บทที่ 339 ไปตระกูลเฉิน

“องค์กร hidden killers นักฆ่าระดับพระกาฬในอันดับยมราช ยิวหมิน!”

แววตาของท่านหลงเต็มไปด้วยความสงสัย จากนั้นจึงพูดออกมาอย่างเคร่งขรึม

ยิวหมิน ?

เฉินตงตัวสั่น จู่ๆ เขาก็แสดงท่าทีตกใจราวกับเห็นผีออกมาทันที

เป็นไปได้อย่างไร ?

“เป็นไปไม่ได้ อาทิตย์ก่อนยิวหมินมาที่นี่ เขาคือผู้ชายที่มีผ้าพันรอบตัวคนนั้น!”

เสียงของเฉินตงสั่นเครือ ด้วยนิสัยของเขาแล้ว เขาควบคุมอาการตกใจที่เกิดขึ้นไม่ได้ : “ท่านหลง พวกนายเองก็เคยเจอ อีกทั้งตอนนั้น หลังจากที่พวกนายถูกยิวหมินทำให้สลบแล้ว ลุงเต้าจูนเป็นคนทำให้เขาตกใจจนหนีไป แล้วเขาจะกลับมาลอบฆ่าคุณพ่อได้อย่างไร ?”

ความสงสัยผุดขึ้นในสมองของเฉินตงอย่างรวดเร็ว

ตระกูลหลี่แห่งเมืองหลวง ประกาศภารกิจลอบฆ่าในองค์กร hidden killers ในดาร์กเว็บ ล้วนแล้วแต่พุ่งเป้าโจมตีมาที่เขา

หลังจากที่ยิวหมินฆ่าเขาไม่สำเร็จ จึงย้อนกลับไปลอบฆ่าคุณพ่อแทนอย่างนั้นเหรอ?

นี่มันไร้สาระชัดๆ !

ต่อให้องค์กร hidden killers จะไร้สมอง ก็ไม่มีทางประกาศ “ภารกิจชดเชย” ที่ไร้สาระนี้ขึ้นในภารกิจบนดาร์กเว็บแน่นอน ?

“คุณชาย เรื่องนี้ตอนที่กระผมทราบเรื่อง ก็รู้สึกตกใจไม่น้อย เพียงแต่ตอนนี้ตระกูลกำลังสืบหาความจริง จึงยังไม่รู้ถึงสาเหตุที่แน่ชัดนัก”

ท่านหลงหันมองเฉินตงด้วยความสับสนและหวาดกลัว

ตั้งแต่ที่องค์กร hidden killers มีการประกาศภารกิจลอบฆ่าเฉินตงออกมา การลอบฆ่าทุกครั้ง ล้วนแล้วแต่เป็นความลับ

บุคคลที่สามซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร พยายามชี้นำภารกิจการลอบฆ่าให้ออกจากดาร์กเว็บ ทำให้คนธรรมดาที่เห็นแก่เงินทองกลางร่างเป็นปีศาจ

ตอนนี้ยิงหมินที่เดิมทียอมละทิ้งการลอบฆ่าไปแล้ว กลับวกกลับมาลอบฆ่าเจ้าบ้านตระกูลเฉินอีก

ต่อให้เป็นท่านหลงที่ผ่านสนามรบมานับร้อยครั้ง และเข้าใจโลกเป็นอย่างดี ตอนนี้ก็ยังรู้สึกงุนงง ราวกับมีหมอกมาปกคลุมอยู่ตรงหน้า

แววตาของเฉินตงสั่นไหว เส้นเลือดบริเวณหางตาของเขากระตุกไม่หยุด

คิดอะไรไม่ออก

จู่ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วถามว่า : “ใครฆ่ายิวหมิน ? พ่อให้ยอดฝีมือในทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ข้างกาย มาคอยคุ้มกันฉันทั้งหมดแล้ว ทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เหลือ ไม่มีทางที่จะโจมตียิวหมินได้ !”

ความน่ากลัวของยิวหมิน วันนั้นเขาได้เห็นด้วยตาตัวเอง

แม้แต่ทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เก่งกาจที่สุด ที่อยู่ภายใต้การนำทีมของคนที่อยู่ในอันดับยมราชลำดับที่ 23 และ20 อย่างคุนหลุนและฟ่านลู่ ก็ยังหมดสติไปทั้งหมดอย่างไร้ร่องรอย

นักฆ่าระดับพระกาฬที่น่ากลัวขนาดนี้

ทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยธรรมดาๆ ไม่มีทางที่จะโจมตีเขาได้เลย !

ต่อให้พ่อจะคัดเลือกทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระดับหัวกะทิขึ้นมาใหม่ หลังจากที่คัดเลือกทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยออกมาหมดแล้ว ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ !

ยิ่งไปกว่านั้น ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้คือ พ่อได้รับบาดเจ็บ ส่วนยิวหมินนั้นถูกฆ่าตาย

เหตุการณ์ที่ดูเหมือนเป็นชัยชนะอย่างสมบูรณ์แบบนี้ เฉินตงกล้ารับประกันเลยว่า ไม่มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทีมไหนบนโลกใบนี้สามารถทำได้ !

“ไม่รู้ครับ”

ท่านหลงส่ายหัว ในแววตาไม่อาจปิดบังความหวาดกลัวเอาไว้ได้ เขาหายใจหอบ แล้วค่อยๆ พูดว่า : “เดิมทีนายท่านบอกเรื่องนี้กับกระผมเท่านั้น และกำชับให้ผมดูแลคุณชายให้ดี แต่กระผมรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากล คุณชายจึงควรตามกระผมกลับไปที่บ้านตระกูลเฉินสักครั้ง เพื่อสืบหาความจริงของเรื่องนี้”

“กลับตระกูลเฉิน?”

เฉินตงขมวดคิ้ว

“ฉันไม่เห็นด้วย!”

จู่ๆ กู้ชิงหยิ่งก็พูดเสียงดังขึ้นมา

เฉินตงและท่านหลงหันมองกู้ชิงหยิ่งด้วยความประหลาดใจพร้อมกัน

ใบหน้าอันงดงามของกู้ชิงหยิ่งเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด : “คนโง่ คุณกลับตระกูลเฉินตอนนี้ อันตรายเกินไป ! ในสายตาของคนตระกูลเฉิน คุณถือเป็นเสี้ยนหนามที่คอยทิ่มแทงพวกเขา กลับไปตอนนี้ มีแต่จะทำให้ทุกคนหันมาเล่นงานคุณ ทำให้คุณถูกทำร้ายจากรอบด้าน”

เฉินตงไม่ได้โต้แย้ง ความกังวลของกู้ชิงหยิ่งเป็นเรื่องจริง

ไม่สิ อาจจะหนักกว่าที่กู้ชิงหยิ่งพูดเสียอีก

ตอนนี้พ่อได้รับบาดเจ็บแล้ว ไม่อาจดูแลตระกูลเฉินได้เป็นการชั่วคราว ดังนั้นอำนาจในการปกครองตระกูลเฉินก็จะตกไปอยู่ในมือของคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินในทันที หากไปตระกูลเฉินในตอนนี้ ก็เหมือนกับการยื่นเนื้อเข้าปากเสือโดยไม่ต้องสงสัย

“คุณชาย เรื่องนี้คุณต้องไปสืบหาความจริงด้วยตัวเอง” ท่านหลงค่อยๆ พูด

อันตรายในการกลับตระกูลเฉิน กู้ชิงหยิ่งยังมองออก แล้วทำไมท่านหลงจะมองไม่ออก ?

จู่ๆ บรรยากาศภายในลานก็เงียบสงัดลง

เฉินตงยืนอยู่ที่เดิม มือทั้งสองข้างค่อยๆ กำหมัดแน่น

ด้านหนึ่งเป็นการโต้แย้งของภรรยา ส่วนอีกด้านก็เป็นเรื่องของการลอบฆ่าที่ไม่ชอบมาพากล และการได้รับบาดเจ็บของผู้เป็นพ่อ