ตอนที่ 342
บทที่ 342 ตระกูลเฉินลุกเป็นไฟแล้ว!
October 28, 2026
ตู๊ม!!
เสียงของใบหน้าที่กระแทกกับเสาหิน เหมือนดั่งเสียงฟ้าร้อง
ทุกคนที่อยู่ในนั้นตัวสั่นในเวลาเดียวกัน
โหดเหี้ยม เด็ดขาดไม่ลังเล
เฉินตงในเวลานี้ ทำให้ทุกคนหลังเย็นวาบ เหมือนกับอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง
แม้แต่นักธุรกิจรายใหญ่ที่มองดูอยู่ ที่เคยเห็นเรื่องแบบนี้จนชิน ก็ยังถูกเฉินตงทำให้ตกใจจนกลัว
นี่..........ก็โหดเกินไป บ้าเกินไปแล้วมั้ง?
หน้าบ้านตระกูลเฉิน ไม่เกรงใจผู้สืบทอดตระกูลเฉินขนาดนี้เลยหรือ?
“ของปลอมที่ไร้ประโยชน์”
มือขวาของเฉินตงได้ปล่อยคอของเฉินเทียนหย่างออก
เมื่อไร้การดึงกระชาก เฉินเทียนหย่างก็ทรุดตัวลงไปกับพื้น ราวกับกุ้งนิ่ม
บนใบหน้าที่ชั่วร้ายและหล่อเหลา เต็มไปด้วยเลือด สันจมูกยุบ เห็นได้ชัดว่ามันถูกชนจนหัก
ช่างน่าสงสารและสังเวชนัก
เฉินเทียนหย่างในเวลานี้ แววตาล่องลอย ตกใจจนอึ้งไปแล้ว
นี่มันใช่เฉินตงคนเดิมหรือเปล่า?
เฉินตงที่ไร้ประโยชน์คนนั้นในตอนแรก ยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือของคุนหลุนนะ!
ด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรงบนใบหน้า เฉินเทียนหย่างก็รู้สึกตัวในที่สุด
“อ้า!”
หน้าซุ้มประตูตระกูลเฉิน เสียงกรีดร้องที่น่าสังเวช ทำเอาหูเกือบหนวก
มันคือเสียงร้องของเฉินเทียนหย่าง!
แฝงไปด้วยความไม่พอใจ ความโกรธ ความคับแค้นใจที่ไม่สิ้นสุด
“เฉินตง แกมันใจกล้ามากนัก!”
เฉินเทียนหย่างที่นอนอยู่บนพื้น โกรธถึงขีดสุด ร่างกายสั่นเทา “ฉันเป็นผู้สืบทอดของตระกูลเฉิน แก แกกล้ามาวางอำนาจบาตรใหญ่ในคฤหาสน์ตระกูลเฉิน ก็รอบทลงโทษของตระกูลได้เลย!”
ได้ยินเช่นนี้
สีหน้าของท่านหลงกับคุนหลุนเปลี่ยนไปมากทีเดียว
ตอนแรกที่เฉินเทียนหย่างวางแผนทำร้ายเฉินตง อยากได้กู้ชิงหยิ่ง ก็เพราะกลัวกฎของตระกูล สุดท้ายเฉินตงจึงให้คุนหลุนทุบขาของเฉินเทียนหย่างให้หัก
ถึงกระนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงกฎของตระกูล เฉินตงก็ได้ใช้สมองของเขาอย่างถึงที่สุด
แต่ตอนนี้ เฉินตงอยู่ในตระกูลเฉิน ทำร้ายเฉินเทียนหย่างจนมีสภาพแบบนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าได้ชนกฎของตระกูลที่เป็นปากกระบอกปืนไปโดยตรงแล้ว
“วางอำนาจบาตรใหญ่?”
เฉินตงยิ้มขึ้นมาทันที รอยยิ้มทำให้คนที่มองอยู่ใจสั่นระทึก “ฉันก็วางอำนาจบาตรใหญ่ไปแล้ว ยังจะกลัวกฎของตระกูล?”
ปัง!
ยังไม่ทันจะสิ้นเสียงพูด
เฉินตงก็ยกเท้าขึ้นมาอย่างอุกอาจ ราวกับค้อนหนัก กระทืบลงไปที่ขาขวาของเฉินเทียนหย่างอย่างเต็มกำลัง
แกระ!
เสียงกระดูกหักที่คมชัด ทำให้ทุกคนสูดลมหายใจเข้า
ภายใต้สายตาที่จ้องมองอยู่มากมาย ในขณะที่เฉินเทียนหย่างกรีดร้องเหมือนหมูถูกเชือด น่องขวาของเขาโค้งงอแปลกๆเป็นส่วนโค้งที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กระดูกสีขาวทะลุออกมา ถูกย้อมไปด้วยเลือด สัมผัสกับอากาศ
ในเวลานี้ อากาศดูเหมือนจะหยุดนิ่ง
สายตาแต่ละคู่ราวกับกำลังมองวิญญาณชั่วร้ายที่น่าขยะแขยง มาหยุดอยู่บนตัวของเฉินตง
แต่เฉินตง กลับไม่รู้สึกอะไร
เขาที่ยืนอยู่เหลือบตามองเฉินเทียนหย่างที่นอนอยู่บนอย่างหมาที่ตายแล้ว
สายตาเย่อหยิ่ง ทะนงตนอย่างเผด็จการ
“จำประโยคนี้เอาไว้! การไม่ได้เจอกันเพียงไม่กี่วันจะต้องทำให้คนอื่นมองด้วยสายตาที่น่าทึ่ง แกมันคนไร้ประโยชน์ที่ไม่รู้จักฝ่ายหาความก้าวหน้า ไม่ได้หมายความว่าฉันเฉินตงก็จะเป็นแบบแก!
เฉินเทียนหย่างอึ้งไปโดยสิ้นเชิง
ในเวลานี้ เผชิญหน้ากับเฉินตง เขาน้อยมากที่จะรู้สึกกลัวกลับกลัวขึ้นมา
มันก็คือคนบ้าคนหนึ่ง!
ก็คือคนบ้าที่ไร้กฎหมายกระทำชั่วโดยไร้ยางอาย หยิ่งทะนงและดุร้าย!
เฉินตงกลับไม่สนใจเฉินเทียนหย่างอีก หันหน้าไปมองเหล่าคนรับใช้ที่ตกตะลึงไปนานแล้ว
“เจ้านายของพวกแกก็เป็นแบบนี้แล้ว พวกแกจะไม่แสดงอะไรหน่อยเลยเหรอ?”
“ห๊า!”
เหล่าคนใช้ในบ้านตื่นตระหนกทันที ในขณะเดียวกันก็ปรับทิศทาง วิ่งเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลเฉิน
“มาซ้อมคนเร็ว! คุณชายเทียนหย่างถูกคนซ้อม!”
น้ำเสียงที่แสบหู ดังกังวานไปทั่วซุ้มประตู และผ่านไปยังคฤหาสน์
เฉินตงยิ้มอย่างเย็นชา
ท่านหลงเดินนำขึ้นมาก่อน “คุณชาย เราไปกันเถอะ”
“ไป?”
เฉินตงมองท่านหลง