนหมดสติอยู่ และยังคงรู้สึกผิดในใจ

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า การคุ้มกันที่แน่นหนาขนาดนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยิวหมิน กลับใช้การอะไรไม่ได้เลย !

เขาสูดหายใจเข้าเต็มปอด

เฉินตงหันมองกู้ชิงหยิ่งที่หมดสติอยู่ แล้วยกมือขึ้นลูบใบหน้าของกู้ชิงหยิ่งเบาๆ ด้วยความเป็นห่วง

“ขอโทษด้วยนะ ที่ผมปกป้องคุณได้ไม่ดี”

ในช่วงเย็น ทุกคนก็ค่อยๆ ทยอยฟื้นคืนสติ

ภายใต้การจัดการของโรงพยาบาลลี่จิง หลังจากการตรวจดูอาการครั้งใหญ่ เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีอาการบาดเจ็บต่อเนื่องใดๆ เฉินตงถึงรู้สึกโล่งใจ

กว่าจะจัดการธุระทุกอย่างเรียบร้อย ก็เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว

หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จ

เฉินตงก็นั่งปอกแอปเปิลอยู่ข้างๆ เตียงของกู้ชิงหยิ่ง

กู้ชิงหยิ่งหันมองเฉินตง แล้วพูดขึ้นด้วยความสงสาร : “ไม่ต้องแล้ว คุณเองก็บาดเจ็บไปทั้งตัว พักผ่อนสักหน่อยเถอะ”

“แค่ปอกแอปเปิลเท่านั้น ไม่เหนื่อยหรอก”

เฉินตงปอกและหั่นแอปเปิลออกเป็นชิ้นๆ อย่างประณีต จากนั้นจึงยื่นให้กู้ชิงหยิ่ง : “คุณจะไม่อนุญาตให้ผมเป็นห่วงภรรยาเลยเหรอ?”

กู้ชิงหยิ่งรู้สึกอบอุ่นในใจ

เธอรับแอปเปิลมาด้วยรอยยิ้ม แล้วค่อยๆ กัดเบาๆ

ในโทรทัศน์ เผยแพร่ข่าวภาคค่ำพอดี

เดิมทีเปิดเอาไว้เพื่อไม่ให้บรรยากาศภายในห้องพักเงียบเกินไป

แต่ข่าวนี้ กลับดึงดูดความสนใจของเฉินตง

ในข่าวภาคค่ำกำลังรายงานว่า มีทหารรับจ้างต่างชาติถูกจับกุมในประเทศ อีกทั้งสถานที่ยังอยู่ในเมืองนี้อีกด้วย !

ถึงขนาดมีการเผยแพร่คลิปวิดีโอระหว่างการจับกุมอย่างละเอียด ในการรายงานข่าวด้วย

และด้วยข้อมูลข่าวที่มีการรายงานออกมา เห็นได้ชัดเจนว่านี่คือทีมทหารรับจ้างเดดพูล !

เฉินตงนั่งดูข่าวนิ่ง

ทหารเดดพูลที่หนีรอดไปได้เหล่านั้น ถูกจับง่ายๆ แบบนี้เหรอ?

การต่อสู้ที่เขาเทียนซานในตอนนั้น เกือบทำให้เฉินตงและทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งหมดต้องพบจุดจบ

หลังจากที่หลบหนีแล้ว เขายังคอยระแวดระวังกับการกลับมาอีกครั้งของทหารรับจ้างเดดพูล ที่หนีรอดไปได้เหล่านั้น

แต่คิดไม่ถึงเลยว่า จะพบจุดจบเช่นนี้

“ที่รัก ทำไมฉันรู้สึกเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ถูกจับได้ในที่เกิดเหตุ?” จู่ๆ กู้ชิงหยิ่งก็พูดขึ้น

เฉินตงตั้งสติได้ เขาหันมองกู้ชิงหยิ่งด้วยความประหลาดใจ

กู้ชิงหยิ่งชี้ไปที่หน้าจอ : “เมื่อกี้ฉันแอบเห็นว่า ดูเหมือนพวกเขาจะถูกจับมัดมือมัดเท้าเอาไว้”

อะไรนะ ? !

เฉินตงรู้สึกตกตะลึงในทันที เขารีบมองหน้าจอ แต่ข่าวได้ข้ามไปยังอีกข่าวหนึ่งแล้ว

เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาเนื้อหาของข่าว

เรื่องเช่นนี้ จะต้องมีการนำเสนอในอินเทอร์เน็ตอย่างแน่นอน

หาเจอแล้ว !

เฉินตงแววตาเป็นประกาย เขากดเข้าไปดู

จากนั้นจึงยื่นโทรศัพท์ไปที่ด้านหน้ากู้ชิงหยิ่ง

ไม่ช้า กู้ชิงหยิ่งก็พูดเตือนขึ้นมาว่า : “อีกเดี๋ยวก็จะเห็นแล้ว เป็นตอนที่กล้องถ่ายเข้าไปในประตู”

ทันทีที่พูดจบ

กล้องถ่ายผ่านประตูเข้าไป

เฉินตงรีบกดหยุดในทันที

เมื่อมองดูอย่างละเอียด ก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที

เหมือนที่กู้ชิงหยิ่งพูดเอาไว้จริงๆ ดูเหมือนจะเป็นการเข้าจับกุม แต่จริงๆ แล้วทหารรับจ้างที่อยู่ภายในห้อง ถูกควบคุมตัวและจับมัดมือมัดเท้าเอาไว้ เพื่อรอการจับกุมตั้งนานแล้ว

“นี่เป็นฝีมือของใคร?”

เฉินตงวางโทรศัพท์ลง และเกิดความสงสัยขึ้นมา

เห็นอู่ชัดๆ ว่ามีคนแอบควบคุมตัวทหารรับจ้างเอาไว้ จากนั้นก็ติดต่อให้หน่วยงานรัฐบาลเข้าจับกุม

การที่จะควบคุมตัวกลุ่มนักฆ่าที่กระหายเลือดกลุ่มหนึ่งเอาไว้ ไม่ใช่เรื่องง่าย

หากควบคุมตัวได้โดยง่าย ในช่วงที่ผ่านมา เขาคงจะส่งพวกฉินเย่และจูเก่อชิงไปจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว